Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 10-Οκτ-2019 00:01

    Τα εύκολα και τα δύσκολα

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

    Αυτή η κυβέρνηση θα τα πάει καλά στην οικονομία. Το... έχει το θέμα. Αλλού είναι που χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή γιατί ο αέρας μυρίζει καταιγίδα.

    Ο τομέας της οικονομίας θα μπορούσε να πει κανείς ότι αποτελεί προνομιακό πεδίο για τον πρωθυπουργό. Γιατί πολύ απλά είναι και ο ίδιος άνθρωπος της αγοράς και καταλαβαίνει τι χρειάζεται. Όπως καταλαβαίνουν και οι συνεργάτες του που έχουν επωμιστεί να βγάλουν μπροστά την ελληνική οικονομία. Και δεν είναι μόνο οι κατευθύνσεις του προϋπολογισμού. Ή οι ιστορικές εξελίξεις με τα επιτόκια των ομολογιακών εκδόσεων που φέρνουν την διαπραγμάτευση για τα πλεονάσματα ένα βήμα πιο κοντά. Είναι και οι χειρισμοί στο μέτωπο των τραπεζών. Θυμηθείτε το ότι τα προϊόντα του "Ηρακλή" θα γίνουν ανάρπαστα μεταξύ των funds. Πού θα βρουν αλλού αυτές τις αποδόσεις...

    Επίσης είναι αλήθεια ότι η ιδεοληψία, η άγνοια ή και η αδιαφορία της προηγούμενης κυβέρνησης στην οικονομία, άφησε ανεκμετάλλευτες "πηγές" και δράσεις, οι οποίες τώρα καθίσταται δυνατό να αξιοποιηθούν. Επιπροσθέτως είναι και το καλό κλίμα, η θετική ψυχολογία στην αγορά, η αύρα που έφερε η κυβερνητική αλλαγή. Υπό μία έννοια λοιπόν θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι η οικονομία είναι το... εύκολο. Υπό την προϋπόθεση ασφαλώς ότι δεν θα ανατρέψουν τις προσδοκούμενες εξελίξεις τα μαύρα σύννεφα στην ευρωπαϊκή οικονομία.

    Επίσης... εύκολη είναι και η βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών. Και αυτό όχι γιατί δεν υπάρχουν μπροστά στοιχήματα που αφορούν νοοτροπίες αλλά και την είσοδο σε ένα νέο σύγχρονο περιβάλλον στις σχέσεις κράτους-πολίτη. Αλλά ήταν τόσο... ξεκάρφωτα και ακατανόητα όσα έκαναν οι Συριζαίοι στην πλειονότητα όσων συνδέονται με αυτό που ονομάζουμε "καθημερινότητα", που αρκούν τα αυτονόητα, η επικράτηση της κοινής λογικής βρε αδερφέ, για να ικανοποιηθεί η κοινωνία.

    Ποια είναι τότε τα δύσκολα; Κυρίως δύο κατηγοριών. Η πρώτη αφορά στο προσφυγικό- μεταναστευτικό αλλά και στις σχέσεις με την Τουρκία. Πώς θα αντιμετωπιστούν οι αυξημένες ροές; Άγνωστο. Μακάρι να αποδώσουν τα μέτρα που λαμβάνονται αλλά φοβάμαι ότι δεν επαρκούν. Και δεν μπορεί να επαρκούν αν συνεχίσουν να έρχονται κατά χιλιάδες. Ποια άραγε είναι αριθμητικά η κρίσιμη μάζα που θα προκαλέσει σοβαρότερα προβλήματα-πόσες χιλιάδες δηλαδή- άγνωστο επίσης. Ας ελπίσουμε ωστόσο για το καλύτερο και κυρίως στην πραγματική ευρωπαϊκή αλληλεγγύη...

    Όσο για την Τουρκία, προφανώς η διπλωματία έχει τον πρώτο λόγο και θα χρειαστεί η ελληνική πλευρά να εξαντλήσει όλη της την ικανότητα και πειθώ. Από την άλλη πλευρά υπάρχουν φαντάζομαι οι κατάλληλοι άνθρωποι που μπορούν να αξιολογήσουν την αποτρεπτική ικανότητα της χώρας και να φροντίσουν για την ενίσχυσή της όπου χρειάζεται. Καθώς προηγήθηκαν σχεδόν δέκα χρόνια κρίσης... Σε κάθε περίπτωση η "πατάτα" είναι "καυτή" και μπορεί να γίνει περισσότερο αν η Τουρκία ξεπεράσει κάποια όρια σε σχέση με τις έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο.

    Υπάρχει όμως και μία δεύτερη κατηγορία που απαιτεί χειρισμούς που δεν είναι πάντα εύκολοι. Και αφορά στον χώρο των επενδύσεων και των μεγάλων projects και των ιδιωτικοποιήσεων. Που βεβαίως αποτελούν εθνικό στόχο και γίνεται καλή δουλειά στην κατεύθυνση αυτή. Όμως όπως συμβαίνει πάντα, οι μεγάλες δουλειές συνεπάγονται και συγκρούσεις συμφερόντων. Δεν είναι της παρούσης να πούμε περισσότερα. Όμως χρήσιμο θα ήταν να επιδιωχθούν οι μέγιστες δυνατές ισορροπίες ώστε να μην επαναληφθούν, τώρα που η χώρα παίρνει μπρος, νοσηρά φαινόμενα του παρελθόντος.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων