Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 13-Αυγ-2019 00:01

    Πώς Μητσοτάκης και Τσίπρας έχουν ένα -και μόνο- κοινό!

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

    Μπορεί να φαίνεται αδύνατο σε πρώτη ανάγνωση αλλά παρά τις εκ διαμέτρου αντίθετες πολιτικές, φιλοσοφίες, κοσμοθεωρία και χαρακτήρα, υπάρχει ένα στοίχημα με κοινά χαρακτηριστικά. 

    Και ο πρωθυπουργός αλλά και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης προσπαθούν να απαλλαγούν, χωρίς όμως να κοστίσει αυτό πολιτικά, από τα παλαιοκομματικά βαρίδια και τις συμπεριφορές. Αυτό προφανώς είναι και το μόνο... κοινό τους πολιτικό στοιχείο. Παρά τις συνολικά αβυσσαλέες διαφορές. Ας δούμε γιατί. Ο πρωθυπουργός προωθεί ένα μοντέλο διακυβέρνησης εντελώς διαφορετικό από εκείνο που έχει συνηθίσει, δεκαετίες τώρα, η κομματική βάση και πολλοί ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας. Και κυρίως εκείνοι που εκφράζουν αυτό που ορίζαμε ως λαϊκή δεξιά. 

    Βεβαίως, η μεταρρύθμιση της κυβέρνησης για να μπορέσει να έρθει και η μεταρρύθμιση του κράτους, ασφαλώς τυγχάνει της πλήρους αποδοχής των πιο κεντρώων και μεταρρυθμιστικών δυνάμεων της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ωστόσο οι παλιές κομματικές καραβάνες και οι κατά τόπους κομματάρχες είναι μάλλον βέβαιο ότι θα... υπενθυμίζουν τις... στραβομολυβιές αν και όπου αυτές παρουσιαστούν. 

    Επίσης ένας άλλος χώρος της ευρύτερης παράταξης που ο Κυριάκος Μητσοτάκης χειρίστηκε μαεστρικά, είναι εκείνος της λεγόμενης πατριωτικής δεξιάς. Ίσως ορισμένες φορές σε έναν κόντρα ρόλο... Αλλά οι χειρισμοί και οι ισορροπίες που τήρησε στα εθνικά θέματα όχι μόνο τον δικαίωσαν πολιτικά αλλά συνέβαλαν και σε ένα ιστορικό επίτευγμα, της μη εισόδου στη Βουλή ακραίων μορφωμάτων που αντλούσαν ψήφους από την πατριδοκαπηλεία. 

    Ο πρωθυπουργός έχει δείξει ότι "το έχει" και δεν τον προβληματίζουν οι μεταρρυθμιστικές αλλαγές. Από θέση ισχύος δε, όπως είναι σήμερα με την ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία και την υψηλή αποδοχή στην κοινωνία -που μετά τα πρώτα μετεκλογικά δείγματα φαίνεται να ενισχύεται περαιτέρω- δείχνει ικανός και έτοιμος να αλλάξει πολλά. Έχει τη δυνατότητα να κερδίσει συνολικά το μεταρρυθμιστικό στοίχημα. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να ολοκληρωθεί και η εσωκομματική μεταρρύθμιση, στη βάση της πυραμίδας. 

    Όσο για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, από το βράδυ κιόλας της ήττας του, έδειξε να αντιλαμβάνεται ότι πρέπει τώρα να κάνει εκείνο που λανθασμένα δεν έπραξε όσο είχε την εξουσία. Να απαλλαγεί από τους εσωκομματικούς... κατσαπλιάδες. Από εκείνους που δεν ήθελαν ή δεν μπόρεσαν να συνειδητοποιήσουν και το βάρος και τις ευθύνες της εξουσίας αλλά και το ποιοι ήταν εκείνοι που τους ψήφιζαν και από ποιο πολιτικό χώρο προέρχονταν. Ούτε τώρα το κατάλαβαν αναμασώντας αριστερίστικα κλισέ και πολιτικές μπούρδες. 

    Αν ο κ. Τσίπρας προχωρήσει στη μεταρρύθμιση του δικού του χώρου όπως φαίνεται να επιθυμεί και απαλλαγεί από τα εσωκομματικά βαρίδια, μπορεί να έχει τύχη και ρόλο στην πολιτική. Αλλιώς θα καταποντιστεί. Έχει το παράδοξο να έχει ψηφιστεί από το 31,5% αλλά το κόμμα του να έχει δομές και βάση που αντιστοιχεί σε κόμμα μικρότερο του 3%. Για να κρατήσει τον πυρήνα  όσων τον ψήφισαν πρέπει να αλλάξει. Στο παρελθόν, πριν γίνει πρωθυπουργός, δεν είχε πρόβλημα να απαλλαγεί από εσωκομματικούς αντιπάλους. Τώρα;

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων