Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 12-Αυγ-2019 00:01

    Ο κίνδυνος του αποπληθωρισμού

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

    Κανείς δεν θέλει μια μεγάλη άνοδο των τιμών. Και τούτο γιατί "ροκανίζει" την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Όπως συνέβη επί σειρά ετών στο παρελθόν στη χώρα με τις γνωστές επιπτώσεις.

    Η συγκράτηση των τιμών και η μείωσή τους –σε συγκεκριμένους όμως κλάδους, μετά από διαρθρωτικές παρεμβάσεις– είναι επίσης ευπρόσδεκτη. 

    Αντιθέτως, μια γενικότερη πτώση τιμών, χωρίς φραγμό, προκαλεί ανησυχία. Και αυτό γιατί ενέχει πολλούς και μεγάλους κινδύνους. 

    Το "φάντασμα" του αποπληθωρισμού, από το οποίο φαινόταν να "ξεφεύγει" η ελληνική οικονομία το 2016, επέστρεψε. Και μάλιστα δυναμικά.

    Ουσιαστικά είναι μία από τις αρνητικές "παρακαταθήκες" που άφησε πίσω της η προηγούμενη κυβέρνηση. Έβλεπε τα "σημάδια" επί σειρά μηνών, αλλά είχε "κατεβάσει μολύβια" αδρανώντας για τις μεταρρυθμίσεις που θα θωράκιζαν την οικονομία.

    Τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ έδειξαν αρνητικό πληθωρισμό τον Ιούνιο (-0,3%) και μηδενικό πληθωρισμό τον Ιούλιο. Και τούτο όταν ολόκληρη η Ευρώπη βρίσκεται σε εγρήγορση για την κρίση που έρχεται, με τις ανάλογες μετρήσεις να κάνουν λόγο για πληθωρισμό άνω του 1% κατά μέσο όρο στην Ε.Ε. Η Ελλάδα στην "κατάταξη" έχει τον χαμηλότερο δείκτη τιμών ανάμεσα σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης...

    Η σημασία του πληθωρισμού είναι μεγάλη. Φανερώνεται από τον κεντρικό στόχο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (για συγκράτηση τιμών), ορίζοντας τον "πήχη" του πληθωρισμού σε άνοδο περί το 2% μακροπρόθεσμα. 

    Η ίδια η ΕΚΤ είναι πάρα πολύ σαφής και για το πόσο αρνητικές είναι οι συνέπειες του αποπληθωρισμού. Μια στασιμότητα/μείωση τιμών διαρκείας, όπως λέει, μπορεί να οδηγήσει σ' έναν φαύλο κύκλο μειώσεων των τιμών. Και τούτο διότι η προσδοκία για πιο φθηνά αγαθά και υπηρεσίες μεταφέρει χρονικά την απόφαση για αγορές. Έτσι ασκεί πιέσεις στη ζήτηση, στην παραγωγή, στις προσλήψεις, στις επενδύσεις, στα κρατικά έσοδα, στη δυνατότητα μείωσης φόρων ή αύξησης δαπανών και τελικά στο ΑΕΠ.

    Οι αριθμοί είναι σαφείς. Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κατάσταση που απαιτεί εγρήγορση. Απαιτεί εμπροσθοβαρείς μεταρρυθμίσεις και τόνωση της ρευστότητας, της ζήτησης και της οικονομίας γενικότερα. Για να διασφαλισθεί η ανάπτυξη και να υπάρξει κάλυψη έναντι μιας νέας εξωγενούς κρίσης.

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων