Του Άγη Βερούτη

Ο ορισμός του λαϊκισμού ως πολιτική πρόταση είναι να τάζεις ότι θα δώσεις τα πάντα σε όλους ("όλα τα κιλά-όλα τα λεφτά", "Τσοβόλα δώστα όλα", "Λεφτά υπάρχουν", "Με ένα νόμο και ένα άρθρο"), και δυο τρία χρόνια μετά, αφού τινάξεις στον αέρα τα δημόσια ταμεία, να την κάνεις με ελαφρά πηδηματάκια από την εξουσία αφήνοντας στους επόμενους να βρουν πως θα πληρωθούν οι δημοσιονομικές ατασθαλίες και επιδοματικές βλακείες σου!

Αυτό πάνω-κάτω αποτελεί και την πολιτική πρόταση των σημερινών κουφαριών-κομμάτων (που υποδύονται την αντιπολίτευση) στη χώρα μας. 

Αυτή η δυνατότητα, που προσφέρεται σε κάθε χλιμίτζουρα "επίδοξο κληρονόμο του Καποδίστρια", να τάζει ανεξέλεγκτα στους όχλους προεκλογικά προκειμένου να τον/την ψηφίσουν, δημιουργεί μια γονιδιακή αδυναμία, μια συγγενή ασθένεια, μια αυτοάνοση διαβρωτική νόσο, στο πολιτικό σκηνικό της Ελλάδος. 

Όσο ο χλιμίτζουρας ξέρει πως δεν θα κληθεί να απολογηθεί όταν θα ξοδεύει ασύστολα με δανεικά που θα αποπληρώσουν επόμενες γενιές, και μπορεί να τρέχει ελλείμματα 15% και 20% για τον όσο χρόνο αναπόφευκτα θα κυβερνήσει, τόσο η χώρα θα πηγαίνει από τη μια χρεοκοπία στην άλλη. 

Η πρόταση της κυβέρνησης να βάλει ένα συνταγματικό φρένο στα ανεξέλεγκτα ελλείμματα, ώστε να ξέρουν και οι ψηφοφόροι του "κάθε χλιμίτζουρα" ότι όσα τους τάζει πως θα κλέψει από τις επόμενες αγέννητες γενιές για χάρη τους, και θα τους τα δώσει δώρο, μάλλον δεν θα καταφέρει να τα δώσει. Και αυτό λόγω του "συνταγματικού φρένου" που θα μπει. 

Αποτέλεσμα θα είναι να μετασχηματίσει η προεκλογική παροχολογία και η προεκλογική περίοδος να γίνει πιο υγιής, και ως αποτέλεσμα τόσο λιγότεροι έλληνες υπήκοοι να παρασύρονται από την προσωπική τους απληστία για να στηρίξουν τους λαϊκιστές. 

Εύγε και πάλι εύγε για την πολιτική ωριμότητα του Μητσοτάκη να περάσει κάτι που μπορεί και στον ίδιο να στοιχίσει ποσοστά εκλογών, ειδικά εκείνων των πολυπληθών ομάδων που προσπαθούν να εκβιάσουν αυξήσεις με υπόσχεση ψήφου λίγο πριν τις κάθε εκλογές!

Ελπίζω μόνο το "φρένο" να είναι βασισμένο στην πραγματική φοροδοτική δυνατότητα των σημερινών και μελλοντικών Ελλήνων, και να μη λειτουργήσει με βάση τη δυνατότητα του εκάστοτε κυβερνώντος να συσσωρεύει πλεονάσματα από προληπτική υπερφορολόγηση, που θα καθιστούν το 60% των πολιτών στο όριο της οικονομικής επιβίωσης, όπως έδειξε ότι συμβαίνει σήμερα η έρευνα του Σκάι της περασμένης εβδομάδας. 

Δεν ξέρω ακόμα τις λεπτομέρειες της πρότασης για το "φρένο ελλειμμάτων", να είστε όμως βέβαιοι ότι η στήλη θα τις μελετήσει ενδελεχώς και θα τις σχολιάσει αναλόγως μόλις αυτές είναι διαθέσιμες. 

Επιτέλους να μπει ένα φρένο στο λαϊκισμό αλλά και την φοροαφαίμαξη που έχουμε σήμερα. 

Ή όχι;

Ή μήπως δεν θέλουμε σαν λαός αυτό το φρένο;

Ή μήπως σε ατομικό επίπεδο όλοι ελπίζουμε να έρθει κάποτε ένας πολιτικός, που θα μαζεύει χρήμα από όλους και θα το δίνει σε εμάς προσωπικά, ωσάν να είμασταν και μεις κάποιοι μικροί έλληνες ολιγάρχες;

Ωιμέ!
 

*[Χλιμίτζουρας, ο: ο άνθρωπος, συνήθως ο άντρας, που ενδίδει στην προσωπική επίδειξη χωρίς ωστόσο αυτή να συνοδεύεται κάποιο πραγματικό αντίκρυσμα. Πχ, ‘ Χτες ο Μπάμπης στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι μας ζάλισε για πόσο πετυχημένος επιχειρηματίας και πόσο μεγάλος οραματιστής είναι ενώ όλοι γνωρίζαμε ότι χρωστάει μέχρι και το βήχα του στην εφορία. Α τον χλιμίτζουρα! ‘ . Πιθανώς να αντλεί ερμηνευτική ρίζα από το χλιμιντρίζω και τοτζουράς, μουσικό όργανο προκάτοχος του μπουζουκιού. Βλέπε και κάγκουρας.]

agissilaos@gmail.com