Του Άγη Βερούτη

Εάν κάποιος κοιτάξει σήμερα το πολιτικό σκηνικό στην χώρα, και την πρόθεση ψήφου που εμφανίζεται στις κατά καιρούς δημοσκοπήσεις, είναι σχεδόν βέβαιο ότι η προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης της φρίκης και του ψυχολογικού τραύματος που υπέστη η ελληνική κοινωνία από την τραγωδία των Τεμπών πιάνει τόπο.

Αφού περάσαμε ένα ανεξήγητα μεγάλο διάστημα, να αναρωτιόμαστε ως κοινωνία αν υπήρχαν 3,45 τόνοι ξυλόλιο σε ειδική δεξαμενή που εξαϋλώθηκε χωρίς ίχνη της ύπαρξης της μετά την τραγική σύγκρουση, για χρήση σε νόθευση βενζίνης (!), αν έφταιγε πραγματικά ο μοιραίος σταθμάρχης με τα τρομερά λάθη του, και ο αντικαταστάτης που έκανε λούφα και έλειπε για σουβλάκια εν ώρα καθήκοντος, και ποιος ξέρει πόσα άλλα που ξεχνώ, σήμερα έχουμε το πρωτοφανές φαινόμενο, η μητέρα ενός από τα τραγικά θύματα του δυστυχήματος να εκφράζει την πρόθεση να εκμεταλλευτεί την δημοσιότητα που έλαβε ως χαροκαμένη μάνα για να δημιουργήσει ένα νέο πολιτικό κόμμα.

Θα μου πείτε κάποιοι, πού το βρίσκεις το κακό σε αυτό; Το ίδιο δεν είχε κάνει και ο Τζήμερος πριν 14 χρόνια με τη "Δημιουργία Ξανά";

Η αλήθεια είναι πως όχι!

Ο Τζήμερος και οι περί αυτόν δεν προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν κάποια προσωπική τραγωδία τους, για να απευθυνθούν στον οίκτο και το συλλογικό τραύμα των Ελλήνων της εποχής εκείνης.

Απευθύνθηκαν κυρίως στην αίσθηση της λογικής και του αυτονόητου, με εξαιρετική αποτυχία. Χαρακτηριστικό επίσης, της τότε προσπάθειας του Τζήμερου να κερδίσει λίγα λεπτά δημοσιότητας για να προωθήσει την αναγνωρισιμότητα της Δημιουργίας και του προσώπου του, ήταν η επιφυλακτικότητα και η απροθυμία των μέσων ενημέρωσης να ασχοληθούν με το τότε υποσχόμενο κίνημα "Πολιτικής χωρίς Πολιτικούς". Οι καλές σχέσεις με δημοσιογράφους και ΜΜΕ δεν ήταν από τα φόρτε της Δημιουργίας και ίσως και η καχυποψία που προέκυψε από αυτή την ιδιομορφία να συνετέλεσε στο να μην καταφέρει ποτέ κάτι το ουσιώδες στα 14 χρόνια που ακολούθησαν ως σήμερα. 

Αντίθετα, η κ. Καρυστιανού μοιάζει να έχει μια εξαιρετική ικανότητα να σαγηνεύει τους δημοσιογράφους και τους τηλεπαρουσιαστές, τόσο που να φτάνουν κάποιοι από αυτούς να λένε "να δώσουμε μια ευκαιρία και σε αυτόν τον άνθρωπο"! Με ποια δεξιότητα ακριβώς μπορεί κάποιος σήμερα να ζητά από τον απλό πολίτη να λάβει ψήφο και εμπιστοσύνη, και κατόπιν εξουσία μας διαφεύγει όλων επιμελώς!

Φυσικά οι πλέον πρόθυμοι για να δώσουν "μια ευκαιρία" στην κ. Καρυστιανού, είναι οι ίδιοι άνθρωποι που πρόθυμα έδωσαν την ευκαιρία στον Αλέξη της καρδγιάς μας, άλλη μια ευκαιρία στον θρυλικό Γιάνη, και μια ακόμα στον κομψότατο κ. Κατρούγκαλο, και μετά χόρευαν στο σύνταγμα νησιωτικούς χορούς με τα μπούτια τους σε κοινή θέα!

Άσχετο αν λίγους μήνες μετά οι ίδιοι παραπονιούνταν ότι η ζωή τους αποσυντέθηκε και ζούσαν με το άγχος και το άγος της επόμενης μέρας. Άσχετο αν αναγνωρίσαμε ως χώρα μια βουλγαρική διάλεκτο ως "μακεδονική γλώσσα" και αν οι ίδιοι που ψήφισαν τους παραπάνω έγιναν οι σκληρότεροι κριτές τους. 

Ένας φίλος ο οποίος παρακολουθεί τα δημοσκοπικά προσεκτικά πιστεύει ότι οι Έλληνες από έμφυτη ροπή προς το ρίσκο, θα είναι διατεθειμένοι να ρίξουν μια ζαριά και για την χαροκαμένη μάνα των Τεμπών, έτσι, γιατί έτσι! 

Σε ένα ταξιτζή που έπλεκε το εγκώμιο της κ. Καρυστιανού πριν λίγες ημέρες, έθεσε ένα ουσιώδες ερώτημα η γυναίκα μου: θα έδινε το ταξί του να το οδηγήσει κάποιος που δεν ήξερε να οδηγεί; Εκείνος άλλαξε κουβέντα ή μάλλον σταμάτησε να μιλάει, πιθανόν σκεπτόμενος τον λογαριασμό στο συνεργείο μετά από λίγα λεπτά οδήγησης του ταξί του από κάποιον χωρίς γνώσεις οδήγησης.

Η παντελής έλλειψη στελέχωσης, η πλήρης απουσία προγράμματος, η ολοκληρωτική άγνοια για βασικά θέματα που αφορούν τη χώρα, ίσως για κάποιους να μην είναι τόσο σημαντικά. Αυτούς τους κάποιους κατά καιρούς τους μοιράζονται εκλογικά συγκεκριμένα κόμματα που εκπροσωπούν την ψήφο διαμαρτυρίας.

Θα δούμε με μεγάλο ενδιαφέρον πώς θα ανταπεξέλθουν όλοι αυτοί οι διαμαρτυρόμενοι σε όσα έχουμε να ακούσουμε από την συγκεκριμένη κυρία στους επόμενους μήνες, όσο θα ξετυλίγει το σκεπτικό της για την επίλυση των δεκάδων χιλιάδων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα σε σταθερή βάση. 

Κανείς δεν μπορεί φυσικά να προεξοφλήσει ότι όσα θα ειπωθούν από την κυρία Καρυστιανού θα είναι σωστά ή λάθος. Ούτε άλλωστε όσα λένε οι υπόλοιποι είναι πάντα σωστά ή πάντα λάθος.

Από την άλλη η εχθροπάθεια προς την πολιτική με πολιτικούς είδαμε που έβγαλε όσους την ευαγγελίστηκαν στα προηγούμενα χρόνια. 

Το ερώτημα της ημέρας είναι, αν ο σοφός λαός θα ασκήσει την σοφία του και στην κάλπη αυτή τη φορά, ή αν η όρεξή του για χορό στο Σύνταγμα θα υπερισχύσει.

Εσείς τί λέτε;

agissilaos@gmail.com