Του Γιάννη Πανούση 

Φτιαγμένο είν’ έτσι τ’ όνειρο
που όπλο γίνεται
στα χέρια των παιδιών

Λιλή Λέκκα-Μπινιάρη, Στις παρυφές του ονείρου περπάτησα...

Δεν κρίνω σκόπιμο να εισέλθω σε νομοτεχνικούς σχολιασμούς, ούτε σε ουσιαστικούς ακαδημαϊκούς προβληματισμούς σχετικούς με το νέο νομοσχέδιο περί την Ανώτατη Εκπαίδευση που έχει δοθεί για διαβούλευση. Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία και οριστικοποιηθεί το κείμενο θα επανέλθω.

Θέλω απλώς στη φάση αυτή να σημειώσω ότι τίποτα δεν είναι δυνατό να μετα-ρυθμιστεί ή έστω να βελτιωθεί σ’ αυτή τη χώρα όταν ΟΛΑ ΤΑ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ κρύβουν αλήθειες ή κρύβονται πίσω από τσιτάτα και ψευτοσυνταγές.

Έτσι συμβαίνει και στο χώρο των Πανεπιστημίων.

Κατά τη γνώμη μου όσοι συμμετέχουν (θεσμικά, κομματικά, συνδικαλιστικά κλπ) στο διάλογο για την αλλαγή του Νόμου δεν λένε την αλήθεια. 

Π.χ

Γιατί η εν ευρεία εννοία Αριστερά φοβάται την ίδρυση μη-δημόσιων ΑΕΙ (εποπτευόμενων από ανεξέρτητες Αρχές) κι εμμένει στην αναπαλαίωση των Κρατικών ΑΕΙ; Πιστεύει ότι οσάκις θα κυβερνάει και θα γίνεται αυτή ‘’το Κράτος’’ θα μπορεί να τα ελέγχει;

Γιατί η εν γένει Δεξιά δεν μας λέει καθαρά και ξάστερα πώς βλέπει τα Ιδιωτικά ΑΕΙ, αν δηλαδή ο ιδιοκτήτης θα "εκλέγει" τους καθηγητές, θα εγγράφει όσους φοιτητές "πληρώνουν πιο πολλά", θα δημιουργεί προγράμματα σπουδών κατά το δοκούν κλπ. Εδώ θέλω να υπογραμμίσω ότι τα νυν Κρατικά ΑΕΙ έχουν ήδη ημι-ιδιωτικοποιηθεί αφού οι ιδιώτες χτίζουν τις Εστίες, αναλαμβάνουν τη σίτιση και την πρακτική άσκηση και κυρίως χρηματοδοτούν την έρευνα.

Γιατί επίσης η Αριστερά έχει δαιμονοποιήσει τον πειθαρχικό και τον γενικότερο κοινωνικό έλεγχο στα ΑΕΙ (από τους δημοκρατικά εκλεγμένους Πρυτάνεις) και δικαιολογεί (επαναστατικώ δικαίω;) τις εκτροπές (που σημειωτέον ουδέποτε στράφηκαν κατά των "δικών της") και γιατί η Δεξιά πιστεύει ότι η Αστυνομία των ΑΕΙ θα φέρει το Νόμο και την Τάξη (ενώ όπως έχει ήδη φανεί θ’ανοίξει νέες πληγές);

Γιατί η Αριστερά επιμένει να εισέρχονται και να εξέρχονται άπαντες από τα ΑΕΙ (δημιουργώντας στους νέους και στις οικογένειές τους την ψευδαίσθηση της ισότητας των ευκαιριών και την πλάνη ότι έτσι κάπως θα λειτουργήσει και η Αγορά Εργασίας για τους απόφοιτους) και γιατί η Δεξιά θέλει να θέσει ταξικούς φραγμούς σ’ εκείνους που επιθυμούν πράγματι να σπουδάσουν;

Γιατί ΟΛΟΙ κόπτονται για το σύστημα εκλογής των Πρυτανικών Αρχών (και εν γένει του συστήματος Διοίκησης); Πιστεύουν ότι θα εκλεγεί ο "δικός τους" που θα τον καθοδηγούν; Τόσα χρόνια με τόσες "μεταγραφές" ακόμα δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι οι πλείστοι Πρυτάνεις και οι διάφοροι αξιωματούχοι, είναι  πάντοτε με το γκουβέρνο (όποιο κι αν είναι αυτό);

Γιατί ΟΛΟΙ ανεβοκατεβάζουν τα ποσοστά συμμετοχής των φοιτητών στα διοικητικά όργανα του ΑΕΙ; Αγνοούν ότι η μεγάλη διαφθορά/διαπλοκή υπάρχει ανάμεσα στις ανώτερες βαθμίδες και στις εξαρτώμενες κατώτερες;

Γιατί η Δεξιά μισεί τη μονιμότητα των Επίκουρων και άλλων αφού θα κριθούν από τους Καθηγητές και γιατί η Αριστερά αγιοποιεί τα κάθε είδους πανεπιστημιακά "κινήματα" ενώ γνωρίζει καλά ότι έχουν, εδώ και χρόνια, χάσει τον προσανατολισμό και το ρόλο τους;

Με τόσους μύθους ένθεν/κακείθεν τί να σου κάνει ένα νομοσχέδιο; Άλλωστε έχει αποδειχθεί στο παρελθόν ότι και οι καλύτερες διατάξεις έχουν θαφτεί κάτω από τα "εσωτερικά συμφέροντα" των πανεπιστημιακών (πολλοί από τους οποίους άλλο πρόσωπο δείχνουν στις αίθουσες, άλλο στην Αγορά κι άλλο στην Εξουσία). Οπότε..όπερ έδει δείξαι..

* Ο κ. Γιάννης Πανούσης είναι Καθηγητής Εγκληματολογίας, πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη