Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 15-Οκτ-2021 00:03

    Χρηματαγορά σαν μέσο αντιστάθμισης βασικών αναγκών;

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Ιωάννη Νεοκοσμίδη

    Σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό η απάντηση είναι καταφατική. Ένας επενδυτής θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί την αγορά κεφαλαίου για να αντισταθμίσει τον πλούτο του σε περιόδους κρίσεων όπως αύξηση τιμής βασικών αγαθών κ.ά. Οξύμωρο σχήμα για τους περισσότερους επενδυτές, μιας και κυριαρχεί η λανθασμένη εντύπωση ότι οι χρηματαγορές ενδείκνυνται ως υποκατάστατο ή συμπληρωματικό αγαθό του εισοδήματος που προέρχεται από την εργασία με σκοπό την αύξηση της αναμενόμενης απόδοσης των συνολικών κεφαλαίων.

    Ένας επενδυτής δεν είναι αυτόνομος, σε σχέση με τη συνολική οικονομία, έχοντας άπειρο πλούτο. Όλοι οι επενδυτές έχουν βασικές ανάγκες και δραστηριοποιούνται σε βασικούς τομείς της οικονομίας μέσω του επαγγέλματός τους. Έτσι, π.χ ένας επενδυτής που εργάζεται ως κοσμηματοπώλης μπορεί να χρησιμοποιήσει την κεφαλαιαγορά ώστε το χαρτοφυλάκιό του να αντισταθμίζει όσο το δυνατό καλύτερα τη διακύμανση της τιμής βασικών μετάλλων (χρυσός, ασήμι κ.ά). Γενικεύοντας το παραπάνω, ένας επενδυτής μπορεί να δημιουργεί χαρτοφυλάκια αντιστάθμισης του βασικού εισοδήματος εργασίας του. Επιπλέον, ένας επενδυτής μπορεί να χρησιμοποιήσει την αγορά για να αντισταθμίσει σε έναν βαθμό την αύξηση τιμής του πετρελαίου/φυσικού αερίου μιας και η ενέργεια αποτελεί βασικό αγαθό στην καθημερινή επιβίωση του. 

    Οι παραπάνω λόγοι αναδεικνύουν την ανάγκη αντιστάθμισης της διακύμανσης βασικών τομέων στον καθημερινό βίο ενός ανθρώπου που είναι δύσκολο να πραγματοποιηθεί "εσωτερικά” μέσω της πραγματικής οικονομίας. Έτσι, οι χρηματαγορές μπορούν να αποτελέσουν μια"δευτερογενή οικονομία” όπου ένας επενδυτής θα μπορεί να αντισταθμίζει όσο το δυνατό καλύτερα τις πραγματικές του ανάγκες. Παραδείγματος χάριν, είναι πιο δύσκολο και με μεγαλύτερο κόστος να αντισταθμίσει ένας επιχειρηματίας το πραγματικό του εισόδημα ανοίγοντας μια άλλη\λες επιχείρηση/σεις μακριά από την ειδικότητά του (απαιτούμενο μιας και επενδύοντας στον ίδιο κλάδο δεν αποτελεί αντιστάθμιση). Εν αντιθέσει, θα μπορούσε να επενδύσει σε χαρτοφυλάκια με άλλες εταιρείες ή αγαθά που να αντισταθμίζουν όσο το δυνατό το πρωτογενές του εισόδημα.

    Η εν λόγω αντιστάθμιση δεν αποτελεί ξεχωριστό κομμάτι στις επενδύσεις. Είναι συμπληρωματικό της γενικότερης αρχής μεγιστοποίησης του λόγου αναμενόμενης απόδοσης/κίνδυνος. Με απλά λόγια, είναι ένα μέρος του επενδυτικού κινδύνου που προσθέτει μια ή περισσότερες διαστάσεις στον χώρο μέσης απόδοσης-κίνδυνος. Αυξάνοντας τις διαστάσεις, ένας επενδυτής δεν επιλέγει επενδύσεις μεγιστοποιώντας τον λόγο μέσης απόδοσης/κίνδυνος αλλά θυσιάζει ένα μέρος αυτού για να αντισταθμίσει τις βασικές του ανάγκες. 

    Στην εποχή που διανύουμε με την έντονη διακύμανση βασικών πυλώνων της κοινωνίας/οικονομίας (π.χ εργασία, αγαθά, υγεία κ.ά.), τα παραπάνω γίνονται εύκολα κατανοητά μιας και οι ανάγκες έχουν αυξηθεί υπέρμετρα σε σχέση με τις ευκαιρίες που έχει κάποιος να τις καλύψει.  

    * Ο κ. Ιωάννης Νεοκοσμίδης, PhD, Head of Portfolio Management, Euroxx Wealth Management

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ