Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 12-Οκτ-2021 00:03

    Παιδεία και αξιολόγηση

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δρ Ευάγγελου Στεργιούλη

    Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολιτευτικής περιόδου, είναι η συνεχής και αδιάκοπη συγκρουσιακή σχέση μεταξύ κράτους και παιδείας. 

    Πράγματι, η Ελλάδα αποτελεί μια μοναδική περίπτωση στον ευρωπαϊκό χώρο όπου διαχρονικά αμφισβητείται η αποτελεσματικότητα της κρατικής υποστήριξης στις δομές του εθνικού εκπαιδευτικού συστήματος, με αποτέλεσμα τη διαιώνιση σοβαρών παθογενειών σε βάρος τελικά των ίδιων των μαθητών, που αποτελούν τους αυριανούς πολίτες της ελληνικής πολιτείας. Και απόδειξη αυτής της ευρείας αμφισβήτησης, είναι οι υφιστάμενες και διαχρονικά συσσωρευμένες ελλείψεις σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης, τόσο σε υλικοτεχνική υποδομή όσο και σε εκπαιδευτικό προσωπικό. 

    Το ζήτημα, λοιπόν, της αξιολόγησης των σχολικών μονάδων είναι αναμφισβήτητα μείζονος σημασίας, υπό την προϋπόθεση βεβαίως οι ελλείψεις και τα  προβλήματα να έχουν συζητηθεί μεταξύ των αρμοδίων κρατικών φορέων, εκπροσώπων του εκπαιδευτικού προσωπικού, γονέων και κηδεμόνων, έτσι ώστε από κοινού να υπάρξει ένα σχέδιο που θα οδηγήσει μεσοπρόθεσμα αν όχι στην πλήρη εξάλειψή τους τουλάχιστον στον δραστικό περιορισμό τους.

    Βεβαίως, οι ελλείψεις και τα προβλήματα του εκπαιδευτικού συστήματος δεν είναι άγνωστα στις αρμόδιες κρατικές αρχές και συχνά, όταν επιδεινώνονται, προσβάλλουν το κοινό αίσθημα δικαίου και την κοινή λογική. Όταν, για παράδειγμα, χρηματοδοτούνται οι επιχειρήσεις των ΜΜΕ για την αντιμετώπιση της πανδημίας, είναι κατάφωρα άδικο και παράλογο να λειτουργούν σχολικές μονάδες χωρίς πετρέλαιο θέρμανσης ή να μην είναι δυνατή η υποστήριξη μαθητών με ειδικές ανάγκες. 

    Η αξιολόγηση, ωστόσο, των σχολικών μονάδων θα μπορούσε να έπεται μιας πολύ σημαντικότερης αξιολόγησης που θα αφορούσε την ποιότητα και λειτουργικότητα ολόκληρου του εκπαιδευτικού συστήματος. Και τούτο διότι η αποτελεσματικότητα ενός εθνικού εκπαιδευτικού συστήματος έγκειται στην ουσιαστική συμβολή όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, τόσο ως προς την ηθική διαπαιδαγώγηση των νέων όσο και ως προς τη μελλοντική επαγγελματική τους αποκατάσταση. 

    Υπάρχει, για παράδειγμα, διάχυτη η αμφισβήτηση στην ελληνική κοινωνία αναφορικά με την ποιότητα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και της ουσιαστικής διασύνδεσής της με την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Πληρούν τα εκπαιδευτικά προγράμματα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τις προϋποθέσεις και το εφαλτήριο για την ορθή και επί ίσοις όροις συμμετοχή των μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση; 

    Πώς δικαιολογείται η Ελλάδα να είναι η μόνη χώρα, με παγκόσμια πρωτοτυπία ένα σύστημα πανελληνίων εξετάσεων που εμποδίζει χιλιάδες μαθητές να σπουδάσουν το γνωστικό αντικείμενο των προτιμήσεων τους και τους οδηγεί σε πανεπιστήμια του εξωτερικού; Ομοίως, πώς δικαιολογείται η Ελλάδα να διαθέτει και μία άλλη παγκόσμια πρωτοτυπία με ένα σύστημα παραπαιδείας που προκαλεί την αφαίμαξη εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών;

    Και, τέλος, το γεγονός ότι οι κοινωνικές επιστήμες δεν αποτελούν μέρος των εκπαιδευτικών προγραμμάτων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, κατά πόσο συμβάλλει και επηρεάζει την ηθική διαπαιδαγώγηση των μαθητών, την κατανόηση των ανθρώπινων σχέσεων, των κοινωνικών προβλημάτων και φαινομένων, αλλά και την ομαλή ένταξή τους στις κοινωνικές δομές λειτουργίας;

    Βεβαίως, τα ερωτήματα μιας ποιοτικής αξιολόγησης είναι πολύ περισσότερα και πρέπει να τεθούν εφ’ όλης της ύλης, με την ενεργό συμμετοχή όλων των πολιτικών και κοινωνικών φορέων για τον εκσυγχρονισμό του εκπαιδευτικού μας συστήματος, για το μέλλον και την ανάπτυξη της ίδιας της χώρας.

    * Ο κ. Ευάγγελος Στεργιούλης είναι Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και Υποστράτηγος ε.α. της Ελληνικής Αστυνομίας..

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ