Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 10-Αυγ-2021 00:04

    Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    του Δρ Κωνσταντίνου Λυμπερόπουλου*

    Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΟΛΜΕ (20/7/21): "Αντί για μέτρα θωράκισης της υγείας, το Υπουργείο Παιδείας οικοδομεί ένα σχολείο χορηγών, ένα εκπαιδευτικό σύστημα που οξύνει τις μορφωτικές ανισότητες και εντείνει τους φραγμούς στη μόρφωση", "εξοβελίζονται πλήρως η δημοκρατία και η αξιοκρατία, η συλλογικότητα, η συμμετοχή και συνεργασία, το παιδαγωγικό πλαίσιο και οι αρχές υποκαθίστανται από συγκεκαλυμένες πελατειακές σχέσεις".

    Στη συνέχεια, με κλασικές λέξεις κενές περιεχομένου και ξύλινο λόγο αναφέρεται ότι εντατικοποιείται η εργασία, ανοίγει ο δρόμος για ευρύτερες ανατροπές στα εργασιακά δικαιώματα, ενισχύεται το κομματικό καθεστώς και οδηγούμαστε σε επαγγελματική εξουθένωση των εκπαιδευτικών!

    Θα ήταν ματαιοπονία να επιχειρούσε κάποιος να αντικρούσει με λογικά επιχειρήματα τον παραλογισμό των παραπάνω συντεχνιακών προτάσεων οι οποίες ως "προοδευτικές" υποστηρίζουν ότι επειδή όλα βαίνουν καλώς για τη συντεχνία δεν πρέπει να αλλάξει τίποτα! Αυτή η επιχειρηματολογία υποκρύπτει την αγωνία των επαγγελματιών συνδικαλιστών για την πιθανή απώλεια σημαντικού μέρους της υπάρχουσας εξουσίας τους. Η αξιολόγηση, σύμφωνα με τους συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ και αντίθετα με τις βασικές αρχές Οργάνωσης και Διοίκησης και ιδιαίτερα της Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού, δεν θεωρείται απαραίτητη για την επαγγελματική τους εξέλιξη και ανάπτυξη και η επιμόρφωσή τους θεωρείται όχι μόνο περιττή αλλά και προσβλητική για την προσωπικότητα των εκπαιδευτικών, δεδομένου ότι όλα όσα έπρεπε να μάθουν τα έχουν ήδη μάθει (πριν από 10, 20 ή 30 χρόνια) και δεν χρειάζονται νέες γνώσεις!

    Αναμφίβολα, το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, όσον αφορά γενικά την ενίσχυση της αυτονομίας των σχολείων, την ελεύθερη επιλογή βιβλίου από τον εκπαιδευτικό (ανάμεσα από τα εγκεκριμένα βιβλία του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής), καθώς και αναφορικά με τον τρόπο αξιολόγησης των μαθητών.

    Η σημαντικότερη αλλαγή όμως συνίσταται στην επιχειρούμενη καθιέρωση της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών για το διδακτικό τους έργο, το παιδαγωγικό κλίμα, τη διαχείριση της τάξης και την υπηρεσιακή τους συνέπεια και επάρκεια, τόσο από το Δ/ντή του σχολείου, όσο και από τους συμβούλους εκπαίδευσης παιδαγωγικής ευθύνης και τους συμβούλους επιστημονικής ειδικότητας.

    Με επιχειρήματα όπως:

    • Η αξιολόγηση έχει τιμωρητικό χαρακτήρα,

    • Αποτελεί μέσο χειραγώγησης και ελέγχου των εκπαιδευτικών, ακυρώνοντας την επιστημονική τους κατάρτιση,

    • Τραυματίζει τις διαπροσωπικές σχέσεις αξιολογητή και αξιολογούμενου και ακυρώνει το θετικό εργασιακό κλίμα, κλπ.,

    Ναρκοθετήθηκε για 39 χρόνια κάθε νομοθετική προσπάθεια αξιολόγησης από μια εκφυλισμένη μορφή συνδικαλισμού που πρόσφατα δεν δίστασε να υπονομεύσει ακόμη και την πρόσβαση των μαθητών στις προγραμματισμένες εξετάσεις για τα πρότυπα σχολεία με το πρόσχημα ότι αυτά έχουν ταξικό πρόσημο!

    Πρέπει να σημειωθεί ότι αποτυχημένες απόπειρες αξιολόγησης ξεκίνησαν από την αρχή της δεκαετίας του ’80 (Ν.1304/82, Π.Δ.214/84) και συνεχίστηκαν στη δεκαετία του ’90 (Ν.2043/92, Ν.2525/97), στη δεκαετία του 2000 (Ν.2986/02 και στη δεκαετία του 2010 (Ν.3848/10, Ν.4142/13, Π.Δ.152/13). Τελικά, η εκπαιδευτική αξιολόγηση καταργήθηκε τον Απρίλιο του 2015 από την αριστερο-ακροδεξιά Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

    Φυσικά, οι συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ δεν αποτελούν εξαίρεση από τους υπόλοιπους συνδικαλιστές του Δημόσιου Τομέα, οι οποίοι γενικά, χωρίς να διακινδυνεύουν τη θέση τους, το μισθό τους ή την υπηρεσιακή τους εξέλιξη και χωρίς να εκφράζουν πάντα τους εργαζομένους, που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν, επιδιώκουν εκείνες τις αγωνιστικές δάφνες που θα τους επιτρέψουν τη διαιώνιση της εξουσίας τους. Ο συνδικαλισμός στο Δημόσιο Τομέα λειτούργησε πάντα ως ένας ιδιόμορφος "στρατός κατοχής" (από τον Κ. Στούπα – Capital 23/7/21, χαρακτηρίζεται ως μία από τις τρεις συμφορές του Έθνους) που επεδίωξε, και στις πλείστες των περιπτώσεων για πολλά χρόνια επέτυχε, μια ιδιότυπη παραεξουσία. Επομένως αντί για την επιδίωξη της αξιοκρατίας μέσω της αξιολόγησης και της συνακόλουθης ανατροφοδότησης του επιτελούμενου διοικητικού και παιδαγωγικού έργου επιδιώχθηκε ο συμβιβασμός κάθε εργαζομένου με συνδικαλιστές που ανέκαθεν κατείχαν την πραγματική εξουσία, πέραν οποιουδήποτε νόμου ή προεδρικού διατάγματος.

    Ευτυχώς οι απόψεις της ΟΛΜΕ για την αξιολόγηση έρχονται σε πλήρη αντίθεση όχι μόνο με τις ακολουθούμενες πρακτικές στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα στη συντριπτική πλειοψηφία των προοδευμένων χωρών σε όλο τον κόσμο, αλλά και με το 75,3% των ερωτηθέντων πολιτών, σύμφωνα με την πρόσφατη δημοσκόπηση της MARC (19/7/21).

    Βέβαια, μια ορισμένη μερίδα διευθυντών σχολείων καλυπτόμενη συνδικαλιστικά, αντί να επιδιώκει ένα είδος διοίκησης σύμφωνα με τις βασικές αρχές της Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού και της Διοίκησης Ολικής Ποιότητας, αρκέστηκε στην κάλυψη που προσφέρει η δημοσιοϋπαλληλική γραφειοκρατία και η άποψη του να μη θίγονται τα κακώς κείμενα και η νοοτροπία της ελάχιστης δυνατής προσπάθειας.

    Η πλειοψηφία των διευθυντών σχολείων, όμως, με υψηλό αίσθημα ευθύνης και μεράκι για το λειτούργημα που επιτελεί και που είναι προσανατολισμένη στην καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, επιδιώκει την οργανωσιακή αποτελεσματικότητα και είναι προσηλωμένη στη διαρκή βελτίωση της σχολικής μονάδας που διευθύνει, θα αναγνωρίσει ότι οι επιχειρούμενες αλλαγές μεταξύ των οποίων και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, είναι προοδευτικές και προς τη σωστή κατεύθυνση, παρότι είναι αντίθετες προς ορισμένες ψευδεπίγραφες υποτιθέμενες "προοδευτικές" αντιλήψεις.

    Επίσης, κάθε εκπαιδευτικός θα αναγνωρίσει στο νομοσχέδιο τις δυνατότητες αποτελεσματικότερης αξιολόγησης και υπηρεσιακής του εξέλιξης ή τις ευκαιρίες της προσφερόμενης επιμόρφωσής του, που θα αναβαθμίσουν ή θα διευρύνουν και θα συμπληρώσουν τις υπάρχουσες γνώσεις του.

    *Ο Δρ Κωνσταντίνος Λυμπερόπουλος είναι τ. Καθηγητής ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ