Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 06-Απρ-2021 00:03

    Bank opinions και προσφορές τρίτων μερών

    Bank opinions και προσφορές τρίτων μερών
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Των Άγι Μοσχοβάκου και Αναστάσιος ΚάρμαςΑναστάσιου Κάρμα

    O Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) δημοσίευσε για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 2020 συγκεκριμένες οδηγίες αναφορικά με την τεκμηρίωση χρηματοοικονομικών συναλλαγών1.

    Οι νέες Οδηγίες που θα αποτελούν και το νέο Κεφάλαιο Χ των Κατευθυντήριων Οδηγιών του ΟΟΣΑ, παρέχουν συγκεκριμένες κατευθύνσεις αναφορικά με την ακριβή ανάλυση των παραμέτρων της πραγματικής συναλλαγής και την τιμολόγηση των δανειακών συμβάσεων, των αλληλόχρεων λογαριασμών ("cash pooling”), των χρηματοοικονομικών εγγυήσεων ("financial guarantees”) και σχημάτων κεντρικής διαχείρισης κινδύνου ασφαλιστικών συναλλαγών ("captive insurance”). 

    Μεταξύ άλλων, οι Οδηγίες κάνουν αναφορά και στη χρησιμοποίηση από τους φορολογούμενους απόψεων τραπεζών ("Bank opinions”) με σκοπό την τεκμηρίωση των ενδοομιλικών τους συναλλαγών, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μία τέτοια προσέγγιση θα αποτελούσε απόκλιση από τα όσα προϋποθέτει η ορθή εφαρμογή της αρχής των ίσων αποστάσεων και καταλήγοντας ότι οι εν λόγω επιστολές-απόψεις των Τραπεζών γενικότερα δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν ενδείξεις όρων αγοράς στη βάση του ότι δεν αφορούν τιμές που εφαρμόζονται σε πραγματικές συναλλαγές (actual transactions) μεταξύ τρίτων μερών.

    Τί σημαίνει όμως για τις ελληνικές εταιρείες η ανωτέρω διατύπωση των οδηγιών του ΟΟΣΑ και πόσο απόλυτη θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε την εφαρμογή της ελλείψει επιμέρους οδηγιών στο εγχώριο ρυθμιστικό πλαίσιο; Επιπρόσθετα, πόσο η συγκεκριμένη διατύπωση των οδηγιών επεκτείνεται και σε τυχόν πρόσφορές που δύνανται να διαθέτουν οι φορολογούμενοι από τρίτα μέρη ως αποδεικτικό μίας τιμής σύμφωνης με την αρχή των ίσων αποστάσεων (π.χ. στην περίπτωση συναλλαγών αντασφάλισης ή διαμεσολάβησης για τη διανομή ασφαλιστικών προϊόντων);

    Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ήδη από την περίοδο που οι σχετικές οδηγίες ήταν προς δημόσια διαβούλευση και σχολιασμό, είχαν διατυπωθεί προτάσεις τόσο από φορολογούμενους όσο και από φορολογικούς συμβούλους ως προς την επαναδιατύπωση της συγκεκριμένης παραγράφου και την μη εκ προοιμίου απόρριψη των εν λόγω απόψεων/προσφορών στη λογική ότι:

    * Υπάρχει μεγάλη διαβάθμιση μεταξύ διαφορετικών επιστολών-απόψεων που δύνανται να εκδώσουν οι Τράπεζες προς τους φορολογούμενους. Συγκεκριμένα υπάρχουν επιστολές που για την προετοιμασία τους απαιτείται ενδελεχής έλεγχος (due diligence procedures), ανάλυση του πιστωτικού κινδύνου του πελάτη και σύνταξη σχετικής λεπτομερούς έκθεσης αξιολόγησης αφού ληφθούν όλες οι σχετικές εγκρίσεις από τη διεύθυνση πιστώσεων μίας Τράπεζας (Credit Committee), σε αντίθεση με επιστολές Τραπεζών που δύνανται να μην διαμορφώνονται μετά την πραγματοποίηση των ανωτέρω λειτουργιών. 

    * Στις περιπτώσεις ορισμένων σύνθετων χρηματοοικονομικών συναλλαγών όπως π.χ. δάνεια, παράγωγα, συναλλαγές αντασφάλισης, διαμεσολάβηση στη διανομή ασφαλιστικών προϊόντων, που δεν δύνανται εύκολα να εντοπιστούν συγκρίσιμες πραγματικές συναλλαγές μεταξύ τρίτων μερών στην αγορά, οι εν λόγω απόψεις Τραπεζών ή τυχόν προσφορές τρίτων μερών (π.χ. ασφαλιστικών διαμεσολαβητών) θα μπορούσαν να αποτελέσουν πιο αξιόπιστες ενδείξεις μίας τιμής αγοράς από τυχόν εναλλακτικές προσεγγίσεις τεκμηρίωσης του φορολογούμενου που θα παρουσίαζαν υψηλό βαθμό υποκειμενικότητας ως προς τις απαιτούμενες παραδοχές (π.χ. αναλογιστικές μελέτες, χρήση χρηματοοικονομικών μοντέλων, αξιολόγηση της συνεισφοράς των αντισυμβαλλόμενων μερών στη βάση εφαρμογής της μεθόδου profit split, κ.ά.)

    *  Στην περίπτωση ύπαρξης χαμηλού όγκου συναλλαγών, οι απόψεις Τραπεζών θα μπορούσαν να αποτελέσουν αξιόπιστη ένδειξη τήρησης της αρχής των ίσων αποστάσεων δίχως να υποχρεώνεται ο φορολογούμενος στην προετοιμασία εκτεταμένου τεκμηριωτικού υλικού με κόστος δυσανάλογο από το όφελος που προκύπτει από τον ίδιο από τη συναλλαγή. 

    Καθίσταται συνεπώς σαφές από τα ανωτέρω, ότι η εκ προοιμίου απόρριψη των απόψεων Τραπεζών ή και των προσφορών τρίτων μερών στη λογική ότι δεν αφορούν τιμές που εφαρμόζονται σε πραγματικές συναλλαγές θα μπορούσε εν δυνάμει να οδηγήσει σε περισσότερα προβλήματα από αυτά που καλείται να επιλύσει.

    Αυτός ενδεχομένως είναι και ο λόγος που οι Οδηγίες στην τελευταία πρόταση της παραγράφου 10.108 αφήνουν ένα παράθυρο σχετικότητας στη σχετική τοποθέτησή τους αναφέροντας ότι "Such letters would not therefore generally be regarded as providing evidence of arm’s length terms and conditions” και ενδεχομένως κρίνοντας ότι μία επιμέρους εξέταση συναλλαγή ανά συναλλαγή θα ήταν προτιμότερη από μία αφοριστική εκ προοιμίου απόρριψη της χρησιμοποίησης τέτοιων απόψεων/προσφορών για σκοπούς τεκμηρίωσης των συναλλαγών.

    Είναι αναγκαίο να τονίσουμε ότι αυτή είναι και η τάση που παρατηρείται σε άλλες ευρωπαϊκές φορολογικές δικαιοδοσίες (όπως ενδεικτικά η Γερμανία, η Ολλανδία και το Βέλγιο) όπου σε μία προσπάθεια να συγκεραστεί η προτίμηση των οδηγιών του ΟΟΣΑ σε τιμές πραγματικών συναλλαγών (actual transactions) με τη χρησιμότητα που δύνανται να προσφέρουν για σκοπούς τεκμηρίωσης οι εν λόγω  απόψεις Τραπεζών, οι τελευταίες ανάλογα με τον βαθμό λεπτομέρειας της ανάλυσης πάνω στην οποία βασίζονται, φαίνεται ότι συνεξετάζονται μαζί με επιπλέον υποστηρικτικό υλικό και την επικουρική εφαρμογή άλλων μεθόδων τεκμηρίωσης (corroborative approach) προκειμένου να προκύπτουν αξιόπιστα συμπεράσματα για την τήρηση της αρχής των ίσων αποστάσεων σε μία συναλλαγή.

    Ιδιαίτερη σημασία δίνεται παράλληλα και στη συνεξέταση του κλάδου που δραστηριοποιείται ο φορολογούμενος και των πρακτικών/συνθηκών εργασίας των εταιρειών που δραστηριοποιούνται σε αυτόν (π.χ. σε πραγματικές συνθήκες αγοράς οι Τράπεζες σπανίως μεταβάλλουν τους όρους τιμολόγησης που προτείνουν σε μία επίσημη δεσμευτική προσφορά τους), την αξιολόγηση των ρεαλιστικά διαθέσιμων επιλογών του φορολογούμενου, καθώς και την εξέταση του τελικού αποτελέσματος που προκύπτει για τον φορολογούμενο (ex-post result) από την εφαρμογή μίας πολιτικής τιμολόγησης που έχει καθοριστεί με βάση απόψεις ή προσφορές τρίτων μερών (ex-ante pricing).

    Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει και στις περιπτώσεις συναλλαγών του κλάδου ασφαλίσεων και αντασφαλίσεων. Με βάση την πρακτική που έχει αναπτυχθεί στον εν λόγω κλάδο, οι πολυεθνικοί όμιλοι βασίζονται συχνά σε προσφορές τρίτων ασφαλιστικών διαμεσολαβητών (insurance brokers) για την τιμολόγηση ασφαλίστρων (premiums) που εφαρμόζονται στις ενδοομιλικές συναλλαγές τους. Οι εν λόγω προτεινόμενες τιμές (price quotes) προκύπτουν συνήθως μέσα από λειτουργίες λεπτομερούς ανάλυσης των κινδύνων του κλάδου και του φορολογούμενου, οι οποίες πραγματοποιούνται στον ίδιο βαθμό ανεξαρτήτως του εάν ο πάροχος της υπηρεσίας είναι ανεξάρτητο ή συνδεδεμένο μέρος. Υπό αυτό το πρίσμα και μετά από επικουρική αξιολόγηση του βαθμού αξιοπιστίας εναλλακτικών προσεγγίσεων τεκμηρίωσης ή δεδομένων της αγοράς, το συμπέρασμα θα μπορούσε να είναι ότι οι εν λόγω προσφορές τρίτων μερών αποτελούν αξιόπιστη ένδειξη μίας τιμής σύμφωνης με την αρχή των ίσων αποστάσεων και σε κάθε περίπτωση θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς τεκμηρίωσης μαζί με επιπλέον υποστηρικτικό υλικό και την επικουρική εφαρμογή άλλων μεθόδων τεκμηρίωσης.

    1 Transfer Pricing Guidance on Financial Transactions, Inclusive Framework on BEPS: Actions 4, 8-10 ,February 2020

    * Ο κ. Άγις Μοσχοβάκος είναι Tax Partner, PwC Greece και ο κ. Αναστάσιος Κάρμας, Τax Manager, PwC Greece

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ