Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 03-Μαρ-2021 00:04

    Ο νέος "πτωχευτικός" νόμος: Η  πτώχευση-ο τελευταίος ( ; ) σταθμός

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Σταύρου Κουμεντάκη 

    Το άρθρο αυτό έρχεται να "κλείσει" μια ενότητα που φιλοξενήθηκε από το Capital.gr με σκοπό την καλύτερη κατανόηση του νέου "πτωχευτικού" νόμου. 

    Ξεκινήσαμε από τις βασικές πρόνοιες και καινοτομίες του, την αναγκαιότητα, το ρυθμιστικό πεδίο και τη σημασία του

    Προχωρήσαμε στις επιμέρους προβλέψεις του - πρώτος σταθμός η έγκαιρη προειδοποίηση. Ακολούθησε ο εξωδικαστικός μηχανισμός ρύθμισης οφειλών και η διαδικασία της εξυγίανσης. Κλείνουμε με την πτώχευση.

    Περιοριζόμαστε, κατ’ ανάγκη, στα κρισιμότερα: στην ανάδειξη, δηλ., της βούλησης του νομοθέτη όσον αφορά τον σκοπό της πτώχευσης και των μέσων επίτευξής του.

    Ο σκοπός της πτώχευσης και διαδικασία ρευστοποίησης

    Γενικά

    Ως "προγραμματικός" σκοπός της πτώχευσης εξαγγέλλεται η συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών του οφειλέτη. 

    Ο νέος "πτωχευτικός" νόμος αναδεικνύει πλέον τη ρευστοποίηση του ενεργητικού της περιουσίας του οφειλέτη ως μόνη και αποκλειστική δυνατότητα εξέλιξης της πτώχευσης. Ο σύνδικος οφείλει, στο πλαίσιο αυτό, να προβεί "αμελλητί" στη ρευστοποίησή του. Το προϊόν της ρευστοποίησης θα διανεμηθεί, ύστερα από την αφαίρεση των αναγκαίων δαπανών, στους πιστωτές. 

    Τα δύο είδη ρευστοποίησης

    Σε ρευστοποίηση υπόκειται: (α) το σύνολο της περιουσίας του οφειλέτη ή επιμέρους λειτουργικά της σύνολα. Εναλλακτικά: (β) τα κατ’ ιδίαν στοιχεία της. 

    Η ρευστοποίηση όμως του συνόλου της περιουσίας του οφειλέτη υπόκειται σε (ενίοτε δυσχερείς να επιτευχθούν) προϋποθέσεις. Η συνέλευση, ωστόσο, των πιστωτών διατηρεί τον τελευταίο λόγο: αυτή είναι που θα εγκρίνει (ή όχι) την εκποίηση της περιουσίας του οφειλέτη ως συνόλου. Αν δεν το πράξει, θα οδηγηθούμε-κατ’ αναπόδραστη συνέπεια, στη ρευστοποίηση των κατ’ ιδίαν περιουσιακών του στοιχείων. Βάσιμα πιθανολογούμε πως αυτή θα αποδειχθεί η κρατούσα, σχετική, διαδικασία.

    Η ρευστοποίηση των κατ’ ιδίαν περιουσιακών στοιχείων

    Στην περίπτωση της ρευστοποίησης κατ’ ιδίαν περιουσιακών στοιχείων της πτωχευτικής περιουσίας διενεργείται (ο γνωστός πλέον) ηλεκτρονικός πλειστηριασμός, αντί του δημόσιου πλειοδοτικού (δίχως τιμή πρώτης προσφοράς). 

    Αν ο πλειστηριασμός αποβεί άγονος, θα επαναληφθεί με αυτόματα μειωμένη τιμή πρώτης προσφοράς.

    Οι πτωχεύσεις μικρού αντικειμένου

    Το εύρος εφαρμογής

    Είναι γνωστό πως το επιχειρηματικό βάρος (που αναλαμβάνουν) και το οικονομικό αποτύπωμα (που έχουν) οι επιχειρήσεις αυτού του μεγέθους στη χώρα μας (και όχι μόνο) μοιάζει αντιστρόφως ανάλογο του μεγέθους τους. Το κεφάλαιο λοιπόν του νέου νόμου που τις αφορά, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

    Ο νέος νόμος διευρύνει σημαντικά το πεδίο εφαρμογής του ρυθμιστικού πλαισίου των "μικρών" πτωχεύσεων. Υπάγονται, πλέον, σε αυτές οι "μικρές οντότητες"-εξαιρετικά μεγάλος, δηλ., αριθμός επιχειρήσεων. Υπενθυμίζεται πως είναι εκείνες που δεν υπερβαίνουν τα όρια δύο, τουλάχιστον, από τα ακόλουθα τρία κριτήρια: (α) Σύνολο ενεργητικού: 4 εκατ. ευρώ, (β) Καθαρό ύψος κύκλου εργασιών: 8 εκατ. ευρώ και (γ) Μέσος όρος απασχολουμένων: 50 άτομα. 

    Τα "διαδικαστικά" και οι προϋποθέσεις

    Στις "μικρές" πτωχεύσεις, αρμόδιο πτωχευτικό δικαστήριο είναι το ειρηνοδικείο (αντί του πολυμελούς πρωτοδικείου). 

    Ισχύει εν προκειμένω (το καινοφανές) τεκμήριο παύσης πληρωμών, το οποίο προσδιορίζεται στο 60% των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του οφειλέτη προς το Δημόσιο, τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης ή πιστωτικά ή χρηματοδοτικά ιδρύματα, αντί του 40% που είναι για τις λοιπές πτωχεύσεις.

    Η σχετική αίτηση υποβάλλεται ηλεκτρονικά. 

    Ο σύνδικος, στις περιπτώσεις αυτές, απολαμβάνει σημαντική ελευθερία. 

    Η ρευστοποίηση της περιουσίας του οφειλέτη

    Η ρευστοποίηση στην προκειμένη περίπτωση αφορά, αποκλειστικά, τη ρευστοποίηση των κατ’ ιδίαν περιουσιακών του στοιχείων. Όχι την επιχείρησή του εν συνόλω ή επιμέρους λειτουργικές τους ενότητες. 

    Αν όμως τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη δεν επαρκούν για την κάλυψη των αναγκαίων δαπανών, δεν διορίζεται σύνδικος. Διατάσσεται από τον εισηγητή, απλώς,  η καταχώριση των στοιχείων του οφειλέτη στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας. Επέρχονται, με τον τρόπο αυτό, οι προβλεπόμενες συνέπειες. 

    Το χρονικό εύρος της όλης διαδικασίας και η επιτάχυνσή της

    Η σχετική διαδικασία (θα πρέπει να) εξελίσσεται ταχύτατα. Στην περίπτωση που μετά την παρέλευση έτους από την κήρυξή της η πτώχευση δεν έχει περατωθεί, ο σύνδικος υποχρεούται να υποβάλει στον εισηγητή έκθεση, στην οποία εξηγεί τους λόγους της καθυστέρησης.

    Η ταχύτητα, ασφαλώς, με την οποία εκτυλίσσεται η πτωχευτική διαδικασία είναι στοιχείο σημαντικό. Το κρίσιμο, ωστόσο, ερώτημα είναι αν για τις μικρές, ειδικά, επιχειρήσεις λαμβάνεται ιδιαίτερη πρόνοια κατά το στάδιο, ήδη, της πρόληψης της αφερεγγυότητας. Η απάντηση είναι, δυστυχώς, αρνητική. Και υπό την έννοια αυτή ο (διακηρυγμένος) "ολιστικός" χαρακτήρας του νομοθετήματος πλήττεται. Μαζί με αυτόν: η οικονομία και οι άνθρωποι. 

    Η χρήση των εργαλείων που ο νέος "πτωχευτικός" νόμος παρέχει δεν αποτελεί καθήκον του νομοθέτη. Εκείνος περιορίζεται να τα παράσχει˙ ήδη το έπραξε. Η σκυτάλη πέρασε στα δικά μας χέρια (:επιχειρήσεις, νομικοί παραστάτες, σύνδικοι, δικαιοσύνη). Σ΄ εμάς, κατά τούτο, απόκειται (στο μέτρο της αρμοδιότητας και εμπλοκής ενός εκάστου) η βέλτιστη δυνατή αξιοποίησή τους. 

    Μόνον τότε η πτώχευση θα αποδειχθεί, όπως οι επιχειρήσεις και η εθνική οικονομία έχουν ανάγκη, ένας "σταθμός μετεπιβίβασης" στη διαδικασία του επιχειρείν. 

    Ένας σταθμός σημαντικός μεν που θα παρέχει όμως τη δυνατότητα στον έντιμο επιχειρηματία για μια νέα διαδρομή˙ ενδεχομένως: στροφή ή ανα-στροφή.

    Ο καλόπιστος επιχειρηματίας (αλλά και η επιχειρηματικότητα εν γένει) δικαιούται (αλλά και αξίζει) μια ουσιαστική δεύτερη ευκαιρία. 

    Μόνον τότε η δεύτερη ευκαιρία θα αποδειχθεί πως δεν αποτελεί απλώς διακήρυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του Έλληνα νομοθέτη. 

    Μόνον τότε η δεύτερη ευκαιρία θα καταστεί χρήσιμο εργαλείο για την απομείωση του ιδιωτικού χρέους, την ανάκαμψη και την ανάπτυξη της εθνικής μας οικονομίας. 

    * Ο κ. Σταύρος Κουμεντάκης είναι Managing Partner της Koumentakis and Associates Law Firm

     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ