Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 05-Νοε-2020 00:04

    Σχέδιο Ανάπτυξης για την Ελληνική Οικονομία - Τρεις παρατηρήσεις και μία πρόταση

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Συμεών Ρωμύλου 

    Αντιγράφω από το "Σχέδιο" (Έκθεση Πισσαρίδη) τα εξής, στα οποία θα αναφέρομαι ή παραπέμπω με τις παρατηρήσεις / πρότασή μου, που θα ακολουθήσουν:

    1 Σημαντική πρόκληση παραμένει η υποστήριξη των αδύναμων νοικοκυριών…. (σ. 9)

    2 Σε σύγκριση με την Ευρωζώνη, η Ελλάδα υπολείπεται σημαντικά στα έσοδα από άμεσους φόρους (παρόλο που αυτά ενισχύονται σημαντικά από τον ΕΝΦΙΑ)και έχει δυσανάλογα υψηλότερα έσοδα από έμμεσους φόρους (σ. 95, 96)

    pin

    3 Κατά το δυνατό εξομοίωση και ενιαία φορολογική μεταχείριση των εισοδημάτων από διαφορετικές πηγές ώστε να μην καταστρατηγείται και η έννοια της προοδευτικότητας της φορολογικής κλίμακας.(σ. 100)

    Παρατηρήσεις

    -1- Η υποστήριξη των αδύναμων νοικοκυριών μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω του φορολογικού συστήματος, είτε με τη μείωση των έμμεσων φόρων, είτε/και με παροχές από τα φορολογικά έσοδα, που, προφανώς, δεν πρέπει να προέρχονται από τους εξοντωτικούς έμμεσους φόρους που πληρώνουν [και] αυτά τα νοικοκυριά! Ιδανικά, έμμεσοι φόροι θα έπρεπε να υπάρχουν μόνο για την επίτευξη διαφόρων κοινωνικών στόχων, (π.χ., στα τσιγάρα, για αποθάρρυνση του καπνίσματος) ή σε είδη "πολυτελείας" ώστε να ενισχύεται η έννοια της προοδευτικότητας της φορολογικής επιβάρυνσης των πολιτών.

    -2- Πριν εξεταστεί το "3" (εξομοίωση πηγών εισοδήματος) ίσως θα έπρεπε να επαναξιολογηθεί το πώς προσδιορίζεται το ΤΙ πρέπει να είναι (π.χ., τα περίεργα "τεκμαρτά" εισοδήματα…) και πώς πρέπει να καθορίζεται το ΠΟΣΟ πρέπει να είναι το φορολογητέο εισόδημα, γενικότερα! 

    Ακόμη και το φορολογητέο εισόδημα από μισθωτή εργασία δεν καθορίζεται ακριβοδίκαια! Ο εργαζόμενος, για να μπορεί να εργάζεται και να "παράγει" φορολογητέο εισόδημα, πρέπει να έχει διασφαλίσει την διαβίωσή του. Ακόμη και το κάποτε αυτονόητο αφορολόγητο "μπουρδουκλώθηκε" (σκοπίμως;) και αντικαταστάθηκε με το παραπλανητικό (ως έννοια φορολογικού δικαίου) "έκπτωση φόρου"! Όταν το "αφορολόγητο" δεν επαρκεί για να  διασφαλίζει τη διαβίωση του εργαζόμενου, είναι σαν να θεωρείται φορολογητέο εισόδημα ο τζίρος των επιχειρήσεων μετά την αφαίρεση μόνον μέρους και όχι όλου του κόστους πωληθέντων...

    -3- Ένα άλλο ζήτημα, σημαντικότατο, πολυδιάστατο, πολυπλοκότατο και, συνεπώς, πρακτικά αδύνατον να αντιμετωπιστεί αρκούντως ακριβοδίκαια, είναι η φορολόγηση είτε του εισοδήματος από τις διάφορες μορφές επένδυσης της  αποταμίευσης, είτε/και η τυχόν υπεραξία που προκύπτει σε αυτές τις επενδύσεις. Όμως, ακριβώς επειδή είναι πρακτικά αδύνατον να αντιμετωπιστεί αρκούντως ακριβοδίκαια απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μην καταλήγει να αντιμετωπίζεται από καθόλου ακριβοδίκαια έως κραυγαλέα άδικα.

    Ως παράδειγμα και μόνον ενδεικτικά: 

    -Το ενοίκιο, που, όπως και να το κάνουμε, είναι εισόδημα, καλώς φορολογείται, ενώ η ιδιοκατοίκηση, που, όπως και να το κάνουμε, δεν είναι εισόδημα, καλώς δεν φορολογείται. Τί γίνεται, όμως, με τον φορολογούμενο που πληρώνει  ενοίκιο γιατί εκμισθώνει το ακατάλληλο για ιδιοκατοίκηση ακίνητό του (και φορολογείται για το ενοίκιο που εισπράττει); 

    -Πώς πρέπει να φορολογείται η υπεραξία ενός ακινήτου που προέκυψε από τους "συνήθεις" λόγους, αυτή που προέκυψε επειδή έγινε πλησίον της σταθμός του μετρό ή αυτή που προέκυψε όταν ο λαχανόκηπος μπήκε στο σχέδιο πόλεως και  πάνω του χτίστηκε πολυκατοικία; 

    Εάν έπρεπε να προτείνω κάτι, θα έλεγα ότι σε όλες αυτές τις περιπτώσεις οι όποιες ρυθμίσεις θα έπρεπε να ευνοούν τον φορολογούμενο και όχι, το συνηθέστερο, τον έφορο...

    Σχετικά με την πολύπαθη ακίνητη περιουσία κλείνω με το... απόφθεγμα: "Ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας φόρος παράλογος, δεν διορθώνεται, καταργείται!". Το υιοθετώ ανεπιφύλακτα και ιδού η μία σχετική πρότασή μου:

    Η πρόταση

    Να καταργηθεί ο ΕΝΦΙΑ το ταχύτερο δυνατόν! Ο μόνος λόγος που, από όλα τα περιουσιακά στοιχεία, φορολογούνται μόνο τα ακίνητα, είναι επειδή αυτά είναι η πιο… "σταθερή φορολογική βάση"!  

    Αν, εκτός από την φορολόγηση όλων των εισοδημάτων, θα έπρεπε να φορολογείται και ο "μεγάλος" πλούτος, ας φορολογείται. Τότε, όμως, θα έπρεπε να φορολογείται ο συνολικός πλούτος και όχι μόνον τα ακίνητα. Τα ακίνητα είναι μόνον ένα περιουσιακό στοιχείο από τα πολλά στα οποία  "αποθηκεύεται" η αποταμίευση. Προφανώς, είναι δύσκολο να εντοπιστεί ο συνολικός πλούτος. Πάντως, στην καλύτερη περίπτωση, από απόψεως φορολογικού δικαίου, "ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας φόρος παράλογος, δεν διορθώνεται, ίσως… αντικαθίσταται!"

    Υπάρχει ακόμη ένας παραλογισμός με τον ΕΝΦΙΑ, που είναι ο τρόπος με τον οποίο καθορίζονται οι… "αντικειμενικές" αξίες. 

    Εάν δεχτούμε ότι "αντικειμενικός" σημαίνει "αυτός που αποδίδει πιστά την πραγματικότητα, που δεν περιλαμβάνει προσωπικά αισθήματα, κρίσεις ή σχόλια", τότε ο ισχυρισμός ότι αξία, που προσδιορίζεται με οποιονδήποτε τρόπο εκτός από το ποσό που καταβάλλεται κατά την αγοραπωλησία είναι "αντικειμενική", συνιστά contradiction in terms, (contradictio in adiecto).

    Τέλος, ίσως δεν είναι περιττό να σημειώσω ότι τα ανταποδοτικά δημοτικά τέλη θα έπρεπε, κατ’ αρχήν, να είναι αρκούντως υψηλά, ώστε να καλύπτεται πλήρως το κόστος που τα ακίνητα προκαλούν στην κοινότητα. Αν αυτό δεν είναι πρακτικά εφικτό και πρέπει να επιδοτούνται οι "φτωχοί" δήμοι, ας επιδοτούνται. Αυτό, όμως, δεν δικαιολογεί τον ΕΝΦΙΑ, που πληρώνουν και οι δημότες των δήμων αυτών! 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων