Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 15-Σεπ-2020 00:21

    Μία παγκόσμια κρίση κατανάλωσης

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Μελέτη Ρεντούμη 

    Μία από τις σημαντικότερες συνέπειες της πανδημίας όπως έχουν διαμορφωθεί τα επιδημιολογικά δεδομένα παγκοσμίως, είναι η επίδραση στην κατανάλωση, που επηρεάζει τόσο την καταναλωτική εμπιστοσύνη, όσο και την οριακή ροπή προς κατανάλωση των νοικοκυριών.

    Η μείωση της παραγωγής των εργοστασίων, σε πλήθος προϊόντων και τροφίμων, σε συνδυασμό με τα lockdowns και την κοινωνική αποστασιοποίηση, έχουν μειώσει δραματικά την ιδιωτική κατανάλωση σε σχέση με το παγκόσμιο ΑΕΠ κατά 3 τρισ. ευρώ τουλάχιστον, ενώ αντίστοιχα η ανεργία σε όλους τους κλάδους με έμφαση στις μεταφορές και τον τουρισμό προσεγγίζει τις 150 εκατ. χαμένες θέσεις εργασίας.

    Μπορεί ένα μέρος των καταναλωτικών προτιμήσεων να έχει μεταβληθεί και να έχει υποκατασταθεί από το ηλεκτρονικό εμπόριο και τις εξ αποστάσεως παραγγελίες, παρόλα αυτά, είναι αδύνατο να υπάρξει πλήρης υποκατάσταση με την ένταση του δημογραφικού προβλήματος και τον περιορισμό των μόνιμων εισοδημάτων των νοικοκυριών.

    Η ανάγκη πρόσθετων ενέσεων ρευστότητας από το κράτος και τη δημοσιονομική πολιτική μέσω επιδομάτων, έρχεται να ανατρέψει και την τάση αλλαγής της νομισματικής πολιτικής, με αποτέλεσμα να συνεχίζεται εντατικά η μείωση των επιτοκίων, τόσο από την ΕΚΤ όσο και από την FED, προσπαθώντας να δώσουν ώθηση στην επενδυτική δαπάνη, με στόχο την αύξηση της ενεργούς ζήτησης, που θα οδηγήσει σε υψηλότερο πληθωρισμό.

    Βέβαια αξίζει να τονιστεί ότι ακόμη και η συνδυασμένη και επεκτατική δημοσιονομική και νομισματική πολιτική, έχει όρια όσον αφορά την οικονομία, καθώς διογκώνει υπέρμετρα τόσο τα ελλείμματα όσο και το δημόσιο χρέος.

    Δεδομένου ότι η γενεσιουργός αιτία της κρίσης είναι ένα εξωγενές σοκ το οποίο επηρέασε άμεσα την κατανάλωση, η λύση θα ήταν η αντιμετώπιση της πλεονάζουσας προσφοράς σε σχέση με την ζήτηση μέσω της έμμεσης φορολογίας.

    Αυτό σημαίνει, πως ιδίως στο οικονομικό καθεστώς της ΕΕ, απαιτείται μεγαλύτερη εναρμόνιση της φορολογίας και μία γενναία μείωση του ΦΠΑ ως βασικού φόρου δαπάνης αλλά και των ειδικών φόρων κατανάλωσης, ακόμη και σε συγκεκριμένες γεωγραφικές ζώνες που πλήττονται, ώστε να ενισχυθεί η ζήτηση και η καταναλωτική δαπάνη ταχύτερα, ταυτόχρονα με την σταδιακή επάνοδο στην κανονικότητα από τις επιπτώσεις της πανδημίας.

    Σε κάθε περίπτωση, τα όποια οικονομικά μέτρα ενίσχυσης της ζήτησης, οφείλουν να είναι συντονισμένα με όλα τα κράτη μέλη, ώστε να προστατεύεται τόσο το βασικό εισόδημα των πολιτών, όσο και οι αρχές του διεθνούς εμπορίου.

    Ο κ. Μελέτης Ρεντούμης είναι οικονομολόγος τραπεζικός
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ