Συνεχης ενημερωση

    Σάββατο, 22-Αυγ-2020 12:07

    Τι να την κάνεις την (επι)δεξιότητα, όταν έχεις την επιτηδειότητα;…

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Ι. Κωστούλα

    Επανέρχομαι με δεύτερες σκέψεις στο προηγούμενο κείμενό μου, (19/06) με τίτλο: "Τι, που δεν το ξέρει, περιμένει η κυβέρνηση να της συστήσει η επιτροπή σοφών για την οικονομία;", όπου εκθείαζα μια αξιοζήλευτη επίδοσή μας – δεύτεροι μετά τους Ινδούς- σε μια νέα κατηγορία διεθνούς ανταγωνισμού, αυτή  που μετράει την επαγγελματική και εμπορική εξοικείωση των εργαζομένων με σύνθετα προϊόντα. Το όνομά της; Περιπλοκότητα-Complexity.

    Συγχρόνως, τη χαρακτήριζα ως ένα πεδίο τόσο ευνοϊκό προς το ταλέντο και τα φυσικά χαρακτηριστικά του Έλληνα εργαζομένου, που περιμένει τη θεσμική, στρατηγική και εκπαιδευτική βοήθεια που θα οργανώσει και θα κατευθύνει αυτό το θείο δώρο.                     

    Ποιες είναι οι δεύτερες σκέψεις;  Ο καθηγητής Γ. Παγουλάτος, σε άρθρο του στην "Καθημερινή" μάς προσγειώνει, μιλώντας για την υστέρησή μας στις ούτω καλούμενες  "ήπιες δεξιότητες" (soft skills), χαρακτηρίζοντας  ευτύχημα ότι το υπουργείο Παιδείας επιδιώκει πλέον την καλλιέργειά τους, από τις πρώτες βαθμίδες της σχολικής (και προσχολικής) εκπαίδευσης. 

    Επίσης το Πανόραμα Επιχειρηματικότητας και Σταδιοδρομίας, διαφημίζοντας εκπαιδευτική εκδήλωσή του, με τίτλο Soft Skills Lab, αναφέρει ότι έρευνα υποδεικνύει πως τα διοικητικά στελέχη οφείλουν την επιτυχία τους, κατά 75%-80% στις ήπιες δεξιότητες που  ανέπτυξαν, κατά τη διάρκεια της άσκησης των καθηκόντων τους. 

    "Πώς να συνυπάρχεις πολιτισμένα, πώς να σέβεσαι τους άλλους και το περιβάλλον, πώς να επικοινωνείς με ακρίβεια, πώς να συνεργάζεσαι. Πώς να διαλέγεσαι με σεβασμό στον συνομιλητή, πώς να δομείς τη σκέψη σου, πώς να υποστηρίζεις με παρρησία την άποψή σου αλλά και πώς να συμβιβάζεσαι, όταν πρέπει, για το καλό της ομάδας. Πώς να αντιμετωπίζεις τα προβλήματα όχι ως αφορμή καταγγελτικού λόγου, αλλά ως πρακτικές ασκήσεις προς επίλυση.

    Πώς να οργανώνεις τη δουλειά σου, πώς να ολοκληρώνεις εμπρόθεσμα ό,τι αναλαμβάνεις. Κι ακόμα, πώς να ζεις υγιεινά, πώς να οδηγείς με ασφάλεια, πώς να παρέχεις πρώτες βοήθειες. Πρακτικά εργαλεία, όπως η άριστη χρήση της αγγλικής γλώσσας, η εξοικείωση με την πληροφορική και τη ρομποτική. Από το σχολείο πρέπει να αποφοιτάς όχι μόνο έχοντας μάθει, αλλά έχοντας μάθει πώς να μαθαίνεις".

    Δείγμα ήπιων δεξιοτήτων, τα παραπάνω, από το κείμενο του καθηγητή Παγουλάτου.

    Είχα και εγώ παλαιότερα απ’ αυτήν τη στήλη σταθεί στην ανάγλυφη έλλειψη επαγγελματισμού, τονίζοντας ιδιαίτερα την κραυγαλέα ανοργανωσιά και την επαγγελματική αφερεγγυότητα μεγάλης μερίδας του κλάδου των αυτοαπασχολουμένων επαγγελματιών.

    Καμιά σημείωση, καμιά ιεράρχηση, καμιά οργανωτική ένδειξη. Όλα στο περίπου, στο με την πρώτη ευκαιρία, στο θα δούμε. Αυτοί  να μοιράζουν το παιχνίδι. Οι άλλοι στο ακουστικό τους, να στήνονται, περιμένοντάς τους...  

    "Θα τηλεφωνήσω... Θα περάσω... Θα έλθω..."  υποσχέσεις που δίδονται, ακόμα και όταν είναι βέβαιο  εκ των πρότερων ότι δεν θα τηρηθούν. Ό,τι πιο ευτελές: Η ζυγαριά να είναι χαλασμένη και ο μπακάλης να το ξέρει...

    Εκείνο που δεν μπορείς να τους συγχωρήσεις είναι η έκδηλη επαγγελματική, πολιτισμική ένδεια, στα όρια της κοινωνικής απρέπειας, της αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Σοβαρή πτυχή, το δίχως άλλο, που εξηγεί εν μέρει γιατί αρκετές, καθόλα συμπαθείς, επαγγελματικές ομάδες των παλιών μαστόρων έπαψαν σιγά σιγά να εμπνέουν τον επαγγελματικό και κοινωνικό σεβασμό, που απολάμβαναν οι συνάδελφοί τους, δυο τρεις δεκαετίες πριν.                                                                                                                          

    Μιλάμε και υπερηφανευόμαστε για το ελληνικό φιλότιμο. Υπάρχει, όμως, και μια άλλη ιδιότητα για την οποία δεν μιλάμε καθόλου: την κουτοπονηριά, ή πονηριά, έστω: Την, κατά τον Στ. Ράμφο, ιδιάζουσα  φαυλότητα  που παρουσιάζεται ως ξεχωριστή μορφή της φυλετικής μας εξυπνάδας και η οποία, στον αντίποδά του, αλλοιώνει την έννοια του φιλότιμου, του ιδιότυπου  αυτού κοσμήματος του λαού μας. Την, κατά τον Ε. Λεμπέση, μετεξέλιξη της επιτηδειότητας, η οποία  δεν είναι  παρά το πρώτο στάδιο της απάτης- κύριο όπλο των απανταχού μετρίων όλων των εποχών. Όμως, ο ικανός άνθρωπος  δεν  έχει ανάγκη της επιτηδειότητας, όπως δεν έχει ανάγκη και της απάτης. 

    Βεβαίως, οι οικονομολόγοι, κοινωνιολόγοι, ιστορικοί έχουν πολλά να πουν, εξηγώντας το χαμηλό επίπεδο επαγγελματισμού των Ελλήνων αυτοαπασχολούμενων: Η ανυπαρξία κυρίαρχης επαγγελματικής ιδεολογίας, η υπεραπόδοση της αρπαχτής, η παραβίαση του άτυπου κοινωνικού συμβολαίου που παλιά συνιστούσε ένα κοινωνικό πλέγμα αλληλοπροσφοράς, η μάλλον μεταπρατική ανάπτυξη του όποιου καπιταλισμού στην Ελλάδα, η ανυπαρξία αστικής τάξης, η υποτονική καλλιέργεια της αξίας του κοινωφελούς επαγγελματισμού, είναι μερικά από αυτά.

    Πιο βασικό, λοιπόν, από την Περιπλοκότητα-Complexity στην οποία διαπρέπουμε, είναι να πάψουμε να ανταγωνιζόμαστε τον εαυτό μας. Και μια πλευρά του εαυτού μας είναι συνδεδεμένη με αυτό που σήμερα τόσο βιαστικά  και επιπόλαια παραμερίζουμε: τη μαστοριά ή ό,τι απέμεινε απ’ αυτήν. 

    "Πώς αλλιώς θα μπορέσει η χώρα μας να γίνει πιο ανοιχτή στις νεωτεριστικές ιδέες, πιο υποστηρικτική στην επιστημονική πειθαρχία και στην οργανωμένη προσπάθεια, που επιτρέπει στις καινοτόμες ιδέες να εξελιχθούν σε ολοκληρωμένα εγχειρήματα";

    Η Εργασία είναι η πιο συναρπαστική και συγχρόνως η πιο επίπονη από όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Το κλειδί στην παραπάνω φράση είναι η λέξη "συγχρόνως". Αφαιρώντας από την εργασία το επίπονο, αφαιρείς και το συναρπαστικό.

    Ένας άνθρωπος, όπως και ένας λαός, νιώθει καλά μόνο όταν κάνει κάτι καλά και είναι υπερήφανος γι’ αυτό. Με τις κάθε είδους ευχέρειες, ευκολίες, ευελιξίες, καπατσοσύνες, επιτηδειότητες και μαγκιές ποτέ δεν θα έρθει ένα τέτοιο αίσθημα. Αλλά και καμιά ανάπτυξη που να έχει μέλλον. 

    *Αναφορές: Γ. Παγουλάτος, Ο εκκρεμής εκσυγχρονισμός της σχολικής εκπαίδευσης, "Καθημερινή", 05/07/20.

    **O κ. Κωστούλας είναι τέως γενικός διευθυντής εταιρειών του ευρύτερου  χρηματοπιστωτικού τομέα gcostoulas@gmail.com

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ