Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 13-Αυγ-2020 00:04

    Μια πρόταση για τα οικονομικά από έναν εγκληματολόγο

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του δρος Κωνσταντίνου Δούβλη

    Μεγαλώνοντας άκουγα συνεχώς πόσο "ευλογημένη" είναι η γενιά μου.

    "Δε ζήσατε ούτε πείνα, ούτε πολέμους, ούτε αρρώστιες", μου έλεγαν οι μεγαλύτεροι συγγενείς.

    Δεν ξέρω αν είναι για γέλια ή για κλάματα, αλλά μέχρι στιγμής και μέσα σε λίγα μόνο χρόνια, η γενιά μου βίωσε και πείνα (μνημονιακη) και αρρώστια (επιδημία Covid). Ελπίζω και εύχομαι να μη τριτώσει το κακό….

    Να λοιπόν που η γενιά μου θα ζήσει και ένα σύγχρονο "σχέδιο Μάρσαλ".

    Η Ε.Ε. ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία της, στέκεται στο ύψος των περιστάσεων και ανοίγει τα "πουγκιά" της.

    Υπολογίζεται ότι στη χώρα θα εισρεύσουν περί τα 32 δισ. (+ 40) μέσα στα επόμενα 3 χρόνια.

    Χρήμα φθηνό -υπό προϋποθέσεις φυσικά όπως κάθε σοβαρή παροχή- αλλα χωρίς μνημόνια και επαχθείς όρους. Χρήμα που μπορεί να αλλάξει τη μοίρα αυτού του τόπου και να δώσει το δικαίωμα στις επόμενες γενιές να ζήσουν σ’ ένα σύγχρονο κράτος που εκτός από ένδοξο παρελθόν, θα έχει και ευοίωνο μέλλον…

    Φυσικά οι παθογένειες δε μας εγκατέλειψαν. Διότι η νοοτροπία είναι ο καθοριστικός παράγοντας στη ζωή…

    Προσφάτως, κάνοντας μια υπέρβαση στην εφηβικού τύπου νοοτροπία μας, οδηγηθήκαμε σε μια ορθολογική επιλογή. Εκλέξαμε σοβαρό και μορφωμένο πρωθυπουργό, με ηγετικές ικανότητες τις οποίες απέδειξε σε δύο μέτωπα, εθνικό και υγειονομικό. Μας είπε λοιπόν πως δεν θα σπαταλήσουμε τα χρήματα με την αφροσύνη του νεόπλουτου σε παροχές, επιστρέφοντας σε συνήθειες ασωτίας που μας έφεραν προσφάτως στα όρια της χρεοκοπίας και ανέθεσε σ’ έναν εγνωσμένου κύρους Νομπελίστα την κατάρτιση ενός σχεδίου αξιοποίησης του πλούτου που θα εισρεύσει στη χώρα.

    Τι ήταν να το κάνει αυτό; Η στρεβλή μας νοοτροπία επέστρεψε…

    Αμέσως άρχισαν οι γνωστοί - άγνωστοι αποτυχημένοι να απαξιώνουν τον Νομπελίστα Πισσσαρίδη και να μας λένε ότι "δεν είναι τίποτα σπουδαίο" μιας και είναι νεοφιλελεύθερος και αυτό ως γνωστόν ισοδυναμεί με το προπατορικό αμάρτημα. Λες και το Νόμπελ δεν απονέμεται για επιστημονικά επιτεύγματα αλλα λόγω ιδεολογίας…

    Είναι οι ίδιοι που έλεγαν πως το lockdown του Μαρτίου ήταν "αναίτιο" και "στραγγάλισε την οικονομία" και τώρα μας λένε πως "κακώς άνοιξαν τα σύνορα και ο τουρισμός διότι γεμίσαμε κρούσματα".

    Ας είναι, ο πρωθυπουργός δεν ταλαντεύεται και ως καλός manager εμμένει στις αποφάσεις που έχει λάβει μετά από περίσκεψη.

    Ο δρομος λοιπόν είναι ανοιχτός και το σχέδιο δεδομένο.

    Ψηφιοποίηση της χώρας και κυρίως του συστήματος υγείας, ανάπτυξη υποδομών, λιγότεροι φόροι, ανάπτυξη με περιβαλλοντική ευαισθησία (αλλα όχι περιβαλλοντική απραξία) και πολλές άλλες ακόμα προτάσεις που θα μεταμορφώσουν το παρόν και το μέλλον της χώρας.

    Σε όλα αυτά, έρχομαι να καταθέσω μια ακόμα πρόταση, από ένα διαφορετικό "μετερίζι".

    Βασική προϋπόθεση για την επίτευξη όλων των προαναφερθέντων στόχων είναι η εμπέδωση ενός κλίματος ασφάλειας.

    Έχει λεχθεί και έχει γραφτεί κατά κόρον από τον υπογράφοντα αλλά και άλλους συναδέλφους, ότι η ασφάλεια είναι εκ των ων ουκ άνευ για την ευημερία.

    Στο σύνθετο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον που ζούμε, οι απειλές είναι πολυεπίπεδες.

    Κυμαίνονται από το κοινό έγκλημα που διαταράσσει την ομαλή κοινωνική και οικονομική ζωή, μέχρι το οικονομικό έγκλημα, την εγχώρια και διεθνή τρομοκρατία, τη ριζοσπαστικοποίηση, την παράνομη μετανάστευση και το κυβερνοέγκλημα.

    Είναι δεδομένη η διασύνδεση πολλών μορφών εγκληματικότητας μεταξύ τους. Για παράδειγμα, είναι εδώ και χρονια τεκμηριωμένη η διασύνδεση του ποινικού χώρου με την τρομοκρατία ώστε να εξασφαλίζονται οι απαραίτητοι πόροι που απαιτούνται για περίπλοκες τρομοκρατικές ενέργειες. Επίσης, τελευταία γίνεται πολύς λόγος για τη χρηματοδότηση σοβαρών παραβατικών πράξεων από το λαθρεμπόριο που σε παγκόσμιο επίπεδο κάνει τρελούς τζίρους.

    Στο πλαίσιο αυτό, κρίνεται απαραίτητη η ενίσχυση των σωμάτων ασφαλείας τόσο σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό, όσο και σε ανθρώπινο δυναμικό. Κρίνεται επίσης αναγκαία η μισθολογική αναβάθμισή τους (όσο επιτρέπουν τα δημοσιονομικά δεδομένα) όχι μόνο για το βιοτικό τους επίπεδο, αλλά κυρίως για το ηθικό και το φρόνημά τους.

    Τα σώματα ασφάλειας αποτελούν την προστατευτική ομπρέλα που σκεπάζει τη χώρα ώστε να μπορεί να αναπτυχθεί, να παράξει και να προοδεύσει.

    Είναι η ασπίδα που διασφαλίζει την ηρεμία, την κοινωνική ισορροπία και την εσωτερική ειρήνη που αποτελούν αυτονόητες προϋποθέσεις για κάθε είδους κοινωνική πρόοδο.

    Πολλές φορές παίρνουμε αυτές τις συνθήκες ως δεδομένες. Όπως έλεγε ο καθηγητής Robert Reiner "η αστυνόμευση είναι σαν τις αλυσίδες ενός ποδηλάτου. Όταν λειτουργούν, κανείς δεν τις προσέχει. Όταν όμως βγουν από τη θέση τους, ανοίγουν οι πύλες της κολάσεως".

    Ας αναλογιστούμε πόσες ευθύνες έπεσαν στις πλάτες της αστυνομίας τα τελευταία χρόνια.

    Από το να διαχειριστεί αντιμνημονιακές διαδηλώσεις που εμπεριείχαν στοιχεία έντονης βίας, μέχρι την εφαρμογή πρωτοφανών διατάξεων αστυνόμευσης του τρόπου ζωής μας λόγω της πανδημίας.

    Ο λόγος που η κοινωνία άντεξε όλα αυτά τα ταραγμένα χρόνια, ήταν η συντεταγμένη, σοβαρή και επαγγελματική στάση των σωμάτων ασφαλείας, ακόμα και όταν είχε πολιτικές ηγεσίες που στην καλύτερη περίπτωση δεν τα στήριζαν και στη χειρότερη, τα υπονόμευαν…

    Ακόμα και τώρα, η τήρηση των υγειονομικών πρωτοκόλλων επαφίεται στη μοναδική υπηρεσία που έχει την αρμοδιότητα να επιβάλλει ποινές και να συμμορφώνει τους παρανομούντες εφαρμόζοντας το μονοπώλιο της βίας που δημοκρατικά κατέχει. Ας μη λησμονούμε ότι στην Ελλάδα το αστυνομικό έργο έχει μια ακόμα δυσκολία που διαφεύγει της προσοχής πολλών. Ο αστυνομικός έχει πολλά κοινά με αυτόν που αστυνομεύει. Κοινή κουλτούρα, κοινά έθιμα, κοινή νοοτροπία. Απαιτείται λοιπόν υψηλό αίσθημα ευθύνης και επαγγελματισμός για να αστυνομευθούν παραβάσεις που άπτονται του τρόπου ζωής μας και ήταν αδιανόητες μέχρι χθες. Κι όμως η αστυνομία είναι εκεί και μεριμνά.

    Το κράτος οφείλει να ενισχύσει τους "φύλακες" που του επιτρέπουν να λειτουργεί υπό συνθήκες ευταξίας και ομαλότητας.

    Η σύγχρονη εσωτερική ασφάλεια έχει χαρακτηριστικά ενός ιδιότυπου πολέμου. 

    Η πολιτεία μας πρέπει να ρίξει το στοργικό της βλέμμα στους φρουρούς της γαλήνης όλων μας πριν ασχοληθεί με τα ωραία και μεγαλεπήβολα σχέδιά της.

    Ας μη ξεχνάμε ότι η σύγχρονη αστυνομία αποτελείται από "ένστολους πολίτες", όπως έλεγε ο ιδρυτής της Scotland Yard, Sir Robert Peel. Πολίτες που είναι επιφορτισμένοι με έργο ιδιαίτερο, πολίτες που έχουν ορκιστεί να αγνοούν το βασικό ένστικτο της επιβίωσης και να τρέχουν προς την εστία του προβλήματος, αντί να τρέχουν μακριά από αυτό.

    Ασφάλεια και ανάπτυξη δεν είναι απλώς αλληλένδετες έννοιες. Είναι ταυτόσημες. 

    *Ο Κωνσταντίνος Δούβλης είναι εγκληματολόγος, διδάκτωρ Κοινωνιολογίας της Αστυνόμευσης

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ