Συνεχης ενημερωση

    Σάββατο, 11-Ιουλ-2020 10:14

    H Ευρώπη, οι επόμενες Αποφάσεις και οι Pink Floyd

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Σπύρου Ν. Λίτσα, Ph.D

     

     

    Hey you, out there in the cold

    Getting lonely, getting old

    Can you feel me?...

    Hey you, don't help them to bury the light
    Don't give in without a fight

    ……

    Hey you, would you help me to carry the stone?
    Open your heart, I'm coming home

    ……..

    Hey you, don't tell me there's no hope at all
    Together we stand, divided we fall’

    Pink Floyd ‘Hey You’

    Δεν διεκδικώ δάφνες πρωτοτυπίας καταθέτοντας την παρατήρηση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει φτάσει για άλλη μια φορά σε ένα εξαιρετικά δύσκολο σημείο αναφορικά με τις πολιτικές που καλείται να ακολουθήσει γύρω από την οικονομική στήριξη των πληγέντων κρατών-μελών εξαιτίας της πανδημίας COVID-19, καθώς επίσης και εξαιτίας της ραγδαίας πτώσης των ποιοτικών και ποσοτικών δεικτών του πρωτογενούς και δευτερογενούς, κυρίως, τομέα.

    Η κρίση που πλέον πλήττει ξεκάθαρα τους αρμούς του ενωσιακού εγχειρήματος διαπερνώντας κάθετα τις λειτουργίες του Ευρωκοινοβουλίου αλλά και της Κομισιόν, έρχεται σε μια στιγμή που η Ενωμένη Ευρώπη διαθέτει ένα δυναμικό κυβερνητικό σχήμα με ενισχυτική ατζέντα όσον αφορά τις ενωσιακές θεσμικές και πολιτικές δομές. Είναι ίσως η πρώτη φορά που η Ευρώπη διαθέτει ηγεσία με τόσο ξεκάθαρη ατζέντα "βαθύτερης Ένωσης, ενώ ως προς τη μεγάλη εικόνα τόσο η Γερμανία όσο και η Γαλλία διαθέτουν ηγεσίες με πλήρη συνείδηση του ιστορικού τους ρόλου αναφορικά με το ότι η Ένωση βρίσκεται στο μεσοστράτι των μεγάλων Ναι ή του οριστικού και αμετάκλητου Όχι. Άνγκελα Μέρκελ και Εμμανουέλ Μακρόν διαθέτουν την απαραίτητη δυναμική εντός των κρατών τους ώστε να ηγηθούν μιας ενωμένης Ευρώπης όχι κατ’ όνομα αλλά και στην πολιτικό-οικονομική ουσία.

    Οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την οικονομική βοήθεια των κρατών μελών, από το 2021 έως το 2027, σκοντάφτει για άλλη μια φορά πάνω στο κυριαρχικό δικαίωμα του εθνικού κοινοβουλίου των κρατών μελών να συναινέσουν ή να απορρίψουν μια τέτοια προοπτική. Αυτή τη φορά, σε μια εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή για την Ευρώπη, η γνωστή πλέον Frugal League, Δανία, Σουηδία, Αυστρία και η Ολλανδία αντιτίθεται σε αυτή την απόφαση ζητώντας από κράτη με εμφανή τα συστημικά οικονομικά θέματα όπως η Ιταλία και η Ελλάδα να υπογράψουν ένα νέο είδους μνημονίου για να δεχτούν τη βοήθεια αυτή.

    Η απόφαση αυτή είναι εξόχως προβληματική αφού πέρα των πολιτικών ζητημάτων που δημιουργεί στο εσωτερικό κρατών όπως η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία αλλά και η Ιρλανδία ανοίγει ξανά το ουσιαστικό κεφάλαιο για την επιβίωση της Ένωσης που έχει να κάνει με την Ενωσιακή κυριαρχία έναντι των μονομερών εθνικών κυριαρχικών εφαρμογών. Ίσως η παρούσα κυβέρνηση της Ε.Ε. να πρέπει πάρει τη μεγάλη απόφαση για την διενέργεια ταυτόχρονων δημοψηφισμάτων σε όλα τα κράτη μέλη αναφορικά με τη θεσμική υποταγή της μονομερούς εθνικής κυριαρχίας σε αυτή της Ευρωπαϊκής για θέματα που αφορούν την Οικονομία, την Παιδεία, την Υγεία, την Άμυνα και Ασφάλεια, καθώς και την Εξωτερική Πολιτική. Είναι μια δύσκολη και λεπτή διαδικασία, καθόλα απαραίτητη όμως και ωφέλιμη για τη συνέχιση της ζωής του ενωσιακού εγχειρήματος. Ίσως έχει έρθει η ώρα να ακουστούν σημαντικές πολιτικές αλήθειες στο εσωτερικό των κοινωνιών των κρατών μελών αναφορικά με τι πραγματικά θα σημάνει για τις ζωές όλων μας το τέλος της Ενωμένης Ευρώπης. Εμείς στην Ελλάδα φτάσαμε πολύ κοντά στο χείλος της κατανόησης αυτής της τόσο αρνητικής εξέλιξης, αλλά με την καταλυτική βοήθεια των θεσμικών ταγών της Ευρώπης και με την καταλυτική παρέμβαση των ΗΠΑ η χώρα μας απέφυγε το σημείο 0. Θα άξιζε σίγουρα να ακούσει ο αγρότης της Ολλανδίας ή ο επιχειρηματίας της Δανίας τι θα σημάνει για το οικονομικό του μέλλον να επιστρέψει η ήπειρος σε οργανωσιακό και θεσμικό επίπεδο σε σημείο ώριμης νεωτερικότητας, με ιστορικούς όρους δηλαδή του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, σε μια χρονική καμπή που οι προκλήσεις αλλά και οι ευκαιρίες αποζητούν μια νέα προσέγγιση στο επίπεδο της ελαστικής νεωτερικότητας με προεκτάσεις θεσμικής και πολιτικής Ολοκλήρωσης σε πολυεθνικό επίπεδο.

    Το μέλλον του δυτικού κόσμου περνά μέσα από την οικοδόμηση μιας ισχυρής διατλαντικής προοπτικής που κι αυτή για να υπάρξει θα πρέπει να στηριχθεί πάνω σε μια ισχυρή και θεσμικά κυρίαρχη Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο καιρός των μεγάλων αποφάσεων έχει φτάσει και θα πρέπει να ακουστεί ξανά ότι όπως ο Ευρωπαϊκός Νότος δεν είναι σε θέση να σταθεί δίχως τον τεχνολογικά προηγμένο Ευρωπαϊκό Βορά, έτσι και ο Ευρωπαϊκός Βοράς δεν μπορεί να αναπτύξει μια νέα γεωστρατηγική και γεωοικονομική στρατηγική δίχως πρόσβαση στα κομβικά νερά της Μεσογείου Θάλασσας. Για άλλη μια φορά οι Pink Floyd είναι πολιτικά επίκαιροι, αμφισβητώντας ευθέως τη γραμμική εξέλιξη της Τέχνης.

    *Ο Σπύρος Ν. Λίτσας είναι καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο US Foreign Policy in the Eastern Mediterranean: Power Politics and Ideology Under the Sun κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Springer.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ