Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 24-Ιουν-2020 00:04

    Οι δέκα εντολές και ο Πύργος του Άιφελ

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Λευτέρη Παπαγεωργίου 

    Μπορώ να πω πως το τηλεοπτικό σποτ του ΣΥΡΙΖΑ δεν με ενόχλησε καθόλου. Όχι γιατί το βρήκα καλόγουστο ή πετυχημένο. Ακριβώς το αντίθετο θα έλεγα και για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δεν περίμενα ποτέ ότι αυτή η επικοινωνιακή ομάδα, θα έκανε κάτι ποιοτικότερο. 

    Η επιτυχία ενός σποτ όμως μετριέται στην επίδραση που είχε στο κοινό που στόχευε. Εκεί αποφασίζεται αν πέτυχε ή όχι.

    Από την πρώτη "βρώμικη" καμπάνια του Τζον Κουίνσι Άνταμς εναντίον του λαοφιλούς στρατηγού Άντριου Τζάκσον, στις αρχές του 19ου αιώνα, μέχρι και τον σύγχρονο Ρότζερ Στόουν, που κάνει όλη τη λάντζα για σημερινούς ηγέτες όπως ο Ντόναλντ Τραμπ, αποδεικνύεται πως η λάσπη πουλάει.

    Δεν χρειάζεται καν να έχεις αποδείξεις για να γίνει η ζημιά. Ποιος δεν θυμάται την διάσημη "πειραγμένη" φωτογραφία της εφημερίδας "Αυριανή" σε συνεργασία με την ανατολικογερμανική μυστική υπηρεσία Στάζι, που έδειχνε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ανάμεσα σε δύο στρατιώτες των Ναζί, με στόχο την ήττα του στις εκλογές. Ή την υποτιθέμενη πληροφορία – για την οποία δεν υπήρξε καμία φωτογραφία – ότι ο Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, Έλιοτ Σπίτσερ, έκανε σεξ φορώντας τις πολύχρωμες κάλτσες του. Δεν χρειάστηκε... η ζημιά είχε γίνει.

    Δυστυχώς, τα βρώμικα κόλπα συνεχίζουν να πουλάνε, σε παγκόσμιο επίπεδο.

    Δεν υπάρχει λοιπόν ένας κατάλογος ηθικής των "πωλήσεων"; Κάποιος άγραφος νόμος των επικοινωνιολόγων; 

    Είτε πρόκειται για προϊόν είτε για τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, θα έπρεπε να υπάρχουν απαράβατοι κανόνες, που θα σέβονται όλοι, ανεξαρτήτως δύναμης, κύρους, συμφέροντος.

    Τότε αποφάσισα να τους γράψω εγώ. Ή, τέλος πάντων, να κάνω μια προσπάθεια... Αναζητώντας στο διαδίκτυο, έπεσα επάνω στον απόλυτο δεκάλογο του σωστού πωλητή.  Δεν ήταν ακριβώς αυτό που έψαχνα αλλά ήταν μια αρχή. 

    Οι δέκα εντολές

    1. Να είσαι υποµονετικός ακροατής
    2. Ποτέ να µη δείχνεις βαριεστηµένος
    3. Περίµενε τον άλλο να εκφράσει πολιτικές απόψεις και µετά συµφώνησε µαζί του
    4. Κάνε το ίδιο και µε τις θρησκευτικές πεποιθήσεις
    5. Μην είσαι ατηµέλητος
    6. Μη µεθάς
    7. Άσε υπαινιγµούς για το σεξ αλλά µην συνεχίζεις εκτός και αν ο άλλος δείξει µεγάλο ενδιαφέρον
    8. Μη συζητάς για ασθένειες
    9. Μην παραβιάζεις την ιδιωτικότητα του άλλου. Θα σου τα πουν όλα στο τέλος µόνοι τους
    10. Μην επιδεικνύεσαι. Δείξε απλά, µε τον τρόπο σου, το πόσο σηµαντικός είσαι.

    Όταν τις διάβασα θεώρησα ότι είναι οι εντολές που κατέβασε από το βουνό ο "Μωυσής" των πωλήσεων και τις µοίρασε στην παγκόσµια αγορά. Έκανα λάθος...

    Ο πύργος του Άιφελ κατασκευάστηκε το 1889 και αποτελούσε την είσοδο της Παγκόσµιας Έκθεσης στο Παρίσι. Είχε άδεια για  να παραµείνει µόνο για είκοσι χρόνια µετά την έκθεση και σίγουρα κανείς δεν φανταζόταν ότι θα γινόταν το σήµα κατατεθέν του Παρισιού, στο µέλλον.

    Οι αντιδράσεις, µάλιστα, του κόσµου, που το θεωρούσε τερατούργηµα, ήταν σφοδρές. Συγκεκριµένα, µια οµάδα καλλιτεχνών και αρχιτεκτόνων υπέγραψαν ένα γράµµα στον υπεύθυνο Υπουργό, ζητώντας του να µην επιτρέψει την κατασκευή αυτού του "άχρηστου, τερατώδους πύργου που καµία σχέση δεν έχει µε την αισθητική της πρωτεύουσας της Γαλλίας!". 

    Στην πορεία, κυρίως λόγω της χρήσης του Πύργου για τις τηλεπικοινωνίες, αποφασίστηκε να παραµείνει. Οι αντιδράσεις, πλέον, ήταν ελάχιστες. Το Παρίσι είχε συνηθίσει το "αντιαισθητικό µνηµείο".

    Τον Μάιο του 1925, ο Βίκτωρ Λάστιγκ παρουσιάστηκε µε έγγραφα και σφραγίδες του Υπουργείου Επικοινωνιών και Ταχυδροµείων στο Παρίσι και απέστειλε επιστολές σε εταιρίες σκραπ (υλικών προς επεξεργασία και ανακύκλωση), ζητώντας να δει εκπροσώπους των εταιριών - επειγόντως - στο πανάκριβο ξενοδοχείο Hôtel de Crillon. Εκπρόσωποι των έξι µεγαλύτερων εταιριών παρευρέθησαν στη συνάντηση, θέλοντας, κυρίως, να καταλάβουν τι ήθελε η Γαλλική κυβέρνηση από αυτούς.

    Μετά από ένα πανάκριβο γεύµα και αρκετό κρασί, ο Λάστιγκ ανακοίνωσε ότι η πόλη του Παρισιού αποφάσισε να γκρεµίσει επιτέλους τον Πύργο του Άιφελ και να πουλήσει τα υλικά του στον πλειοδότη. 

    Τους είπε, µε τον χαρισµατικό του τρόπο, ότι αυτό ήταν ένα καλά κρυµµένο µυστικό από τους κατοίκους του Παρισιού, οι οποίοι δεν έπρεπε να µάθουν τίποτα για την ώρα.

    O σκοπός του ήταν να βάλει τις εταιρίες σε µια διαδικασία πλειοδοσίας για το χρυσό συµβόλαιο, που προσέφερε η κυβέρνηση της Γαλλίας. Ο διαγωνισµός έληξε µε νικητή τον Αντρέ Πουασσόν που προσέφερε εβδοµήντα χιλιάδες δολάρια (περίπου ένα εκατοµµύριο σηµερινά χρήµατα). Το ποσό ήταν µεγάλο αλλά για τον Πουασσόν, που ήταν νέος στην πόλη και ήθελε να χτίσει ένα όνοµα, άξιζε τον κόπο...

    Υπήρχε όµως ένα σοβαρό πρόβληµα. Ο Βίκτωρ Λάστιγκ δεν δούλευε για την κυβέρνηση. Ήταν απατεώνας! Γεννήθηκε στην Αυστρο-Ουγγαρία το 1890 και σε µικρή ηλικία αποφάσισε να γυρίσει τον κόσµο. Για να χρηµατοδοτήσει τις περιπέτειές του, ξάφριζε χρήµατα από αφελείς πλούσιους κυρίους, τους οποίους γνώριζε στα υπερατλαντικά ταξίδια, που έκανε µε πλοία της εποχής. Παρουσιαζόταν σαν πλουσιόπαιδο, που έκανε τραπέζια και δεξιώσεις µε µοναδικό στόχο να τραβήξει τα χρήµατα των συνδαιτηµόνων του. Όταν έφτανε η κουβέντα στην προέλευση των χρηµάτων του, το αγκίστρι ήταν πια έτοιµο!

    Ζητώντας να κρατηθεί απόλυτη εχεµύθεια, θα αποκάλυπτε το "κουτί των χρηµάτων". Επρόκειτο για µια µαγική συσκευή, που τύπωνε χρήµατα νόµιµα και ατελείωτα. Έκανε επίδειξη στους φίλους, που µε έκπληξη έβλεπαν ένα κουτί, απλά εισάγοντας το ειδικό χαρτί στην µια πλευρά, να βγάζει χρήµατα µε το γύρισµα µιας µανιβέλας από την άλλη. Χρήµατα, µε τα οποία ο Λάστιγκ πλήρωνε αργότερα το γεύµα της παρέας. 

    Αυτό όµως, που η παρέα δεν γνώριζε ήταν, ότι η συσκευή είχε ήδη µέσα κανονικά χρήµατα ενώ το χαρτί που εισήγαγε, απλά καταστρέφονταν. 

    Χαριτολογώντας, ο Λάστιγκ έλεγε ότι αυτή είναι η µόνη συσκευή που κυριολεκτικά άξιζε τα λεφτά της. Πάντα υπήρχαν κάποιοι, που παρακαλούσαν τον Λάστιγκ να τους πουλήσει το µηχάνηµα. Εκείνος όµως ήταν ανένδοτος. Μετά από πολλές πιέσεις και προσφορές βέβαια, υποχωρούσε... Και ξεκινούσε το επόµενο ταξίδι του, ψάχνοντας για νέα θύµατα.

    Αυτή τη φορά, όµως, αποφάσισε να κάνει το µεγάλο κόλπο! Θα πουλούσε τον Πύργο του Άιφελ!

    Μετά από µια επίσκεψη όλων των εταιρικών αντιπροσώπων στον Πύργο του Άιφελ, στο οποίο τους µετέφερε µε λιµουζίνες, ο Λάστιγκ είχε επιλέξει το θύµα του. Σε µια συνάντηση µε τον Πουασσόν, του εκµυστηρεύτηκε ότι δεν είναι πλούσιος, αλλά ζει µε τον µισθό ενός απλού υψηλόβαθµου δηµοσίου λειτουργού. Γι’ αυτό και στα συµβόλαια, που έκλεινε για λογαριασµό του Γαλλικού κράτους, απαιτούσε χαµηλούς τόνους γιατί  "κάποια πράγµατα δεν θα έπρεπε να λέγονται".

    Ο Πουασσόν κατάλαβε, πού πήγαινε το όλο θέµα: Θα έπρεπε να πληρώσει κάτι παραπάνω για να σιγουρέψει το συµβόλαιο. Η συµφωνία έκλεισε στις ενενήντα χιλιάδες δολάρια συνολικά. Το κράτος θα έπαιρνε τις εβδοµήντα χιλιάδες και οι άλλες είκοσι χιλιάδες θα πήγαιναν στον ενδιάµεσο κύριο Λάστιγκ. Λίγες ηµέρες µετά, ο Πουασσόν κατάλαβε ότι τον είχαν πιάσει κορόιδο. Αποφάσισε, παρόλα αυτά, να µην πει τίποτα για να µην ρεζιλευτεί στην κοινωνία του Παρισιού και για να µην κατηγορηθεί για δωροδοκία.  Ο Λάστιγκ ήταν πλούσιος και καθαρός. ∆εν υπήρχε βλέπεις, καµία κατηγορία εναντίον του! Μετά από µερικές ακόµα απάτες, ο Λάστιγκ συνελήφθη και οδηγήθηκε στις φυλακές. Εκεί έγραψε τον δεκάλογο του απατεώνα, που διαβάσατε στην αρχή του άρθρου.

    Η έρευνά μου τελείωσε στην αρχή της.

    Ο δεκάλογος ηθικής και αποτελεσματικότητας που έψαχνα για να αποτελέσει τη βάση μιας νέας κοινωνικής συμφωνίας, με οδήγησε στα λεγόμενα ενός διαβήτου απατεώνα.

    Μόλις έλαβα και τα πρώτα αποτελέσματα της καμπάνιας του ΣΥΡΙΖΑ. Η Athens Voice,  μια διαδικτυακή φωνή μακριά από τον ΣΥΡΙΖΑ,  αποφάσισε να "σηκώσει" δημοσκόπηση προς τους αναγνώστες της θέτοντας το ερώτημα αν "συμφωνείτε, με το σποτ του ΣΥΡΙΖΑ για τους δημοσιογράφους;". To 85% όσων ψήφισαν εθελοντικά από τους αναγνώστες της Athens Voice, τάχθηκαν υπέρ του σποτ και μάλιστα με αυξητική τάση.

    Απογοήτευση...

    Όταν ξεκίνησα να γράφω αυτό το άρθρο, ο τίτλος που είχα επιλέξει αρχικά ήταν: "Τα βρώμικα κόλπα πουλάνε! Διαχρονικά".

    Ίσως να ταίριαζε περισσότερο.

    *κ. Ο Λευτέρης Παπαγεωργίου είναι ο CEO της Entranet και συγγραφέας των best sellers: "Startups. Από την ιδέα, στην παγκόσμια αγορά" και "Startups. Οι πωλήσεις".

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ