Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 04-Ιουν-2020 00:03

    Οδηγίες προς ναυτιλλομένους στον τουρισμό

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Χάρη Σιγανού 

    Δυστυχώς από την 1η Ιουνίου είναι μια άλλη μέρα ….. 
     
    Με δεδομένο ότι σήμερα δεν είναι ξεκάθαρα τα πρωτόκολλα υγιεινής (αναφέρομαι σε παγκόσμιο επίπεδο καθώς στην Ελλάδα μπορεί να έχουμε τα δικά μας πρωτόκολλα αλλά ο τελικός καταναλωτής είναι ξένος με αποτέλεσμα ακόμα και σήμερα το θέμα των ασφαλιστικών καλύψεων σε επίπεδο αστικής ευθύνης να είναι θολό) και με δεδομένο ότι το καθεστώς έναρξης των πτήσεων όπως και το ότι δεν γνωρίζουμε ποιος έχει διάθεση και χρήματα να πάει διακοπές είναι αδύνατον και συνάμα καταστροφικό να αφήσουν τον τουρισμό (ξενοδοχεία, τουριστικά γραφεία, εταιρείες μεταφορικού τουριστικού έργου και εργαζομένους σε όλους αυτούς τους τομείς) να φάει της σάρκες του. 

    Το ρολόι θα πρέπει να σταματήσει εκεί που κατέβηκε ο διακόπτης και να ξανασηκωθεί μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι! 
     
    Δεν χρειάζονται καινούρια δάνεια, πόσο μάλλον όταν αυτά δεν είναι για παραγωγικούς και αναπτυξιακούς σκοπούς. Όταν αυτά, δεν αφορούν τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και τη δημιουργία μελλοντικής αξίας και υπεραξίας των επιχειρήσεων, αλλά αντιθέτως "καταδικάζουν" την καθαρή θέση των επιχειρήσεων αποτελώντας εμπόδιο στη μελλοντική τους ανάπτυξη. Με το να αποστερηθούν οι επιχειρήσεις τις αυριανές χρηματοδοτήσεις στη φάση της επανάκαμψης και να αναγκαστούν οι τράπεζες να γίνουν έρμαια μελλοντικών ανακεφαλαιοποιήσεων και θύματα πιέσεων από το εξωτερικό δεν πρόκειται να επιλυθεί κανένα πρόβλημα.

    Είναι πιθανό να μη χρειαστούν ούτε επιδοτήσεις στις επιχειρήσεις καθώς κάτι τέτοιο θα ελλόχευε κινδύνους κακοδιαχείρισης και από την πλευρά τους αλλά και από την πλευρά του κράτους!

    Θα ήταν συνετό τα πάντα να διατηρηθούν παγωμένα μέχρι την ομαλοποίηση της αγοράς. Δεν ξεκινάς να τρέξεις χωρίς να ξέρεις προς τα πού και χωρίς να ξέρεις τη διαδρομή. Πρώτα από όλα θα πρέπει να  προστατευτούν από το κράτος οι εργαζόμενοι και να ενταχθούν σε επίδομα ανεργίας (ή ακόμα και στο 80% του μισθού τους όπως γίνεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες) και οι επιχειρήσεις να μπορέσουν να κάνουν την επανέναρξη τους μόνο όταν υπάρξει ανάπτυξη της αγοράς. 

    -Πάγωμα δανείων
    -Πάγωμα τελών
    -Πάγωμα φόρων
    -Πάγωμα επιταγών
    -Μη καταβολή ενοικίων τουριστικών επιχειρήσεων. (Με αντίστοιχες φοροελαφρύνσεις και κίνητρα στους ιδιοκτήτες).
    -Πάγωμα οφειλών. 
    Πάγωμα στα πάντα μέχρι να υπάρξει αγορά!

    Άνοιγμα των τουριστικών επιχειρήσεων χωρίς σωστό και ενιαίο συντονισμό και χωρίς γνώση της αγοράς που απευθύνεσαι θα οδηγήσει σε πτώση τιμών, σε απαξίωση του προϊόντος, και σε "κανιβαλισμό" του τουριστικού προϊόντος όλων των εμπλεκόμενων επιχειρήσεων (ξενοδοχεία με τουριστικούς πράκτορες, πράκτορες με ξενοδοχεία και μεταφορείς, όλοι αυτοί μεταξύ τους μαζί  με τους προμηθευτές και η αλυσίδα δεν τελειώνει...) δημιουργώντας μια επιχειρηματική και εργασιακή ζούγκλα στρέφοντας τους εργαζομένους εναντίον των επιχειρήσεων τους και τις επιχειρήσεις αντίστοιχα να εκμεταλλευτούν τη συγκυρία εις βάρος τους. Όλα αυτά θα μας κάνουν πολύ ευάλωτους στην επόμενη μέρα έχοντας εξαντλήσει όλα τα αποθέματα οικονομικά και ψυχικά που υπάρχουν και το χειρότερο θα φέρει τον διχασμό στη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Το να ξεκινήσουμε να πουλάμε γυαλιά σε τυφλούς δεν έχει νόημα ούτε να φορτωθούμε με δάνεια που θα υποθηκεύσουν το μέλλον. 

    Ένα ενδεχόμενο lockdown συνολικά όλων των καταλυμάτων νομοθετικά θεσμοθετημένο (ή κατ’ επιλογή του επιχειρηματία) θα μας έδινε χρόνο για να σχεδιάσουμε την επόμενη και τη μεθεπόμενη μέρα, συντονισμένα, γνωρίζοντας όχι μόνο τους όρους αλλά και τη συνολική "δυναμική" της αγοράς. Δυστυχώς το 2020 έχει τελειώσει, ας το πάρουμε απόφαση και ας μην εξαντλήσουμε άλλα αποθέματα, καίγοντας χρήματα και καταστρέφοντας το αύριο. Ο παγκόσμιος χειρισμός ίσως ήταν ένα λάθος, ας μη γίνουμε βορά σε αυτό το λάθος!   

    Ο σκοπός του επιχειρείν είναι το κέρδος βραχυπρόθεσμο ή μακροπρόθεσμο και η συγκρότηση υγειών και επωφελών αμοιβαίων σχέσεων ανάμεσα στους εργαζομένους και στους κρατικούς φορείς. Σε επίπεδο βραχυπρόθεσμο δεν νομίζω ότι μια τουριστική επιχείρηση μπορεί να πιστέψει ότι υπάρχει περίπτωση να είναι κερδοφόρα το 2020. Σε μακροπρόθεσμο επίπεδο ένα ενδεχόμενο άνοιγμα του τουρισμού με τα δεδομένα αυτά θα οδηγήσει σε απαξίωση του προϊόντος, σε εξευτελιστική μείωση τιμών, σε νέα ιλιγγιώδη δάνεια και στην ολική εξάντληση πόρων και αποθεμάτων οδηγώντας τις επιχειρήσεις σε δυσμενέστερη  θέση, βάζοντας αυτές σε υψηλό ρίσκο απέναντι στο αύριο. 

    Με αυτόν τον τρόπο γινόμαστε η "ΑΔΥΝΑΜΗ" λεία σε αυτούς που θα έχουν τις δυνάμεις, τους πόρους και που θα προέρχονται από χώρες που είχαν σχέδιο, ευελιξία και τόλμη, στην κρίσιμη αυτή συγκυρία και θα προσπαθήσουν να πάρουν τον έλεγχο του μοναδικού προϊόντος που έμεινε όρθιο σε αυτόν εδώ τον ευλογημένο τόπο.

    Αντίθετα με το πάγωμα των υποχρεώσεων οποιασδήποτε μορφής δημιουργείται προσωρινή προστασία, δεν επέρχονται επιχειρηματικές συγκρούσεις και συγχρόνως αν και εφόσον μπορέσει το κράτος να στηρίξει τους εργαζομένους (με το επίδομα ανεργίας ή και επίδομα μισθού στο 80%, μείωση φορολογίας πάγωμα των δικό τους οφειλών) ενισχύεται η κοινωνική συνοχή χωρίς να επέλθει κατάρρευση. 

    Όταν με το καλό ανοίξουν οι επιχειρήσεις θα πρέπει να έχει διασφαλιστεί το χαμηλότερο δυνατό οικονομικό κόστος (για επιχειρήσεις και κράτος), όπως και το ότι η κοινωνία μας δεν θα γίνει μια ζούγκλα, με ασύδοτη μαύρη εργασία, ανικανότητα καταβολής μισθών (όποιοι και αν είναι αυτοί) και συγχρόνως πως οι επιχειρήσεις δεν θα έχουν σπαταλήσει τα αποθέματα τους και την προοπτική τους για το μέλλον. 

    Μπορούν αν θέλουν νομοθετικά να πουν πως δεν πληρώνεις ούτε κεφάλαιο, ούτε τόκους και τις  επιταγές να τις μεταφέρουν αναλογικά και σταδιακά στο 2021. Δεν κοστίζει τίποτα ούτε στις τράπεζες (ίσα ίσα που θα σταματήσει τη μετατροπή υγειών επιχειρήσεων σε NPE’s, δημιουργώντας αδυναμία άντλησης κεφαλαίων από τη διατραπεζική αγορά). Δεν κοστίζει τίποτα στο κράτος ούτε στις επιχειρήσεις το να πεις ότι τα δημοτικά τέλη ενός έτους διακανονίζονται άτοκα στα επόμενα δέκα χρόνια. Δεν κοστίζει να μπεις στη διαδικασία να πεις ότι η φορολογία των εταιρειών για τη χρήση του 2019 θα πληρωθεί άτοκα μέσα στο 2021, 2022 κτλ. (ίσα ίσα που θα συμψηφιστούν οι ζημιές του 2020 ).

    Δυστυχώς σήμερα "καίγονται" χρήματα χωρίς σχέδιο και στόχο δημιουργώντας συγχρόνως μετατόπιση των υλικών και ηθικών υποχρεώσεων του κράτους προς τους επιχειρηματίες και την κοινωνία. Το κράτος άντεξε μια επιδοματική πολιτική 75 ημερών ανοίγοντας άναρχα την κοινωνία χωρίς να παρέχει ουσιαστική προστασία σε αυτό που είναι καθαρά το μοναδικό εξαγώγιμο προϊόν της χώρας μας, τον ΤΟΥΡΙΣΜΟ!

    Σήμερα παρέχεται μια μοναδική ευκαιρία να παρέμβουμε πραγματικά στην παγκόσμια σκακιέρα με νέα δεδομένα. 

    Αυτό όμως χρειάζεται σχεδιασμό, ομοψυχία και όραμα και για το σήμερα το πιο πολύτιμο πράγμα που πρέπει να κερδηθεί είναι ο Χρόνος. Έτσι ώστε όταν σηκωθεί ξανά ο διακόπτης, όχι του ελληνικού κράτους αλλά της παγκόσμιας οικονομίας, να μας βρει έτοιμους! 

    Τα κεφάλαια είναι απαραίτητα στην οικονομία αλλά κάνοντας ιστορική αναδρομή ακόμα πιο απαραίτητα είναι τα κεφάλαια με όραμα, τόλμη και στρατηγική.

    Δυστυχώς δεν υπάρχει το 2020,  η βιομηχανία η δική μας είναι ανάγκη αλλά δεν είναι προτεραιότητα σε ψυχολογικές καταστάσεις φόβου και ανασφάλειας! Είναι πολύ πιο υγιές να προσπαθήσουμε να συντονιστούμε και να προστατευτούμε έτσι ώστε να έχουμε ένα σωστό και μη απαξιωμένο προϊόν για το 2021 τοποθετώντας βάσεις για μια λειτουργία βαθιάς ύφεσης η οποία θα κρατήσει όσο οι αποφάσεις σε παγκόσμιο επίπεδο λαμβάνονται από Ιατρούς και όχι από πολιτικούς με κριτήριο όχι το κοινωνικό και οικονομικό δεδομένο αλλά τη στατιστική και την αμφισβητούμενη δειγματοληψία.

    Η ζημιά έχει γίνει, μας αρέσει ή όχι.  Και να ξεκινήσουν οι πτήσεις πόσοι είναι αυτοί που θα μπαίνουν στα αεροπλάνα με τις οικογένειες τους το 2020 για να πάνε διακοπές σε πτήσεις πολλών ωρών που αν συνυπολογίσεις και την παραμονή στα αεροδρόμια αναχώρησης και άφιξης γίνονται ακόμα περισσότερες; Ο τουρισμός μας βασίζεται σε χώρες του εξωτερικού μη προσβάσιμες οδικώς παρά αποκλειστικά μέσω αερογραμμών κατά 95% και οι επισκέπτες μας προέρχονται από χώρες που ακόμα και σήμερα έχει απαγορευτεί η κυκλοφορία (π.χ. Ηνωμένο Βασίλειο). Δεν είμαστε Κροατία, ούτε Ιταλία ούτε καν Ισπανία ή Πορτογαλία και δεν πρέπει να τρέφουμε φρούδες ελπίδες. Αν δεν υπάρξει συντονισμός θα βρεθούμε να "σκοτώσουμε" τις τιμές των επόμενων ετών, και να κανιβαλίσουμε το αύριο. Θα εξαντλήσουμε τα αποθέματά μας ψυχικά και υλικά επιχειρώντας σε ένα κράτος που ξέρουμε ότι έχει περιορισμένες δυνατότητες στήριξης και σε ένα τραπεζικό σύστημα που δεν μπορεί να παίξει κανέναν αναπτυξιακό ρόλο και είναι το ίδιο εξαντλημένο από το παρελθόν. Θα βρεθούμε να παλεύουμε για κάτι το οποίο δεν θα ελέγχεται και δεν θα έχει καμία ελπίδα επιβίωσης. Θα γίνουμε ο αδύναμος κρίκος στην αλυσίδα και αν συνεχίσουμε σήμερα να είμαστε οι "Δον Κιχώτες" του παγκόσμιου τουρισμού σύντομα θα γίνουμε το καλύτερο μεζεδάκι στο μενού της παγκόσμιας τουριστικής βιομηχανίας...

    Τα ξενοδοχεία, οι τουριστικές επιχειρήσεις και οι αεροπορικές εταιρείες μας ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να γίνουμε οι παρατηρητές της επόμενης μέρας, στην οποία θα υπάρξουν οι όροι για ανάπτυξη. 

    Οι ιθύνοντες του τουρισμού παρά το γεγονός της μακρόβιας επιχειρηματικής τους εμπειρίας πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι το τουριστικό προϊόν δεν είναι εργοστάσιο που μπορεί να βάλει το κλειδί και να ανοίξει στοκάροντας το προϊόν του, χρηματοδοτώντας το σήμερα από μια τράπεζα καλύπτοντας τα λειτουργικά του έξοδα και πουλώντας το αργότερα χωρίς να διακινδυνεύσει τη βιωσιμότητα του.

    Στην πιο κρίσιμη στιγμή μας για το αύριο επιλέγεται να μπούμε σε μια βάρκα με το όνομα ελπίδα που όμως η ίδια βάρκα μπορεί να γίνει Τιτανικός. Αυτό δεν είναι ούτε Εθνική Στρατηγική ούτε σχεδιασμός. 

    Σε μια χρονική στιγμή που θα μπορούσαμε να βγούμε δυνατότεροι εμείς επιλέγουμε να γίνουμε κομμάτι μιας ζούγκλας και εμείς τα αδύναμα θύματά της.

    Συγχρόνως εκτιθέμεθα σε κινδύνους να αποκαλύψουμε τις αδυναμίες μας σαν κοινωνία και σαν κράτος σε αυτούς που έχουν και καλύτερες υποδομές από εμάς και συγχρόνως εποφθαλμιούν ένα κομμάτι μεγαλύτερο από αυτό που έχουν από την παγκόσμια πίτα του τουρισμού. Τι θα γινόταν άραγε αν σε κάποιο από τα νησιά μας είχαμε πληθώρα κρουσμάτων όπου οι υγειονομικές υποδομές είναι ελάχιστες έως ανύπαρκτες και τα νοσοκομεία μας ή οι δομές υγείας μας γίνουν πρωτοσέλιδο στα παγκόσμια τηλεοπτικά δίκτυα και κανάλια; Ποιο θα είναι το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα και ο οικονομικός αντίκτυπος στα χρόνια που έρχονται;

    Άραγε θα άφηνε ποτέ η Γερμανία τις αυτοκινητοβιομηχανίες της να κάνει η κάθε μία ό,τι θέλει και θα μετέφερε την ευθύνη σε αυτές;;; Για αυτόν τον λόγο πάντα θα προχωρούν μπροστά  όταν οι άλλοι σταματούν και όταν εμείς θα πηγαίνουμε πίσω. Εμείς μπορεί να μην έχουμε αυτοκινητοβιομηχανίες έχουμε όμως κάτι που ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ! 

    Μοναδική Ιστορία, Απαράμιλλη Ομορφιά, Ασφάλεια σαν προορισμός και σταθερότητα στα πλαίσια μια Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προσθέτοντας την κουλτούρα της διασκέδασης και της φιλοξενίας προσφέρουμε  μια μοναδική ταξιδιωτική εμπειρία αποτελώντας τον ιδανικό προορισμό για επισκέπτες από όλο τον κόσμο. 

    Πάμε λοιπόν να τρέξουμε και ας ευχηθούμε να τερματίσουμε όλοι. Κρίμα όμως γιατί με άλλους χειρισμούς θα κόστιζε λιγότερα, θα είχε μεγαλύτερη σιγουριά, θα βγαίναμε δυνατότεροι από άλλες χώρες και μάλλον ΝΙΚΗΤΕΣ. Αποδεικνύεται λοιπόν το ότι… ενώ είμαστε πολλοί, είμαστε πολύ λίγοι στο να τολμήσουμε στο να μην υποθηκεύσουμε το αύριο.

    Η Ελλάδα βγαίνει ισχυρότερη από τη μάχη με την πανδημία γιατί όλοι μαζί συντονισμένα με το κράτος καταφέραμε αυτό που άλλοι δεν μπόρεσαν.  Αυτό ήταν μια εθνική νίκη. Ιστορικά πάντα πετύχαμε τεράστιες νίκες σαν λαός και σαν έθνος (Απελευθέρωση από τους Τούρκους, Νίκες στον 1ο Παγκόσμιο πόλεμο, Νίκες και απελευθέρωση από τους Γερμανούς στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο) και πάντα αποτυγχάναμε στη διαχείριση της επόμενης μέρας καθώς αυτή μας έβρισκε διασπασμένους, εξουθενωμένους,  χωρίς όραμα, χωρίς στρατηγική και τώρα ετοιμαζόμαστε να κάνουμε το ίδιο λάθος ξανά.  

    Αυτή την φορά θα πρέπει να αλλάξουμε και να διδαχθούμε από τα λάθη του παρελθόντος. Η πανδημία έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός παγκόσμιου πολέμου ο οποίος θα περάσει και θα πρέπει να μας βρει στο τέλος του όρθιους με όραμα και στρατηγική για το αύριο. 

    * Ο κ. Χάρης Σιγανός είναι πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ομίλου εταιρειών της Zeus International, ο οποίος συνεργάζεται με τους μεγαλύτερους θεσμικούς επενδυτές της ελληνικής και διεθνούς ξενοδοχειακής αγοράς στην Ελλάδα και τη Νότια Ευρώπη    

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ