Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 03-Απρ-2020 00:04

    Η κρίση δημιουργεί ευκαιρίες

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Αθανάσιου Βαμβακά

    Είναι προφανές πλέον ότι ζούμε σε μια περίοδο που μόνο εύκολη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Μια εποχή στην οποία δοκιμάζεται η ανθρωπότητα και το μοντέλο αγοράς που έχουμε εφαρμόσει. Όμως για την Ελλάδα είναι μια ιστορική ευκαιρία. Μια δυνατότητα να ξεπεράσει τον κακό της εαυτό και να κερδίσει μια σημαντική θέση στην νέα τάξη πραγμάτων.

    Το ότι η κρίση δημιουργεί ευκαιρίες, οι Έλληνες το μάθαμε με τον δύσκολο τρόπο τα τελευταία χρόνια. Αντιμέτωποι με μια τεράστια οικονομική κρίση, βρήκαμε νέες διεξόδους για τα προϊόντα μας, βγήκαμε από το καβούκι της απομόνωσης και συζητήσαμε σαν έθνος για το πού θέλουμε να πάμε. Τα κρασιά μας επιτέλους άρχισαν να αναγνωρίζονται ως υψηλής ποιότητας, ο τουρισμός εκτοξεύτηκε, ο εφοπλιστικός μας στόλος αντί να συρρικνωθεί, επεκτάθηκε. Τα καταφέραμε πραγματικά; Σίγουρα όχι όπως θα περίμενε κάποιος που αγαπάει αυτήν τη χώρα, αλλά καλύτερα από αυτό που θα περίμενε κάποιος που δεν την αγαπά.

    Όμως είμαστε πλέον αναγκασμένοι να αναδιαταχθούμε και πάλι και να αντιμετωπίσουμε έναν νέο εχθρό. Έναν ύπουλο αντίπαλο που απειλεί την υγεία μας, αλλά και την οικονομία.

    Πανδημίες υπήρχαν πάντοτε, με μεγαλύτερη ίσως θνησιμότητα και απειλή για την υγεία. Όμως, η σημερινή είναι μια εντελώς διαφορετική κατάσταση, καθώς ο κόσμος μας τα τελευταία εξήντα χρόνια άλλαξε δραματικά. Από τον πληθυσμό των 3 δισεκατομμυρίων το 1960, είμαστε πλέον 7,8 δισ. σήμερα. Η εφοδιαστική αλυσίδα και οι μετακινήσεις έχουν εξελιχθεί τόσο, που μπορεί κανείς να παραγγείλει προϊόντα από οποιοδήποτε μέρος της Γης και σε λίγες μέρες να τα έχει στην πόρτα του. Το να έχουν πλέον γραφεία σε διάφορες ηπείρους δεν είναι προνόμιο μόνο των μεγάλων επιχειρήσεων, αλλά είναι εύκολο ακόμη και για τις μικρές. Ταξιδεύει κανείς με αεροπλάνο από Αθήνα προς Νέα Υόρκη σε μερικές ώρες, σε αντίθεση με τις εβδομάδες που χρειάζονταν οι παππούδες μας. Έχουμε έρθει πλέον όλοι πιο κοντά και επειδή εξαρτόμαστε περισσότερο ο ένας από τον άλλο, η τωρινή πανδημία είναι πιο επικίνδυνη από ποτέ.

    Δυστυχώς τα πρώτα μηνύματα από την επίπτωση της πανδημίας είναι η αντιστροφή μέσα σε μερικές μόνο εβδομάδες της τάσης για παγκοσμιοποίηση. Τα κράτη για να προστατεύσουν τους πολίτες τους έκλεισαν σύνορα και απαγόρευσαν μετακινήσεις. Η εφοδιαστική αλυσίδα έχει διαρραγεί και πολλά προϊόντα δεσμεύονται για τις εγχώριες ανάγκες κάθε χώρας. Οι άνθρωποι είναι διστακτικοί μεταξύ τους και είναι σαν να μας χωρίζει ένα τοίχος.

    Και όμως μέσα σε αυτήν τη δύσκολη στιγμή βρίσκεται η ευκαιρία για την Ελλάδα.

    Παγκόσμια οι συσχετισμοί δυνάμεων ανατρέπονται και δημιουργείται ένα τεράστιο κενό αξιοπιστίας, το οποίο οι χώρες εκείνες που θα το καλύψουν, θα κατέχουν και τα κυρίαρχα πόστα στην παγκόσμια σκηνή.

    Αξιοπιστία που για την Ελλάδα πρέπει να μεταφραστεί σε ανάταξη της παραγωγικής μας βάσης. Έχουμε τη γη, την εργασία (ανθρώπινο κεφάλαιο), την επιχειρηματικότητα (το ελληνικό δαιμόνιο), μας λείπει το Κεφάλαιο. Μπορούμε όμως να εκμεταλλευτούμε τα τεράστια κονδύλια που ετοιμάζουν οι κεντρικές τράπεζες και την θέση μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρέπει να φτιάξουμε προϊόντα και υπηρεσίες που όχι μόνο να καλύπτουν τις εγχώριες μας ανάγκες, αλλά να θεωρούνται και ως απαραίτητα από τους υπόλοιπους. Γιατί να μην φτιάξουμε αυτοκίνητα; Γιατί να μην παράγουμε και εξάγουμε ανανεώσιμη ενέργεια, από εξοπλισμό που έχουμε φτιάξει εμείς; Γιατί να μην επιτρέψουμε στις εταιρίες μας να μεγαλώσουν χωρίς να τις κοιτάμε με ζήλεια;

    Πρέπει όμως και να προχωρήσουμε με σθένος στις αλλαγές που επιτάσσει η ψηφιακή εποχή. Δεν νοείται πλέον να απαιτούμε τη χρήση της σφραγίδας (ακόμη και εάν έχει καταργηθεί) και της ατελείωτης γραφειοκρατίας που μας χαρακτηρίζει. Απλοποίηση διαδικασιών που συζητάμε χρόνια, τώρα μπορούν και πρέπει να γίνουν μέσα σε μήνες. Εκπαίδευση και χρήση των υπολογιστών από όλους και να θέσουμε ένα τέλος στον ψηφιακό αναλφαβητισμό.

    Κυρίως όμως πρέπει να κρατήσουμε ένα υψηλό επίπεδο εθνικής συνοχής και συνεννόησης. Επιτέλους να καταλάβουμε ότι εμείς που μένουμε σε αυτήν την χώρα έχουμε κοινά συμφέροντα. Να βάλουμε τους μηχανισμούς εκείνους που υπερασπίζονται όλους μας, αλλά και να σταματήσουμε αυτό το τοξικό μίσος ο ένας για τον άλλον. Να μην να ζηλεύουμε την κατσίκα του γείτονα, αλλά να συνεργαζόμαστε, ώστε να έχουμε όλοι μεγαλύτερο όφελος. Όπως είπε ο Μακρυγιάννης "είμαστε στο "εμείς” κι όχι στο "εγώ”".

    Δυστυχώς ήμασταν και είμαστε ακόμη αρκετά πίσω στους τομείς της ανταγωνιστικότητας (59η θέση ανάμεσα στις 141 χώρες στον δείκτη Global Competitiveness 2019), αλλά η κατάταξη αυτή επρόκειτο να αλλάξει άρδην στο άμεσο μέλλον. Είναι λοιπόν μια σπάνια ιστορική ευκαιρία για εμάς, μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσουμε.

    * Ο κ. Α. Βαμβακάς δραστηριοποιείται στον χώρο της ενέργειας
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ