Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 10-Φεβ-2020 00:04

    Για την Ελλάδα η Κόλαση μετατρέπεται πιθανώς σε Παράδεισο χωρίς στάση στο Καθαρτήριο

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιάννη Κανταρτζή 

    "Ο Δρόμος Που Δεν Πήρα" είναι ένα κλασικό ποίημα του Ρόμπερτ Φροστ, τετράκις νικητής του Αμερικανικού βραβείου Πούλιτζερ. 

    Ο Φροστ ξεκινάει παρατηρώντας ένα σταυροδρόμι που οδηγεί σ’ ένα κιτρινισμένο δάσος, και το δίλημμά του είναι ποιον από τους δυο δρόμους να διαλέξει. Στο τέλος, θα πρέπει να διαλέξει μόνο έναν. 

    Στον κόσμο της διαχείρισης των επενδύσεων, δυο δρόμοι υπάρχουν όσον αφορά τις μετοχικές αξίες – το μοντέλο Growth v Value (ελληνιστί, μετοχές με μεγάλη δυναμική ανάπτυξης έναντι αυτών με αναγνωρισμένη αξία).

    Κατά συνέπεια, στην Ελλάδα του σήμερα, αλλά και αλλού, η ερώτηση που τίθεται είναι η εξής: Θα έπρεπε κανείς να αγοράσει μετοχές growth ή μετοχές value; Η απάντηση είναι "ναι" και στις δυο.

    Στον κόσμο των value επενδύσεων, οι διαχειριστές από καταβολής χρόνου έψαχναν για το Άγιο Δισκοπότηρο των μετρήσεων έτσι ώστε να μπορέσουν να εντοπίσουν τις καλύτερες μετοχές  με τη χρήση συμβατικών "λόγων" όπως ένα χαμηλό P/E, χαμηλό λόγο Τιμής/Πωλήσεων, χαμηλό λόγο Τιμής/Λογιστική Αξία, ή ακόμη και υψηλές Μερισματικές Αποδόσεις. Αλλά η έρευνα μας έχει δείξει ότι καμιά από αυτές τις μετρήσεις δεν εξυπηρετεί σε μακροπρόθεσμο επίπεδο. Σαφώς και ο Κέυνς είχε πει ότι "μακροπρόθεσμα θα είμαστε όλοι πεθαμένοι" οπότε μένει κανείς να διευκρινίσει το πόσο μακριά είναι αυτό το μακροπρόθεσμο. Αλλά με σημερινές μετρήσεις, καμία από τις αμερικάνικες μετοχές, λόγου χάριν, δεν πιάνει τον στόχο. Είναι όλες υπερτιμημένες και οι περισσότερες που ξεχωρίζουν είναι growth μετοχές οι οποίες παρακρατούν κέρδη και δεν διανέμουν μέρισμα. Καλώς ήρθατε στον καινούριο, θαυμαστό κόσμο των επενδύσεων. Ή ακόμα καλύτερα, πίσω στο μέλλον. Το ίδιο είχε συμβεί και κατά τη διάρκεια του τέλους των ‘90s. 

    Σήμερα οι επενδύσεις εκμεταλλευόμενες την ορμή των μετοχών (momentum investing) φαίνεται ότι είναι και πάλι στο επίκεντρο. Οι μετοχές growth είναι ξανά οι αγαπημένες. Εταιρείες όπως η Apple ή η Tesla εκτινάσσονται, με την Amazon να μη δείχνει σημάδια κούρασης – αλλά μ’ ένα P/E στην περιοχή του 80! Δύσκολο να το εξηγήσει κανείς, εκτός και αν συγκρίνουμε τις μετοχές με τη σχετική αποστροφή των επενδυτών προς τα ομόλογα. 

    Αλλά επιστρέφοντας στην καθ’ ημών, οι ελληνικές μετοχές βρίσκονται σ’ ένα ασυνήθιστο σημείο καμπής αναφορικά και με τους δυο τύπους επένδυσης – κι εμείς πιστεύουμε και στις δυο πλευρές της εξίσωσης. Διότι οι περισσότερες εκ των ελληνικών μετοχών έχουν απωλέσει τόσο τεράστιο μέρος της αξίας τους την τελευταία δεκαετία, έτσι ώστε να ενεργοποιείται αυτόματα το σήμα αγοράς για όλες τις μετοχές που αποκαλούμε "υποτιμημένες". Αυτές οι μετοχές που έχουν υποχωρήσει σε ποσοστό μεγαλύτερο του 75% από τα υψηλά τους και βρίσκονται σε φάση "ανάρρωσης", είναι υποψήφιες για στοιχήματα value κατά τον ίδιο τρόπο με τον οποίο ο Μπάφετ επιλέγει τέτοιες μετοχές. 

    Από την άλλη μεριά, υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός μετοχών οι οποίες και έχουν καταρρεύσει και κάνουν ένα δυνατό comeback, κάνοντάς τες να αλλάξουν κατηγορία από value σε growth μετοχές. 

    Ας εξετάσουμε ένα κλασσικό παράδειγμα μιας υποτιμημένης μετοχής η οποία εν τέλει εκτινάχθηκε στο επενδυτικό στερέωμα και αποτέλεσε μια από τις καλύτερες μετοχές growth που έχουμε δει ποτέ στην ιστορία των μετοχικών αγορών – πρόκειται για τη μετοχή της Apple.

    Εάν κοιτάξει κανείς το διάγραμμα της Apple από το 1985, θα παρατηρήσει μια σχεδόν ευθεία παράλληλη γραμμή στις αρχές του 2000. Αλλά πιστέψτε με ότι ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου οπότε και γκρεμίστηκε η μετοχή της κατά 75% από τα υψηλά της και τελικά πλησίασε τον ορισμό που δίνουμε για τις μετοχές value. Τότε η Apple μετατράπηκε σε μετοχή growth/ορμής και ξεκίνησε το ταξίδι της έξω από την Κόλαση του Δάντη, παρακάμπτοντας το Καθαρτήριο και εν τέλει μπήκε στον Παράδεισο. Εκ τότε, και με εξαίρεση πολύ λίγα σημαδάκια αναστάτωσης στο επενδυτικό ραντάρ, η μετοχή έχει παραμείνει στον παράδεισο των αγαπημένων μετοχών παγκοσμίως - ένα δυνατό growth στοίχημα. 

    Σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, η Ελλάδα έχει αρκετές από αυτές τις μετοχές σε σχέση με άλλες αγορές, για τον απλό λόγο ότι η ελληνική πραγματικότητα έχει τιμωρήσει τις μετοχές περισσότερο από οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη. Αυτή η τιμωρία θα οδηγήσει σ’ ένα πολύ καλό κέρδος μόλις η οικονομία ορθοποδήσει και αποκτήσει εμπιστοσύνη καθώς οι μάνατζερς θα μαθαίνουν να τρέχουν τις εταιρείες τους πιο αποδοτικά. Υπάρχει μια καινούρια γενιά τέτοιων μάνατζερς θέλω να πιστεύω, που μπορούν να βάλουν τα νούμερα στη σωστή σειρά και οι οποίοι είναι εξοικειωμένοι με τον ψηφιακό κόσμο. Αυτός ο συνδυασμός θα μπορούσε να μετατρέψει τους ουραγούς στην Ελλάδα σε πρωτοκλασάτους νικητές, εκπλήσσοντας τους θεσμικούς διαχειριστές κεφαλαίων οι οποίοι έχουν βγει προς άγραν αποδόσεων – απ’ όπου και αν αυτές προέρχονται, κυρίως όμως από τις αναπτυσσόμενες αγορές.

    Σαφώς και το μέγεθος της ελληνικής αγοράς είναι μικροσκοπικό σε σχέση με αυτό της Ασίας ή της Αμερικής. Αλλά το μέγεθος δε μετράει πάντα...

    * Ο κ. Γιάννης Κανταρτζής είναι Οικονομολόγος, Εκδότης του περιοδικού TRADERS', Options strategist

    www.ikantartzis.com

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων