Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 22-Ιαν-2020 00:03

    Σεβασμός... τίποτα περισσότερο

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιάννη Πανούση

    Πολύ μεγάλος 
    για να κρατάω όπλα
    και να πολεμώ όπως οι άλλοι

    Zbigniew Herbert/Γ. Σουλιώτης, Από την πολιορκημένη πόλη

    Σκεπτικιστές και εικονοκλάστες επιχειρούν να καταθέσουν βολικές -για τους ίδιους- απόψεις, όχι μόνο για τη φύση της εξουσίας αλλά και για την ηθική. Ορθολογιστές και μυστικιστές επιχειρούν να θεμελιώσουν την "κοινωνική τάξη" σε διαφορετικής  κατηγορίας νόμους, συνήθως όμως σε πλήρη εναρμόνιση με τις ομάδες που τους αντιπροσωπεύουν ή που [νομίζουν ότι] εκπροσωπούν. Διανοούμενοι και διαμορφωτές της κοινής γνώμης λογομαχούν ως προς το αξιακό σύστημα που ταιριάζει σε κάθε κοινωνία και εποχή, σπανίως αποδίδοντας ευθύνες στους εκάστοτε ισχυρούς. Άλλοι πάλι, εκλαμβάνοντες τους εαυτούς τους ως  φορείς ή διαχειριστές νέων [;] ηθικοπολιτικών αρχών πιστεύουν ότι δεν δεσμεύονται ούτε από την Ιστορία, ούτε από τα σύμβολα του Πολιτισμού. Μέσα σε ένα μαρτυρολογικό και κινδυνολογικό κλίμα ‘προ-αιώνιων εχθρών’ [sic] προκαλούν συνεχώς ρωγμές στο κοινωνικό οικοδόμημα συναίνεσης.

    Αναζητείται, λοιπόν, κοινός παρονομαστής για μία ειρηνική συνύπαρξη με τη λιγότερο δυνατή βία. Κατά τη γνώμη μου η λέξη κλειδί είναι: σεβασμός.

    -η Δημοκρατία να σέβεται τους πολίτες [όχι μόνον τους ιθαγενείς]
    -οι θεσμοί να σέβονται τους ανθρώπους [κυρίως όσους υποφέρουν]
    -το πολιτικό σύστημα να σέβεται τους ψηφοφόρους [κι όχι μόνον το κάθε κόμμα τους ‘δικούς του’]
    -όλοι οι άνθρωποι να σέβονται τους συνανθρώπους τους
    -το νέο να σέβεται το παλιό
    -οι δικαιωματίες να σέβονται τα δικαιώματα των άλλων [κι όχι μόνον των ομοϊδεατών τους]
    -οι ελίτ να σέβονται τις άλλες κοινωνικές κατηγορίες
    -οι εγγράμματοι να σέβονται τους αγράμματους, οι δυνατοί τους αδύναμους,οι τολμηροί τους επιφυλακτικούς,οι αισιόδοξοι τους απαισιόδοξους, οι τυχεροί τους άτυχους,οι φωνακλάδες τους σιωπηλούς,οι ρεαλιστές τους ουτοπιστές
    -οι αριστεροί  να σέβονται τους δεξιούς[και τούμπαλιν]
    -οι δημόσιοι υπάλληλοι τους ιδωτικούς[και τούμπαλιν]
    -οι επαναστατημένοι τους μη-επαναστατημένους[και τούμπαλιν]
    -οι συναινούντες να σέβονται τους διαφωνούντες[και τούμπαλιν]
    Προφανώς και δεν λύνονται όλα τα δια-προσωπικά και κοινωνικά προβλήματα με τον αλληλοσεβασμό ,μπορεί όμως σε συνδυασμό με τον πολιτισμό της ενοχής [έκαστος προς τον εαυτό του] και τον πολιτισμό της ντροπής[ ευθύνη προς τους άλλους]να βρούμε κάποια ισορροπία σ’ένα σύστημα που έχει ξεχειλώσει και ξωκύλει.

    ΥΓ. Μήπως χρειάζεται ‘ένα είδος κρυφού σχολιού’,όπου οι νεοέλληνες θα διδάσκονται τις υποχρεώσεις τους κι όχι μόνον τα δικαιώματά τους;

    ΥΓ2.’ ’Διαχειριστές συνειδήσεων και αξιών
    Αχθοφόροι ατοπημάτων’’[Π.Καραβασίλης,Τα τείχη του 2000 μ.Χ]

    * Ο κ. Γιάννης Πανούσης είναι Καθηγητής Εγκληματολογίας, πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων