Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 08-Νοε-2019 00:03

    Πώς οι κολεκτιβιστές επηρεάζουν και "κερδίζουν" τους νέους ανθρώπους

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιάννη Νικολή

    Ελάχιστες φορές απασχόλησε τους Έλληνες Κρατιστές αλλά δυστυχώς και τους λίγους  "συνειδητούς" φιλελεύθερους το πώς οι κολεκτιβιστές επηρεάζουν και τελικά "κερδίζουν" τους νέους, οδηγώντας τους στις γραμμές τους. Ακόμη πιο ελάχιστες φορές τους απασχόλησε το γεγονός, ότι τελικά τους κερδίζουν δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την ιδεολογική τους κυριαρχία σε βάθος χρόνου.

    Συνήθως,  μάλιστα, θεωρείται απολύτως "φυσικό" οι νέοι να έλκονται από τις ιδέες των κολεκτιβιστών  (της Αριστεράς). Γεγονός που σημαίνει την πλήρη αποδοχή του ότι οι ιδέες της αριστεράς περιέχουν υψηλά ιδανικά και αξίες που δεν τα περιέχουν άλλες ιδεολογίες και ως εκ τούτου έλκουν τους νέους,  που ψάχνουν τα ιδανικά τους…

    Ας όμως προχωρήσουμε στις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι κολεκτιβιστές για να έλξουν τους νέους ανθρώπους:

    Εν πρώτοις οι κολεκτιβιστές, πάντα και με επιμέλεια, προβάλλουν το μεγάλο όπλο τους. Την αναζήτηση και την "εγκαθίδρυση" της ιδανικής κοινωνίας (1). Πάντα μιλούν για μια κοινωνία (οικονομικής)  ισότητας, χωρίς εκμετάλλευση,  όπου όλοι έχουν όσα χρειάζονται και όπου υπάρχει άνεση και ευτυχία. Ποτέ  δεν αναφέρονται στους "κόπους" που απατούνται για να έχει κάποιος όσα χρειάζεται. Θεωρούν δικαίωμα να έχει κάποιος "όσα χρειάζεται"….

    Ελάχιστες φορές αυτό το "όραμα" αμφισβητήθηκε και ποτέ δεν αναδείχθηκε ότι τα οράματα οικονομικής ισότητας είναι οράματα ερεβώδη, καταπιεστικά και βαθιά ανήθικα. Ουδέποτε αναδείχθηκε επίσης ότι η μόνη ισότητα που έχει νόημα και αξία είναι η ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΙΣΟΤΗΤΑ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ δηλαδή η ΙΣΟΝΟΜΙΑ, αυτήν που τα κολεκτιβίστικα οράματα αμφισβητούν…

    Το δεύτερο υπερόπλο των κάθε λογής κολεκτιβιστών είναι η διαρκής ηθικολογία(2).  Μια ηθικολογία καλά κρυμμένη ώστε να μην φαίνεται η ουσία της αλλά να αναδεικνύεται, δια της επίκλησής της, η "ηθική υπεροχή" της Αριστεράς.  Άλλωστε το είπε και ο Τσίπρας, σε διάφορες ομιλίες του μιλώντας για το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς. Η αριστερά πάντα υπερέχει ηθικά…. Έναντι του επαίσχυντου και ηθικά απαράδεκτου (νέο-) Φιλελευθερισμού…

    Ας γίνουμε όμως συγκεκριμένοι.  Σε μια κατάληψη, ενός κτηρίου,  που διαρκεί χρόνια γίνεται μια επιχείρηση της αστυνομίας για να αποδοθεί το κτήριο στους ιδιοκτήτες του. Τι λένε και δείχνουν οι "δημοσιογράφοι"- απολογητές του κολεκτιβισμού; Μα προφανώς μιλούν και δείχνουν τη γυναίκα με το μικρό παιδί στην αγκαλιά... "που βίαια εκδιώχθηκε από το φτωχικό της καταφύγιο…". Καμιά φυσικά αναφορά για τη φθορά των ανθρώπων-ιδιοκτητών του κτηρίου, οι οποίοι είχαν (και δεν είχαν) την ιδιοκτησία του κτηρίου και που χωρίς να έχουν καμιά πρόσοδο πλήρωναν ΕΝΦΙΑ και άλλους φόρους στο Ελληνικό κράτος...

    Η διαρκής ηθικολογία των αριστερών του κολεκτιβισμού όμως δεν σταματά σε εικόνες αυτού του τύπου. Επεκτείνεται παντού. Στον ανασφάλιστο (που δεν πλήρωσε δεκάρα ασφαλιστικών εισφορών) και που κατά τους κολεκτιβιστές "δικαιούται" ίσης περίθαλψης με αυτούς που πλήρωσαν τα μαλλιά της κεφαλής τους. Στο πικραμένο παιδί που "κόβεται" σε μια τάξη γιατί δεν απέδωσε στα μαθήματα, οπότε κατ’ αυτούς πρέπει να προχωρήσει όπως όλα τα άλλα παιδιά... ισοπεδώνοντας έτσι την εκπαίδευση... και τόσα άλλα.

    Συνήθως μάλιστα την ηθικολογία τους την κοσμούν με σχετικές εικόνες και φωτογραφίες για να την καταστήσουν "ελκτική" ιδίως για τους νέους ανθρώπους. 

    Μια τρίτη μέθοδος που χρησιμοποιούν οι κολεκτιβιστές, αναίσχυντα και άγρια, είναι η  διαρκής σπίλωση των αντιπάλων τους(3). Με ιδιαίτερη ευκολία αποδίδουν (ή εννοούν με σαφήνεια)  χαρακτηρισμούς όπως ο "Κολάμπια" ή ο "Γκαντέμης" "στολίζοντας" τους αντιπάλους τους με μια αχλύ απαξίας και εκφυλισμού.

    "Εμείς είμαστε το νέο" απέναντι στον "σάπιο" καπιταλισμό και τον επάρατο "νέο"- φιλελευθερισμό, προσθέτουν. Θέλουμε να καταργήσουμε την "Εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο" που επιβάλλουν τα αιμοδιψή "καπιταλιστικά" γουρούνια. Δεν διστάζουν να κολλήσουν και διάφορα παρατσούκλια-υποκοριστικά που απαξιώνουν τους αντιπάλους τους π.χ. κυβέρνηση "Σαμαζέλ"…

    Τις μεγαλύτερες επιτυχίες τις σημειώνουν όταν, πολύ εύκολα, κατηγορούν τους αντιπάλους ως "ξενοφοβικούς", "Ρατσιστές", "Ομοφοβικούς" κ.α. Με τους χαρακτηρισμούς αυτούς τρομοκρατούν  σχεδόν όποιον θα εκφράσει πχ επιφυλάξεις για τις "γραφικότητες" των "gay pride” ή την κρατική χρηματοδότηση των περίφημων ΜΚΟ.

    Η ηθική απαξίωση των αντιπάλων βέβαια αυτομάτως αναδεικνύει-σημαίνει τη δική τους ηθική υπεροχή και αξία. Γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό για τους νέους ανθρώπους που φυσικά δεν θέλουν να είναι με τους εκφυλισμένους Γκαντέμηδες…

    Η τέταρτη μέθοδος "προσηλυτισμού" των νέων, από τους κολεκτιβιστές,  είναι η διαστροφή της πραγματικότητας (4).  Η διαστροφή της πραγματικότητας γίνεται συνήθως  εκ παραλλήλου, με την πέμπτη μέθοδό τους,  που είναι η θεώρηση των κολεκτιβίστικων μύθων ως υπέρτατων αληθειών (5).

    Η διαστροφή της πραγματικότητας είναι κάτι σύνηθες για τους κολεκτιβιστές σ’ όλη την ιστορική τους διαδρομή. Δεν θα αναφερθούν εκτενώς (και λόγω χώρου) οι πολλαπλές διαστροφές της πραγματικότητας που επεχείρησαν. Θα αναφερθεί μόνο ότι για την κρίση στην Ελλάδα οι light  (ροζ) κολεκτιβιστές, που κυβέρνησαν, θεώρησαν και θεωρούν ως αιτία τη μείωση των συντάξεων και των κρατικών μισθών, τις υψηλές αμοιβές των "νεο-φιλελεύθερων" golden-boys  μαζί  τα "θαλασσοδάνεια" των τραπεζών σε καρχαρίες. 

    Ποτέ δεν "αναγνώρισαν" την πραγματικότητα του μεγάλου σπάταλου κράτους ως αιτία της κρίσης, τον υποχρεωτικό δανεισμό του (κράτους) από τις τράπεζες, τις απίθανες χρηματοδοτήσεις των κρατικοδιαπλεκόμενων ψευδοεπιχειρηματιών που ονομάζουν νέο-φιλελεύθερους.  Τους πολλαπλούς απίθανους και απόλυτα άχρηστους κρατικούς οργανισμούς  μαζί με τις αδρά κρατικοχρηματοδοτούμενες ΜΚΟ ως επίσης συντελεστές της κρίσης.

    Ως προς την θεώρηση των κολεκτιβίστικων μύθων ως απόλυτων και αναντίρρητων  αληθειών οι κολεκτιβιστές διέπρεψαν απολύτως. Πχ σήμερα ελάχιστοι αμφισβητούν την απόλυτη ισχύ του μύθου της Υπεραξίας που παράγουν οι εργαζόμενοι και κλέβει ο καπιταλιστής….(για περαιτέρω συζήτηση του θέματος ο αναγνώστης μπορεί να ανατρέξει στον σύνδεσμο εδώ).

    Ασφαλώς και θα μπορούσε να προσθέσει κάποιος κι’ άλλους τρόπους πιο δυσδιάκριτους δια των οποίων οι κολεκτιβιστές "ξεδιπλώνουν" την ιδεολογία τους και επηρεάζουν τους νέους ανθρώπους. Όπως κι’ αν έχει  όσα αναφέρθηκαν είναι και βασικά και εκτενή. Όμως σε τελευταία ανάλυση δεν είναι αυτά τα καθοριστικά. Το κρίσιμο και απολύτως καθοριστικό είναι ότι δεν αρθρώνεται λόγος αντιπαράθεσης σ’ όλα όσα οι κολεκτιβιστές προβάλλουν. Στην καλύτερη περίπτωση ορισμένοι μιλούν για μη πρακτικές προτάσεις. Ουσιαστικά κανείς δεν αμφισβητεί την υψηλή ηθική και τα υψηλά ιδανικά που εκφράζουν οι κολεκτιβίστικες θέσεις.

    Κι’ αυτό είναι κατά βάση το πρόβλημα. Το ότι δηλαδή δεν εκφέρεται, ούτε κατ’ ελάχιστον, μια ιδεολογική αντιπαράθεση σ’ όλη την κολεκτιβίστικη σαβούρα που εδώ και ενάμιση αιώνα "φτιασιδώνεται" επιτυχώς για να δείχνει "ηθική"… και άξια να την επιδιώξουν οι πολίτες… για να καταλήξουν σκλάβοι των καθοδηγητών που μιλούν για κοινωνίες ισότητας και ευτυχίας ενώ πάντα επιβάλλουν σκλαβιά και φτώχεια….

    * *O κ. Γιάννης Νικολής είναι Ψυχίατρος, Ψυχαναλυτής Ομάδας, Διδάκτωρ Ψυχιατρικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και ιδρυτής της Λέσχης Φιλελεύθερου Προβληματισμού στη Θεσσαλονίκη. Πρόσφατα (2018) ίδρυσε το "ΚΕΝΤΡΟ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ & ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ" και εξέδωσε το νέο του βιβλίο υπό τον τίτλο "ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ στην ΕΛΛΑΔΑ της ΚΡΙΣΗΣ" από τις εκδόσεις "Θερμαϊκός". 
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων