Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 23-Σεπ-2019 00:03

    Αντικαθιστώντας τα "σπασμένα παράθυρα"

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κωνσταντίνου Δούβλη, Ph.D.

    Όσοι από το εκλεκτό αναγνωστικό κοινό του Capital.gr μου κάνουν την τιμή να ασχολούνται με τα κείμενα μου, θα διαπίστωσαν πως έχω καιρό να γράψω.

    Συγκεκριμένα, η τελευταία μου παρέμβαση χρονολογείται από την ημέρα μετά τις εκλογές όπου σημείωσα πως η επιλογή Χρυσοχοΐδη (αλλά και των Οικονόμου-Κουμουτσάκου) αποτελούσε εχέγγυο αποτελεσματικότητας.

    Περίμενα υπομονετικά να περάσει ένα εύλογο χρονικό διάστημα για να μπορώ να κρίνω νηφάλια και κατά το δυνατόν αντικειμενικά, χωρίς να παρασυρθώ από τον λεγόμενο "μήνα του μέλιτος" που κάθε κυβέρνηση απολαμβάνει στην αρχή της θητείας της.

    Μετά από 2,5 και πλέον μήνες τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: Κάτι αλλάζει (και) στον πολύπαθο τομέα της ασφάλειας στη χώρα. Κι όμως το κλίμα κάθε άλλο παρά ευνοϊκό ήταν για την πολιτική ηγεσία της Κατέχακη. Ανέλαβε μεσούσης της αντιπυρικής περιόδου η οποία λόγω της πρωτοφανούς διαχειριστικής ανεπάρκειας της προηγούμενης κυβέρνησης (αλλά και της κλασσικής προεκλογικής αδράνειας) είχε αφεθεί στη τύχη της. Ελάχιστα μπορούσαν να γίνουν. 

    Τα (πενιχρά) μέσα και το προσωπικό ήταν δεδομένα και δε μπορούσαν να αλλάξουν. Η νωπή ακόμα τραγωδία στο Μάτι στοίχειωνε τις σκέψεις όλων και ήταν ικανή να καταφέρει τόσο μεγάλο πλήγμα στη ψυχολογία ώστε να ακυρώσει κάθε διάθεση για δουλειά.

    Σαν να μην έφταναν αυτά, η χώρα χτυπήθηκε από υπερδιπλάσιο αριθμό πυρκαγιών σε σχέση με το 2018 αλλά και από σεισμούς και ακραία καιρικά φαινόμενα πριν καν η νέα πολιτική ηγεσία καθίσει στα γραφεία της.

    Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι όμως το είχαν προσεγγίσει σωστά το θέμα. "Αρχή άνδρα δείκνυσι", έλεγαν και αυτό το ρητό έχει απόλυτη εφαρμογή στην περίπτωση που εξετάζουμε.

    Ο μπαρουτοκαπνισμένος υπουργός ρίχτηκε στη μάχη σαν να μην έλειψε μια μέρα, αγνοώντας τις ιαχές περί "επαγγελματία υπουργού ασφαλείας" που ψέλλιζε αμήχανη η αντιπολίτευση,

    Ρίχτηκε στη δουλειά μαζί με τον άξιο ΓΓ πολιτικής προστασίας. Επαναλαμβάνω μια σημαντική λεπτομέρεια. Διοικούσε το ίδιο προσωπικό και είχε τα ίδια μέσα που στο πρόσφατο παρελθόν κρίθηκαν ανεπαρκή!

    Αποτέλεσμα; Ούτε ένας νεκρός και ελάχιστα σπίτια καμένα ενώ οι πυρκαγιές ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Τρανό παράδειγμα ότι μια εμπνευσμένη ηγεσία που υιοθετεί ένα σφιχτό μοντέλο διοίκησης και συντονισμού βασισμένο σε ξεκάθαρη κατανομή ευθυνών και λογοδοσία, μπορεί να κάνει τη διαφορά.

    Οι δασικές πυρκαγιές έχουν ημερομηνία λήξης. Η "φωτιά" όμως στην αστυνομία έπρεπε επίσης να αντιμετωπιστεί και αυτή δεν είναι εποχική..

    Η ανάταξη της αστυνομίας ξεκίνησε σχεδόν ταυτόχρονα διότι ήταν μια από τις βασικές υποσχέσεις του νέου πρωθυπουργού και ένας από τους βασικούς λόγους που εξελέγη.

    Το στοίχημα πολύ μεγάλο και το έργο σύνθετο. Η αποκατάσταση της ευνομίας και της τάξης ταυτόχρονα με την αναδιάρθρωση της νοοτροπίας και της λειτουργίας της ΕΛ. ΑΣ., σε περιβάλλον με παγιωμένες παθογένειες και έναν λαό που διψάει για αποτελέσματα "εδώ και τώρα".

    Ο υπουργός έπρεπε να επουλώσει πληγές και να ανεβάσει το καταρρακωμένο ηθικό της αστυνομίας και παράλληλα να "ανακαταλάβει" τους δρόμους που είχαν παραχωρηθεί αμαχητί σε κάθε λογής περιθωριακούς.

    Έπρεπε να "επισκευάσει τα σπασμένα παράθυρα" που ανέφερε στη διάσημη πια θεωρία του ο κοινωνιολόγος - εγκληματολόγος James Wilson μαζί με τον George Kelling το 1982. 

    Εν τάχει για όσους δεν έτυχε να την διαβάσουν σε προηγούμενο άρθρο μου. Οι 2 εγκληματολόγοι χρησιμοποίησαν την αλληγορία του σπασμένου παραθύρου για να εξηγήσουν πως γειτονιές ή και πόλεις μπορεί να παρακμάσουν και να οδηγηθούν στην ανομία και στο έγκλημα αν κάποιος δεν ασχοληθεί με την συντήρηση και την επίβλεψη μιας περιουσίας.

    Πράγματι, όπως έχω αναφέρει σε προηγούμενη ανάλυσή μου, το Κράτος ήταν ένας σπιτονοικοκύρης που απουσίαζε (absentee landlord) εκχωρώντας την εξουσία του στους παρανόμους. Ο καινούριος ιδιοκτήτης ασχολείται και θέλει να ανακαταλάβει την περιούσια του. Η κατάσταση όμως είναι παγιωμένη και όπως με κάθε τι παγιωμένο, έχει αποκτήσει χαρακτήρα "φυσιολογικού" και ας μην είναι.

    Το έργο είναι ιδιαιτέρως δύσκολο και για έναν ακόμα λόγο. ‘Όπως θα μας έλεγε κάθε Στρατηγός που έχει ζήσει πόλεμο, η μάχη για ανακατάληψη είναι πάντα πολύ δυσκολότερη της μάχης που δίνεις για να μην χάσεις κυριαρχία.

    Και εδώ ο πολύπειρος υπουργός ξεκίνησε με μέθοδο και σύστημα. Δεν παρασύρθηκε από τις φωνές που ζητούσαν άμεσες και καθημερινές κατασταλτικές παρεμβάσεις από την αστυνομία, σε Εξάρχεια και πανεπιστήμια, ιδιαιτέρως μετά την αυτονόητη κατάργηση του ιδιότυπου "ασύλου".

    Πόσο εύκολο θα ήταν να πέσει κανείς σε αυτή την παγίδα... Να κάνει καθημερινό "πόλεμο" σε αναρχικούς, περιθωριακούς και κάθε λογής παρανόμους που από καιρό επιζητούσαν την τυφλή αντιπαράθεση με τις αρχές και την ανέμεναν ως "βούτυρο στο ψωμί τους". Η παρανομία άλλωστε δεν έχει λόγο ύπαρξης αν δεν συγκρούεται συνεχώς με τη νομιμότητα...

    Να εξαντλεί τις ήδη εξαντλημένες δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ. σε καθημερινές μάχες με τον κάθε μισότρελο με μια μολότοφ στο χέρι και να υφίσταται τα ανερμάτιστα ουρλιαχτά αυτών που στη γωνία περίμεναν για να φωνάξουν περί... αστυνομοκρατούμενης Αθήνας...

    Και εδώ οι κινήσεις ήταν (και είναι) χειρουργικές.

    Ο νέος "σπιτονοικοκύρης" ανακαταλαμβάνει την περιουσία του τετραγωνικό το τετραγωνικό...

    Πρώτο και κύριο, η εμφανής παρουσία της Αστυνομίας στους χώρους πέριξ των Εξαρχείων και σε επιλεγμένα σημεία της πρωτεύουσας αλλά και του Μετρό.  Συμβολισμός έντονος και ξεκάθαρος. Είμαστε εδώ διότι αυτοί οι δρόμοι μας ανήκουν! Δεν απαντάμε σε κάθε χαζή πρόκληση αλλά δεν υποχωρούμε βήμα! Εδραιώνουμε την παρουσία μας ώστε να μην υπάρχει κενό. Δεν φεύγουμε από τους χώρους ευθύνης μας άρα νομοτελειακά θα φύγετε εσείς...

    Βήμα δεύτερον, αποκατάσταση νομιμότητας. Η κατάληψη δημοσίας και ιδιωτικής περιουσίας είχε αποκτήσει χαρακτηριστικά κοινωνικού ακτιβισμού, που όπως προανέφερα, είχε αποκτήσει χαρακτήρα κανονικότητας. Η αστυνομία παρεμβαίνει και αποδίδει τις περιουσίες στους νόμιμους ιδιοκτήτες μεριμνώντας παράλληλα για τους δυστυχείς που έμεναν εκεί κάτω από άθλιες συνθήκες. 

    Ένα μοναδικό δείγμα κρατικής αποφασιστικότητας αλλά και κοινωνικής μέριμνας που "παντρεύονται" με τρόπο υποδειγματικό.

    Βήμα τρίτον, η αναδιάρθρωση της ΕΛ.ΑΣ με νέο σχέδιο αστυνόμευσης αλλά και αναγκαίες προσλήψεις, η αξία των οποίων θα γίνει αισθητή σε βάθος χρόνου. Ένας αγώνας μεθοδικός, με στρατηγικού χαρακτήρα κινήσεις, που έχει χαρακτηριστικά μαραθωνίου και όχι αγώνα ταχύτητας.

    Η πρακτική που ακολουθεί η πολιτική ηγεσία της Κατεχάκη έχει έντονα τα στοιχεία της σοβαρότητας και της υπομονής όπως κάθε σχεδιασμός που θέλει να έχει πιθανότητες επιτυχίας.

    Στις φωνές και στις προκλήσεις (κάθε λογής...) αντιτάσσει την ψυχραιμία και την αταλάντευτη προσήλωση στις παραμέτρους του στρατηγικού σχεδιασμού που υλοποιεί.

    Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα. Αλλά υπάρχει ακόμα και αποκαλείται "αιώνια πόλη"...

    * Ο κ. Κωνσταντίνος Δούβλης είναι εγκληματολόγος, διδάκτωρ Κοινωνιολογίας της Αστυνόμευσης.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων