Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 02-Σεπ-2019 00:13

    Ελάτε να παίξουμε fair play

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Νίκου Ανθρακίδη

    Τα τελευταία νέα που ακούμε από διάφορους αξιωματούχους του ελληνικού τουρισμού σε σχέση με τη "μάστιγα" της βραχυχρόνιας μίσθωσης που ταλανίζει την τουριστική αγορά και στη χώρα μας, είναι αρκετά ενθαρρυντικά για τους συνεπείς επιχειρηματίες.

    Η νέα κυβέρνηση προτίθεται να βάλει άμεσα περιορισμούς αλλά και να ρυθμίσει επιτέλους το ανεξέλεγκτο φαινόμενο του Airbnb. Θα αφαιρέσουν "βίαια" όπως λένε όλα τα καταλύματα (περίπου 20.000) από τις πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης (AirBnB, Booking, HomeAway κτλ) που δεν έχουν αριθμό μητρώου ακινήτου ή αλλιώς ΑΜΑ. 

    Τα ακίνητα αυτά δεν δηλώνουν τα έσοδα τους από αυτή τη δραστηριότητα και συνεπώς δεν φορολογούνται. Το γεγονός αυτό δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού λόγω μικρότερου κόστους από εκείνους τους σκιώδεις επιχειρηματίες οι οποίοι φοροαποφεύγουν ή φοροδιαφεύγουν διατηρώντας την τιμή χαμηλότερη από τους συνεπείς επιχειρηματίες. Παράλληλα διατηρούν όμως και την ποιότητα χαμηλότερη με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το συνολικό τουριστικό προϊόν της χώρας.

    Όπως είπε και ο νέος υπουργός τουρισμού κ. Θεοχάρης, το Airbnb ή αλλιώς το μοντέλο βραχυχρόνιας μίσθωσης είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του παγκόσμιου τουρισμού. Συμπερασματικά, θα λέγαμε πως θεωρείται αστείο το να ακούς από κάποιους ότι πρέπει να "καταργηθεί" ή να "απαγορευτεί".

    Πολλώ δε μάλλον όταν μιλάμε για μια ανοιχτή και ελεύθερη αγορά με συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού.  Οποιαδήποτε χώρα ελάμβανε τέτοιου είδους περιοριστικά μέτρα εναντίον αυτής της καινοτόμου μορφής τουριστικής διαμονής, την επομένη κιόλας μέρα θα είχε υπογράψει την ταφόπλακα του τουριστικού της προιόντος. Η βραχυχρόνια μίσθωση, είναι ένας νέος τρόπος διαμονής, ο οποίος "ήρθε για να μείνει". Ο κόσμος πλέον μέρα με την μέρα, μήνα με τον μήνα, εξοικειώνεται όλο και περισσότερο με την ιδέα του να επιλέξει να διαμείνει σε ένα διαμέρισμα, βίλλα ή άλλο τύπο καταλύματος, από το να μείνει σε ένα ξενοδοχείο.

    Και αυτό δεν έχει να κάνει μονάχα με την τιμή του καταλύματος. Άλλωστε σε πλείστες όσες περιπτώσεις, ένα κατάλυμα Airbnb προκύπτει να είναι ακριβότερο από ένα συμβατικό δωμάτιο ξενοδοχείου. Ο τουρίστας όμως επιλέγει να ρίχνει νερό στον μύλο της οικονομίας διαμοιρασμού καθώς αυτή έχει κι άλλα προτερήματα, όπως για παράδειγμα την προσομοίωση των συνθηκών διαμονής και διαβίωσης των τοπικών κατοίκων (local/urban staying) και τη μύηση του τουρίστα σε αυτές.

    Το μείζον θέμα που προκύπτει εντέλει, είναι ο ανταγωνισμός και το "δίκαιο παιχνίδι" (fair play) μεταξύ ξενοδόχων και ιδιοκτητών διαμερισμάτων ή κατοικιών βραχυχρόνιας μίσθωσης. Ιδιοκτήτες διαμερισμάτων βραχυχρόνιας μίσθωσης πλέον είναι και εταιρείες (που φορολογούνται κανονικά), όχι μόνο ιδιώτες που επινοικιάζουν τα σπίτια τους σε επισκέπτες. 

    Ο υπογράφων, ως επιχειρηματίας της τουριστικής αγοράς εκπροσωπώντας και τα δύο -αντίπαλα κατά τ’ άλλα- στρατόπεδα, έχοντας ξενοδοχείο στο κέντρο της Αθήνας δυναμικότητος 37 κλινών, αλλά και 4 διαμερίσματα τα οποία "τρέχουν" με τη μέθοδο της βραχυχρόνιας μίσθωσης νομίζω πως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση.

    Οι δύο αυτές μορφές παροχής υπηρεσίας διαμονής μπορούν να λειτουργήσουν περίφημα είτε συμπληρωματικά είτε παραπληρωματικά και επικουρικά. 

    Κατανοώντας το διεθνές τουριστικό περιβάλλον και τις παγκόσμιες τάσεις του τουρισμού, οι σχεδιαστές της πολιτικής του τουρισμού αλλά και της οικονομικής πολιτικής συλλήβδην, θα πρέπει να δουν πώς μπορεί να ρυθμιστεί η αγορά της βραχυχρόνιας μίσθωσης πάντοτε όμως υπό το πρίσμα όχι της απαγόρευσης, αφού στο πλαίσιο της κοινής ευρωπαϊκής αγοράς και του ελεύθερου ανταγωνισμού δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει κάτι τέτοιο. Όμως της ρύθμισης σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν για κάθε άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας. Με κανόνες που ισχύουν και στις υπόλοιπες αγορές υπηρεσιών και ακινήτων. Με έλεγχο της ορθής δήλωσης των ακινήτων και φυσικά με συντελεστή φορολόγησης ο οποίος δεν θα τιμωρεί αλλά θα ισορροπεί την αγορά, θα διασφαλίζει τα δημόσια έσοδα και φυσικά το εμπορικό κέρδος του επιχειρηματία, αλλά από την άλλη θα αποτρέπει και τη δημιουργία "φούσκας".

    Το φαινόμενο της βραχυχρόνιας μίσθωσης δεν προέκυψε φέτος στη χώρα μας, αλλά έντονα την τελευταία 5ετία. Ζούμε σε μια εποχή όπου τα πάντα είναι online. Συνεπώς, η διασταύρωση στοιχείων είναι κάτι το πολύ απλό. Αρκεί να υπάρχει η βούληση.

    Τα διαμερίσματα αυτά, εκτός των υπέρογκων προμηθειών σε Airnbnb, Booking κτλ, φορολογούνται με τον συντελεστή του 29% για τις επιχειρήσεις όπως και τα δωμάτια του ξενοδοχείου και οφείλουν να είναι ασφαλισμένα με αστική ευθύνη, κάτι που θα υποχρεωθούν όλοι σύντομα να κάνουν. 

    Θα πρέπει οι ιθύνοντες να επεξεργαστούν έναν συντελεστή φορολόγησης και για τους ιδιώτες ο οποίος δεν θα είναι αποτρεπτικός για να εισέλθουν στην αγορά αλλά παράλληλα δεν θα δημιουργεί και την προαναφερθείσα φούσκα. Θα πρέπει να εξευρεθεί ένα μοντέλο "οιονεί" ιδιωτικής άσκησης επιτηδεύματος, το οποίο θα οδηγήσει την αγορά σε ισορροπία και ανάπτυξη.

    Έχουμε συνηθίσει στη χώρα μας και ιδίως όσον αφορά ζητήματα οικονομίας και ανάπτυξης, είτε να δαιμονοποιούμε είτε να αποθεώνουμε κάτι καινοφανές. Όμως με αφορισμούς τα πράγματα δεν πάνε μπροστά. Χρειάζεται νηφαλιότητα και τήρηση ορθών πρακτικών ώστε η διεθνής αυτή τάση να γίνει ευκαιρία για την τουριστική αγορά της χώρας μας και γιατί όχι να φτιάξουμε εμείς ένα μοντέλο αγοράς διαμοιρασμού στα μέτρα μας το οποίο θα αποφέρει την προσήκουσα υπεραξία στην οικονομία μας και θα γίνει οδηγός και την περαιτέρω αναβάθμιση του τουριστικού μας προϊόντος.

    * Ο κ. Νίκος Ανθρακίδης, MSc Διοίκησης τουριστικών μονάδων, είναι Ιδιοκτήτης ξενοδοχειακής εταιρείας

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων