Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 16-Αυγ-2019 00:03

    Ποια μέτρα μπορούν να απογειώσουν την ελληνική οικονομία

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Πολύβιου Πετρόπουλου

    Ας αρχίσω με το θέμα των επενδύσεων που πρέπει να προσελκύσουμε. Εκπλήσσομαι συχνά με τα σχόλια μερικών πολιτικών (απ' όλες τις παρατάξεις), που ακούω στα πάνελ της τηλεόρασης και διαβάζω στα σχετικά άρθρα στα ΜΜΕ, οι οποίοι δεν καταλαβαίνουν τα παρακάτω αυτονόητα.

    - Δεν συγκαταλέγεται στις πλέον επιθυμητές επενδύσεις η εξαγορά υφιστάμενης υγιούς επιχείρησης. Δεν προσφέρει τίποτα στην εθνική οικονομία. Κι όμως κάποιοι πολιτικοί περηφανεύονται για τέτοιες "επενδύσεις" που προσέλκυσαν τα κόμματά τους.

    - Οι σοβαρές χώρες δεν επιτρέπουν καν -για ευνόητους λόγους- εξαγορές από ξένους που αφορούν (α) κοινωνικά αγαθά (φώς, νερό, τηλέφωνο), και (β) οργανισμούς εθνικής στρατηγικής σημασίας (αεροδρόμια, λιμάνια). Ενώ εμείς πολλά απ' αυτά τα βγάλαμε... στο σφυρί, και καυχιόμαστε γι' αυτό !!!

    - Προτίμηση πρέπει να δίνουμε σε νέες επενδύσεις που θα προσφέρουν νέες θέσεις εργασίας και θα είναι παραγωγικές και εξωστρεφείς (δεν θα στρέφονται μόνο στην εσωτερική αγορά-κατανάλωση).

    - Επενδύσεις δεν θα προσελκύσουμε ΜΟΝΟ με τη μείωση της φορολογίας. Αν ήταν έτσι, χώρες με φόρο 10% ή μικρότερο (π.χ. Σκόπια κ.α.) θα ήταν πρώτες στην προσέλκυση επενδύσεων. Απαιτούνται πολλά άλλα...

    Αλλά να προτείνω και κάποιο άλλο ακόμα πιο δραστικό φορολογικό κίνητρο για την προσέλκυση επενδύσεων. Είναι γνωστό ότι μιά νέα παραγωγική επένδυση χρειάζεται 3-5 χρόνια για να φθάσει στο γνωστό στους οικονομολόγους break-even point, για να καλύψει τις ζημιές των πρώτων 1-2 ετών και να έχει φορολογήσιμα κέρδη. Άρα ας προσφέρουμε σε νέους επενδυτές (εργοστάσια) -έστω με κάποιους όρους και προυποθέσεις (π.χ. αριθμό προσλήψεων) τα πρώτα 3-5 χρόνια ΜΗΔΕΝ φορολόγηση, αφού έτσι κι αλλιώς δεν επρόκειτο να εισπράξει φόρο το Ελληνικό δημόσιο στα πρώτα αυτά χρόνια της επένδυσης.

    Για τα φορολογικά παράδοξα (για να μην πω παράλογα), που δυσχεραίνουν την εξυγίανση και ανάπτυξη της οικονομίας μας, έχω γράψει σε άρθρο μου εδώ

    Τί να πρωτο-πεί κανείς;

    - Τον διπλό φόρο ΕΝΦΙΑ, που πρέπει να καταργηθεί ώς ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ, αφού φορολογεί 2 φορές το ΙΔΙΟ εισόδημα, που έχει ΗΔΗ φορολογηθεί, επειδή πήρε μιά άλλη μορφή. Όταν δηλαδή κάποιος με τα ήδη φορολογηθέντα μετρητά αποταμίευσής του αγόρασε ένα ακίνητο. Άλλωστε ο ΕΝΦΙΑ κατακρεούργησε την οικοδομή, που αποτελεί ως γνωστόν την ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας. Και μείωσε το εισόδημα και την αγοραστική δύναμη 7.000.000 περίπου ιδοκτητών, και όλων όσων ασχολούνται με την οικοδομή, για τις συνέπειες της οποίας μείωσης αναφέρομαι και πιο κάτω.

    - Τον έλεγχο των τραπεζικών καταθέσεων. Αν π.χ. ο Τάδε κατέθεσε 1000 ή 5000 ευρώ, που μέχρι τότε τα είχε στο σεντούκι, και πρέπει να τον ελέγξουμε πού τα βρήκε; Κι έτσι τα χρήματα παραμένουν στα σεντούκια με τραγικές συνέπειες για το τραπεζικό σύστημα και την οικονομία;

    - Το περιουσιολόγιο, που όλες οι ευνομούμενες χώρες το κατήργησαν;

    - Τις ανώνυμες εταιρείες που όμως δεν θα έχουν ανώνυμες μετοχές!!; Τουλάχιστον ας αλλάξουν και την ονομασία των εταιρειών αυτών, γιατί υπάρχει λεκτική αντίφαση...

    - Την υπερφορολόγηση που δεν καταλαβαίνουν ότι ΜΕΙΩΝΕΙ την φορο-είσπραξη?

    - Την απίστευτη πολυνομία και φορολογική αβεβαιότητα τα τελευταία χρόνια, που -εκτός των άλλων- μειώνει και τις επενδύσεις. Πόσα ΝΣ και ΠΟΛ εκδόθηκαν τα τελευταία χρόνια; Χάνει κανείς το μέτρημα...

    - Την πλήρη κατάργηση πλέον σήμερα του πάλαι ποτέ ιερού τραπεζικού και φορολογικού απορρήτου, και των προσωπικών δεδομένων.

    - Τη διεθνή πρωτοτυπία των τεκμηρίων που δημιουργεί πληθώρα αδικιών;

    Και πολλά-πολλά άλλα...

    Τα δάνεια του ΔΝΤ προς την Ελλάδα που λήγουν από το 2019 έως το 2024 είναι 9,5 δισ. ευρώ με επιτόκιο 5,13%. Από τη στιγμή που η Ελλάδα δανείζεται πλέον από τις αγορές με λιγότερο από 2% με τα 10ετή ομόλογα, μας συμφέρει η προεξόφληση των δανείων του ΔΝΤ, και βοηθάει στην αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά αφήνει και περιθώρια για μείωση των φόρων.

    Αλλά υπάρχουν κι άλλοι τρόποι για να δημιουργηθεί ο δημοσιονομικός χώρος για τη μείωση των φόρων, τους οποίους αναφέρω διεξοδικά σε άρθρο μου προ 2 ετών. Ενδεικτικά αναφέρω στο άρθρο μου αυτό μερικές μόνο περιπτώσεις:

    – Μείωση των 168 ΝΠΙΔ και 1120 ΝΠΔΔ (πολλά χωρίς αντικείμενο)

    – Ουδείς να είναι στο Δημόσιο με μισθό μεγαλύτερο του Προέδρου του Αρείου Πάγου (3.023 ευρώ). Μόνο για το ΥπΟικ γράφτηκε στα ΜΜΕ (χωρίς να διαψευστεί) ότι περίπου 500 υπάλληλοι παίρνουν μηνιαίους μισθούς κοντά στις 7.000 ευρώ.

    – Ουδείς να βγαίνει στη σύνταξη πριν τα 65, καμιά σύνταξη άνω των 2.000 έως 2.500 ευρώ μηνιαίως, και ουδείς με άνω των 2 συντάξεων (κάποιοι έχουν σήμερα μέχρι 9, αν είναι δυνατόν! (Και μάλιστα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών μιλούν για συντάξεις που θα έδινε ο νόμος Κατρούγκαλου που θα κυμαίνονταν από 8.000 ευρώ τον μήνα μέχρι 24.000 ευρώ !!!)

    – Αριθμός βουλευτών 100 και υπουργών-υπουργείων 10-12. Στην Ελβετία οι υπουργοί είναι 7, στην Ολλανδία 11, στο Βέλγιο 13….Εδώ;; 

    – 100 εκατ. περίπου κόστιζαν στο Δημόσιο μέχρι πρόσφατα οι "μαϊμού" υπερωρίες ΜΟΝΟ στην ΥΠΑ. Για τις υπόλοιπες δημόσιες υπηρεσίες και τα ΝΠΙΔ και ΝΠΔΔ πόσο;

    – Να κοπούν τα γελοία επιδόματα έγκαιρης προσέλευσης (που συχνά χτυπούν την καρτέλα τους συνάδελφοι), μεταφοράς φακέλου, αποτελεσματικής διεκπεραίωσης, χρήσης κυλικείου κλπ. κλπ.

    – Χρυσά εφάπαξ 200.000 ευρώ και άνω διαβάζω ότι παίρνουν οι υπάλληλοι του ΟΠΕ. Και δεν είναι οι μόνοι…

    – Μισθό και σύνταξη μαζί παίρνουν υπάλληλοι του ΕΔΤ σύμφωνα με δημοσιεύματα στα ΜΜΕ.

    – Εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ διασπαθίζονται σε χαριστικές και ύποπτες δαπάνες στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, σύμφωνα με το Ελεγκτικό Συνέδριο. Π.χ. Περί τις 700 ΜΚΟ χρηματοδοτούνται για τους πιο απίθανους σκοπούς.

    Πώς μπορεί να σωθεί το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα (και δι'αυτού η Ελληνική οικονομία); Ο πλέον πρόσφορος τρόπος -πέρα απ'όσα προτείνονται σαν μέτρα για τα κόκκινα δάνεια- είναι να επανέλθουν στις ελληνικές τράπεζες τα ΤΕΡΑΣΤΙΑ κεφάλαια που βρίσκονται έξω απ΄αυτό. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να δοθούν σοβαρά ΚΙΝΗΤΡΑ και, αντί να ελέγχει η ΑΑΔΕ ακόμα και τα 1.000 ευρώ που κατέθεσε κάποιος φορολογούμενος στην τράπεζα, να εφαρμόσουμε το "no questions asked".

    Ανάπτυξη χωρίς αύξηση της αγοραστικής δύναμης δεν μπορεί να υπάρξει. Και δεν είναι λύση η νομοθετική θέσπιση υψηλού κατώτατου μισθού, όπως νομίζουν πολλοί, που μπορεί να δημιουργήσει και απολύσεις σε όσες επιχειρήσεις δεν μπορούν να πληρώσουν τους κατώτατους μισθούς. Η αύξηση των μισθών έρχεται με την ανάπτυξη και τον νόμο της προσφοράς και της ζήτησης. Όμως υπάρχουν άλλοι τρόποι να αυξηθεί η αγοραστική δύναμη και η ζήτηση. Ένα παράδειγμα μόνο είναι η επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης, η κατάργηση της οποίας άλλωστε υπήρξε ΛΗΣΤΕΙΑ, αφού οι συνταξιούχοι είχαν πληρώσει τις ανάλογες ασφαλιστικές εισφορές. Και υπάρχουν στην Ελλάδα περί τα 3 εκατομ. συνταξιούχοι. Ας μην ξεχνάμε ότι η γνωστή στους οικονομολόγους "οριακή τάση κατανάλωσης" (propensity to consume) είναι μεγαλύτερη στα χαμηλά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα.

    Για το μεταναστευτικό, εν όψει και της απειλής των Τούρκων να ...αμολύσουν 4.000.000 μετανάστες προς την Ευρώπη (προφανώς μέσω Ελλάδος τους περισσότερους), που εκτός των άλλων πολλών συνεπειών, θα επηρρεάσουν δυσμενώς και την εξυγίανση και ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, και δεδομένου ότι -μην κοροϊδευόμαστε- δεν φυλάσσονται τα θαλάσια σύνορα με τις χιλιάδες νησίδες μας, δύο είναι τα κυρίως απαιτούμενα μέτρα, που δεν διάβασα να αναφέρονται στα σχετικά μέτρα που λέει ότι θα πάρει η νέα κυβέρνηση: Η επαναπροώθηση και το τείχος στον Εβρο.

    Να γίνει ένα κάλεσμα των κορυφαίων Ελλήνων καθηγητών πανεπιστημίου, οικονομολόγων και επιχειρηματιών του εξωτερικού, που είναι πιό Έλληνες από τους Έλληνες που ζουν στην Ελλάδα, οι οποίοι μπορούν να βοηθήσουν τη χώρα ποικιλοτρόπως, συμμετέχοντας σε συμβούλια, και όχι μόνο.

    Επαναδιαπραγμάτευση με τους δανειστές του τελευταίου εξοντωτικού για την χώρα μνημονίου, και της συνεχιζόμενης αυστηρής επιτήρησης, όταν θα έχουμε επιτύχει -με τα προαναφερθέντα μέτρα- εξυγίανση και ανάπτυξη της οικονομίας μας.

    * Ο κ. Πολύβιος Πετρόπουλος είναι πρώην καθηγητής Αμερικανικών πανεπιστημίων

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων