Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 06-Ιουν-2019 00:04

    Είναι άδικο και πρέπει ν’ αλλάξει

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Αλέξανδρου Μωραϊτάκη 

    Πολύ λίγα ζητήματα αντιμετωπίστηκαν αποτελεσματικά κατά την τελευταία τετραετία, ενώ αντίθετα πολλά προϋπάρχοντα προβλήματα διογκώθηκαν και έγιναν βραχνάς για τους συμπολίτες μας.

    Έτσι, εγώ θα αντικαταστήσω το κυβερνητικό σλόγκαν "ήταν δίκαιο και έγινε πράξη" με ένα πιο σύγχρονο και πιο επιτακτικό: "ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ Ν’ ΑΛΛΑΞΕΙ!".

    Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, συμφωνώντας σε δύο πράγματα: Πρώτον, ότι όλοι πρέπει να πληρώνουμε τους φόρους μας και δεύτερον, ότι τα άτομα με υψηλότερα εισοδήματα θα επιβαρύνονται αναλογικά περισσότερο προκειμένου να στηριχτούν οι ασθενέστεροι (τονίζω, οι ασθενέστεροι και όχι οι... κολλητοί). 

    Από αυτό το σημείο όμως μέχρι την τρέχουσα φορολογική πραγματικότητα, η απόσταση είναι τεράστια. Έχουμε λοιπόν και λέμε:

    * Η μεσαία τάξη επιβαρύνεται με πανύψηλους φορολογικούς συντελεστές εισοδήματος, όταν μάλιστα το αφορολόγητο όριο είναι απίστευτα χαμηλό, τόσο σε απόλυτα νούμερα όσο και με άλλες ευρωπαϊκές ανταγωνιστικές χώρες (45% για εισοδήματα πάνω από 45.000€).

    * Το ίδιο άτομο φορολογείται για δεύτερη φορά(!) για τα ίδια ετήσια εισοδήματα, επειδή με βάση τον περιβόητο "Νόμο Κατρούγκαλου" το ασφαλιστικό μετατράπηκε ουσιαστικά και αυτό σε φορολογικό (21.000€ για εισοδήματα 70.000€).

    * Το ίδιο άτομο επιβαρύνεται για τρίτη φορά(!) για τα ίδια ετήσια εισοδήματα μέσα από την έντονα κλιμακούμενη "εισφορά αλληλεγγύης". (3-10%).

    * Το ίδιο άτομο φορολογείται για τέταρτη φορά(!) για τα ίδια ετήσια εισοδήματα με το "ειδικό τέλος επιτηδεύματος" (650€)  αν είναι ελεύθερος επαγγελματίας, ή με τον φόρο επί μερισμάτων (ύψους 10%) αν είναι επιχειρηματίας.

    * Το ίδιο άτομο επιβαρύνεται για πέμπτη φορά(!) ουσιαστικά για τα ίδια εισοδήματα μέσα από τον προοδευτικά αυξανόμενο συντελεστή του περιβόητου ΕΝΦΙΑ που θυμίζω σε ορισμένους ότι θα καταργείτο από τη σημερινή κυβέρνηση στις αρχές του 2015.

    Αφήνω κατά μέρος την καταβολή 50% της τυχόν επιβληθείσης λογιστικής διαφοράς από την εφορία προκειμένου ο ελεύθερος επαγγελματίας να προσφύγει στα φορολογικά εργαστήρια (αποτελεί αντισυνταγματική, αυθαίρετη και άδικη διαδικασία με πολλές "ουρές"), όπως επίσης την προκαταβολή εισοδήματος του 100% και υποθέτω ότι μετά από την πενταπλή φορολόγηση του εισοδήματός του, ο "ξεπουπουλιασμένος" συμπολίτης μας με όσα "ψίχουλα" του απέμειναν, αποφασίζει να πάρει την οικογένειά του για να πιούνε ένα καφέ (η διασκέδαση των φτωχών). Τότε λοιπόν διαπιστώνει ότι: 

    α) Για να πάει στην καφετέρια με το αυτοκίνητό του πληρώνει κυρίως φόρους και δευτερευόντως βενζίνη.

    β) Η τιμή του καφέ επιβαρύνεται με 24% ΦΠΑ, με δημοτικά τέλη, με τις πανύψηλες φορολογικές-ασφαλιστικές επιβαρύνσεις των εργαζομένων-ιδιοκτητών της καφετέριας. 

    Δηλαδή, στην πράξη δεν πίνει καφέ, αλλά… φόρους!

    Αν τώρα ο ίδιος συμπολίτης αρρωστήσει και θελήσει να νοσηλευτεί σε μια ιδιωτική κλινική, θα επιβαρυνθεί -εκτός των άλλων- και με υψηλότατο ΦΠΑ. Αν τώρα φροντίσει να κάνει ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο υγείας, τότε θα επιβαρυνθεί και με ΦΠΑ (της ιδιωτικής κλινικής) και με φόρο κύκλου εργασιών (της ασφαλιστικής εταιρείας)! Φόροι, φόροι, φόροι...

    Μα θα μου πείτε πως υπάρχει σύστημα δημόσιας υγείας που του προσφέρεται δωρεάν από το κράτος, οπότε γιατί να απευθυνθεί στον ιδιωτικό τομέα; Έλα όμως που του έχουν κλείσει στο κρατικό νοσοκομείο πρωινό (δωρεάν) ραντεβού σε πέντε μήνες, ενώ το απογευματινό που κλείνεται σε μία εβδομάδα τιμάται (στο κρατικό νοσοκομείο) από 60-80 ευρώ;

    Πέραν όλων αυτών, ο συμπολίτης μας θα πρέπει να ξέρει καλά μερικούς κανόνες συμπεριφοράς του Ελληνικού Δημοσίου προς αυτόν:

    Πρώτον, το Ελληνικό Δημόσιο πληρώνει τις υποχρεώσεις του αν θέλει και όποτε θέλει. Ενίοτε αλλάζει μονομερώς τους όρους της συμφωνίας και αποφασίζει κούρεμα των υποχρεώσεών του προς εσένα.

    Δεύτερον, το Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει καμιά υποχρέωση να απαντήσει έγκαιρα στα αιτήματα των πολιτών. Υποβάλλεις αίτηση και αναμένεις ημέρες, μήνες, χρόνια, ή και δεκαετίες ολόκληρες. Δείτε τι έχουν τραβήξει υποψήφιοι επενδυτές που ήρθαν, είδαν και… τελικά απήλθαν. 

    Τρίτον, δεν υπάρχει κανένα χρονικό όριο προκειμένου να καταλήξει δικαστικά μια οποιαδήποτε χρονική διένεξη.

    Τέταρτον, δεν υπάρχει καμία διασφάλιση ότι θα ισχύει αύριο το ίδιο θεσμικό πλαίσιο που ψηφίστηκε μόλις χθες. Υπουργικές αποφάσεις που δεν εκδίδονται ποτέ, κυβερνήσεις που αλλάζουν και νόμοι που ερμηνεύονται ποικιλοτρόπως αρκούν για να… σε τρελάνουν.

    Η υπόθεση μπορεί να πάει πολύ μακριά και είμαι βέβαιος ότι πλήθος τέτοιων παραδειγμάτων έχει να παραθέσει κάθε ένας από εσάς.

    Τέλος, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι για όλα αυτά δεν φταίει μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, όπως επίσης και οι αντιπολιτεύσεις που "λαϊκιζαν".  Απλά, σε πάρα πολλές περιπτώσεις η παρούσα κυβέρνηση διόγκωσε αντί να αμβλύνει τα προβλήματα. 

    Το θέμα μου όμως δεν είναι αυτή τη στιγμή να δούμε ποιος φταίει, αλλά να δράσουμε προκειμένου -έστω και σταδιακά, γιατί θαύματα δεν γίνονται- να αρχίσουμε να βελτιώνουμε την κατάσταση.

    Γιατί ας μην ξεχνάμε ότι ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ Ν’ ΑΛΛΑΞΕΙ!

    * Ο κ. Αλέξανδρος Μωραϊτάκης είναι Πρώην Βουλευτής Ν.Δ. Α’ Αθήνας

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ