Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 16-Απρ-2019 00:05

    Νέα τεχνολογική γενιά θεραπειών: μια κλειστή πόρτα, ακόμη

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Μάκη Παπαταξιάρχη

    Κλείνουμε σχεδόν δύο χρόνια από τη νομοθέτηση του τέλους εισόδου 25% για τα νέα φάρμακα (Μάιος 2017, Νόμος 4472). Η αντικειμενική αξιολόγηση και αποτίμηση του μέτρου, μας οδηγεί αναμφίβολα στο συμπέρασμα ότι οι συνθήκες επιβάλλουν πλέον η Πολιτεία να το αναθεωρήσει, να το αντικαταστήσει και εν τέλει να το αποσύρει.

    Το μέτρο του 25% είναι ξεκάθαρα αποτρεπτικό για μια νέα γενιά φαρμάκων, τα οποία, σε συνδυασμό με την επιβολή ολοένα και αυξανόμενων rebates & clawback, καθίστανται μη βιώσιμα για να κυκλοφορήσουν στην ελληνική αγορά. Το αποτέλεσμα είναι ότι ενώ οι Ευρωπαίοι ασθενείς σταθερά και σταδιακά αποκτούν πρόσβαση στα νέα φάρμακα, αρκετά από αυτά, έστω και σιωπηρά, δεν έρχονται πλέον στην Ελλάδα και οι ασθενείς χάνουν την πολυαναμενόμενη πρόσβασή τους σε νέες φαρμακευτικές τεχνολογίες.

    Πρόκειται εν κατακλείδι, για ένα μέτρο, το οποίο εξ ορισμού δεν επιλύει τις χρόνιες παθογένειες του συστήματος, αλλά επιβαρύνει επικίνδυνα όλα τα μέρη, με τους ασθενείς να είναι αυτή τη φορά στο επίκεντρο για τους λάθους λόγους.     

    Κάνοντας λοιπόν τον απολογισμό, δυο χρόνια μετά, μπορεί κάποιος να συμπεράνει ότι το μέτρο της επιβολής του τέλους εισόδου 25% στα νέα φάρμακα:

    - Δεν ωφέλησε κανέναν (ασθενείς, πολιτεία, φαρμακευτικές επιχειρήσεις)

    - Δεν είχε το προσδοκώμενο Δημοσιονομικό αποτέλεσμα

    - Λειτουργεί  αποτρεπτικά στο να έρθουν νέα φάρμακα στην Ελλάδα.

    Η φαρμακοβιομηχανία υπεύθυνα αντιπρότεινε νέες ποσοστώσεις και για διάστημα 5 ετών, οι οποίες διασφαλίζουν μεγαλύτερο δημοσιονομικό όφελος αλλά κυρίως και παράλληλα τη βιωσιμότητα εισόδου νέων θεραπειών στη χώρα. Η πρόταση αυτή έχει αξιολογηθεί και έχει γίνει αποδεκτή από όλους τους θεσμικούς και πολιτικούς φορείς, αλλά η αναίτια καθυστέρηση στη λογική της αναζήτησης ισορροπιών, διαμορφώνει συνθήκες κινδύνου και απώλειας για την υπεραξία της καινοτομίας.

    Το μέγιστο αποτέλεσμα για τον Έλληνα ασθενή είναι το γινόμενο της υψηλής θεραπευτικής αξίας επί του ταχύτερου δυνατού χρόνου προσφοράς αυτής. Στην περίπτωσή μας, η αδράνεια και η λάθος φορολογική στόχευση – μέσω του 25% - οδηγούν σε μηδενισμό του γινομένου. Αυτό ακριβώς περιγράφει η έννοια της "κλειστής πόρτας".

    Οι συνθήκες είναι πλέον ώριμες για το δίκαιο αίτημα απόσυρσης του 25% τέλους εισόδου στα νέα φάρμακα, μια κίνηση η οποία θα αποτελέσει εκτός των άλλων και ένα ξεκάθαρο μήνυμα επενδυτικότητας προς το διεθνές περιβάλλον.

    Μια κίνηση που θα ξεκλειδώνει και τελικά θα ανοίγει την πόρτα...

    * Ο κ. Παπαταξιάρχης είναι Πρόεδρος του Pharma Innovation Forum (PIF)

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων