Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 14-Μαρ-2019 00:03

    Μην σπρώχνεστε... όλοι χωράτε στο τηγάνι...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιάννη Πανούση 

    Δεν θα μάθει ποτέ
    πως μόλις χάθηκε
    πήραν τη θέση της αυτόματα
    καινούργιες μνήμες
    καινούργια σκόνη και σκουριά

    Ντίνα Καραβίτη, Χαμένη μνήμη

    Οι έλληνες, ανεξαρτήτως ηλικίας, μόρφωσης, επαγγέλματος και λοιπών χαρακτηριστικών (των πολιτικών πεποιθήσεων συμπεριλαμβανομένων), έχουν δύο (τουλάχιστον) "κουσούρια":

    -θέλουν να μιλάνε πολιτικά (υπονοώντας ότι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα από δικές τους πηγές) και

    -ονειρεύονται ν’ασκήσουν κάποια στιγμή πολιτική εξουσία (γιατί το αξίζουν κι έχουν πολλές ιδέες και γιατί στο κάτω-κάτω οι άλλοι δεν είναι καλύτεροι).

    Αφού λοιπόν η χώρα διαθέτει 4-5 εκατομμύρια δυνάμει υποψηφίους (και άξιους;) για όλα τα αξιώματα, τότε καθίσταται σχετικά εύκολο οι κομματικοί μηχανισμοί να ψαρέψουν ιχθείς απ' όλα τα γαλαζοπράσινα πελάγη (και τα θολά ποτάμια) ή –εν ανάγκη- ν’ αγοράσουν ψάρια (γλυκού νερού) απ' όλα τα ιχθυοπωλεία. Υπάρχουν βέβαια διάφορες ποικιλίες: πατόψαρα του βυθού, αφρόψαρα της επιφάνειας, ακανθοπτερύγιοι, σελαχοειδείς κλπ, του τηγανιού, της σχάρας ή και για σούπα στην κατσαρόλα με άλλα ζαρζαβατικά.

    Από την άλλη με δεδομένη την εμπειρία ότι ο ελληνικός λαός δεν επιλέγει μάγειρα με βάση την εντιμότητα, τον χαρακτήρα ή την προνοητικότητα αλλά προτιμάει να τον παραμυθιάζουν με "ειδικές συνταγές" μιάς (ανύπαρκτης) cuisine latino-européenne, ίσως θα' πρεπε να μελετηθούν και πάλι οι κανόνες της (πολιτικής) κουζίνας με όρους όχι μόνο γεύσης αλλά και μη-λήξης των χρησιμοποιούμενων υλικών. Με μπαγιάτικα ψάρια, τί ψαρόσουπα μπορείς να σερβίρεις στα επίσημα, sans cravate, soirées;

    Αυτά τα μαγειρεία  λειτουργούσαν πάντοτε έτσι αλλά εντατικοπούν τώρα τη δράση τους λόγω επικείμενων εκλογών.

    Η διαφορά  ίσως να είναι ότι τον τελευταίο καιρό δεν είναι τόσο οι ψαράδες που ρίχνουν τα δίχτυα και το παραγάδι αλλά τα ίδια τα ψάρια τους δείχνουν τον τρόπο, χρόνο και τόπο της (αυτο)αλίευσής τους ή και του μαγειρέματός τους.

    Ηθικό συμπέρασμα: όποιος και να΄ ναι ο Μεγάλος Ψαράς, όλο το παιχνίδι το παίζουν τελικά τα ψαράκια, τα οποία -αφού αλληλοφαγωθούν μεταξύ τους- μετά παρουσιάζονται αυθορμήτως για τηγάνισμα ή για ψήσιμο, κι εν πάση περιπτώσει, για ένα καλό δείπνο εργασίας, σερβιρισμένο με λαχανάκια Βρυξελλών.

    * Ο κ. Γιάννης Πανούσης είναι Καθηγητής Εγκληματολογίας, πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων