Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 15-Φεβ-2019 00:03

    Η ηθική υπεροχή των πλούσιων παραγωγών

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιάννη Νικολή 

    Πρωτίστως οι Κολεκτιβιστές αλλά σε σημαντικό βαθμό και κρατιστές μιλούν συχνά για την ηθική απαξία του πλούτου. Ένα "ατράνταχτο" επιχείρημα που χρησιμοποιούν είναι αυτό της ερώτησης, "Αν κάποιος έχει 5 δισ. ευρώ ή δολάρια τι τα χρειάζεται τα 10 τα 15 ή τα 130 του Jeff Bezos; Συνήθως όμως περιγράφουν τον πλούτο ως προϊόν κλοπής, απάτης, αισχροκέρδειας και φοροδιαφυγής...

    Κάποιο λάκκο έχει η φάβα κι’ αυτός (ο όποιος) μπόρεσε να πλουτίσει. Καθίσταται έτσι ηθικό γι’ αυτούς να τους τα πάρουν για να τα διαχειριστούν κατά πώς οι ίδιοι νομίζουν, δημιουργώντας δομές και υπηρεσίες για την "προστασία" και την "εξυπηρέτηση" του πολίτη. Φτιάχνοντας το γνωστό "κοινωνικό" κράτος του κοινού καλού της Ελληνικής Σοβιετίας και όχι μόνο...

    Ένα αστείο σημείο της όλης υπόθεσης είναι η αντίληψη της κατοχής αυτών των δισ. από τους πολύ πλούσιους σε επίπεδο καταθέσεων και γενικώς μετρητών. Δεν ξέρουν, δεν καταλαβαίνουν αλλά και αποφεύγουν να δουν ότι οι μεγιστάνες του πλούτου δεν κατέχουν τον πλούτο τους σε μετρητά ή καταθέσεις. Δεν είναι δηλαδή οι νέοι Skroutz Mcduc οι οποίοι κολυμπούν στο χρυσάφι του χρηματοκιβωτίου τους...

    Δεν καταλαβαίνουν δηλαδή ότι η καθαρή θέση τους, η περιουσία τους, τα χρήματά τους προκύπτουν από έναν πολλαπλασιασμό. Και τα δυο μέρη του πολλαπλασιασμού είναι ο αριθμός των μετοχών που κατέχουν χ την τιμή της μετοχής= Καθαρή θέση (net value) (περιουσία των πλουσίων). Πολλοί απ’ αυτούς φυσικά έχουν μετοχές πολλών εταιρειών (όπως ο Warren Buffet), αλλά μεγάλο μέρος των μεγιστάνων κατέχει πλούτο ως εκ της κατοχής (ιδιοκτησίας) μεγάλου αριθμού μετοχών μιας  συγκεκριμένης εταιρείας όπως ο Bill Gates και ο Jeff Bezos της Microsoft και της Amazon αντίστοιχα.

    Φυσικά οι άνθρωποι αυτοί διαθέτουν και μεγάλη ρευστότητα. Άλλωστε αν θέλουν παραπάνω ρευστότητα μπορούν ανά πάσα στιγμή να ρευστοποιήσουν ένα μικρό μέρος του χαρτοφυλακίου τους. Δεν έχουν δηλαδή κανένα χρηματοκιβώτιο του τύπου του Skroutz Mcduc ούτε καταθέσεις του επιπέδου της καθαρής θέσης τους. Εμφανώς δηλαδή, η καθαρή αξία της περιουσίας τους συναρτάται με την τιμή των μετοχών που κατέχουν. Μετοχές τις οποίες μπορεί να αγοράσει και να πουλήσει ο καθένας στις "ανοικτές" χρηματιστηριακές αγορές.

    Όμως η τιμή της μετοχής της Microsoft, της Amazon, της Alpha Bank (για να έρθουμε και στα δικά μας), του Τιτάνα αλλά και κάθε επιχείρησης συναρτάται με πολλά πράγματα. Κυρίως όμως συναρτάται με την παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών που πουλιούνται στην αγορά. Αν μια εταιρεία παράγει προϊόντα τα οποία αγοράζονται και έχει κέρδη, προφανώς η αξία της ανεβαίνει, αν δεν πουλιούνται και έχει ζημιές η τιμή μειώνεται ή και μηδενίζεται (η εταιρεία χρεοκοπεί και ο πλούσιος φτωχαίνει).

    Ένας βορειοελλαδίτης επιχειρηματίας, ο Χαϊτογλου του "Μακεδονικού Χαλβά", είχε, προς τιμήν του πριν από χρόνια, δηλώσει πώς είναι τεράστια τιμή να βλέπεις το προϊόν σου στα ράφια ενός Super Market στο Μπουένος Άιρες. Και εδώ βρίσκεται η Απολύτως Ηθική Στάση των Παραγωγών προϊόντων και υπηρεσιών. Στον βαθμό που τα προϊόντα τους (ή οι υπηρεσίες τους) εξυπηρετούν τους καταναλωτές και αγοράζονται, όχι καταναγκαστικά, αλλά εντός της ελεύθερης αγοράς πλουτίζουν. Πλουτίζουν δηλαδή "εξυπηρετώντας" τους ανθρώπους δεν πλουτίζουν αρπάζοντας αξίες, υπηρεσίες ή "προϊόντα".

    Η συμβολή του κάθε μικρού ή μεγάλου επιχειρηματία στον σχεδιασμό και την παραγωγή μιας χρήσιμης αλλά και ικανής να πουληθεί υπηρεσίας ή προϊόντος είναι απολύτως απαραίτητη. Εκεί άλλωστε βρίσκεται η ουσία της επιχειρηματικότητας και της ελεύθερης αγοράς. Στην παραγωγή χρήσιμων πραγμάτων. Αν αυτά που "προσφέρεις" είναι χρήσιμα κατά τη γνώμη των καταναλωτών πλουτίζεις, αν τα απορρίψουν φτωχαίνεις...

    Και ας φανταστεί ο καθένας την τεράστια προσπάθεια, τον ακάματο αγώνα, τη γενναιότητα που απαιτείται για να προσφερθεί κάτι νέο στην αγορά. Άλλωστε κάθε προϊόν είναι εκτεθειμένο στην κρίση του κάθε αγοραστή ο οποίος θα το προτιμήσει ή θα το απορρίψει. Κατά συνέπεια ο πλουτισμός στην ελεύθερη αγορά έρχεται μόνο εφόσον προτιμήσουν το προϊόν αρκετοί. Διαφορετικά υπάρχουν ζημιές και χασούρα...

    Κατά τούτο το γεγονός ότι τα windows είναι σε κάθε σπίτι, το  Facebook έχει δισεκατομμύρια χρήστες, η Amazon προσφέρει προϊόντα σε ανταγωνιστικές τιμές και ο Τιτάνας εξάγει τσιμέντο σ’ όλο τον κόσμο καθιστά τους μεγαλομετόχους πλούσιους αλλά και τους μικρομετόχους συμμέτοχους στον πλούτο. 

    Η Ηθική Υπεροχή δηλαδή των Επιχειρηματιών βρίσκεται στο ότι σχεδιάζουν και παράγουν προϊόντα που αγοράζονται δηλαδή που εξυπηρετούν τους ανθρώπους. Όμως η Ηθική τους στάση δεν σταματά εδώ. Προσφέρουν εργασία στους ανθρώπους και φυσικά πολυποίκιλα έσοδα στο κράτος. Εδώ δεν μιλάμε απλώς για Ηθική Στάση αλλά σχεδόν για πολυσχιδή προσφορά στην κάθε κοινωνία όπου δραστηριοποιούνται επιτυχείς επιχειρήσεις και επιτυχημένοι επιχειρηματίες.

    Θα μπορούσαν να αναφερθούν κι’ άλλα που σχετίζονται με την καινοτομία, την ανταγωνιστικότητα, τη διαφήμιση, τη διείσδυση σε νέες αγορές και δια των οποίων τα προϊόντα "κυκλοφορούν" και αυξάνουν τον πλούτο όχι μόνο των Καπιταλιστών. Όλα αυτά όμως ξεχνιούνται επιμελώς από τους κρατιστές και τους κολεκτιβιστές. Οι επιχειρηματίες, κατ’ αυτούς, είναι εκμεταλλευτές πάει και τελείωσε... Και γι’ αυτό μεταξύ των άλλων ορίζει και το κράτος τον κατώτατο μισθό, αλλιώς οι παραγωγοί πλούτου απλώς θα εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους σ’ αυτούς... Αυτοί νοιάζονται περισσότερο για τους εργαζόμενους από τους επιχειρηματίες για τους οποίους εργάζονται...

    Φυσικά οι Επιχειρηματίες και οι Επιχειρήσεις κοιτούν και το Συμφέρον τους. Κι’ αυτό δεν έχει τίποτα το επιλήψιμο. Αντίθετα είναι η κινητήρια δύναμη για την εξέλιξη των επιχειρήσεων και των προϊόντων. Άλλωστε από την απαρχή των αστικών κοινωνιών η επιδίωξη του κέρδους, δια της παραγωγής και εμπορίας (και νέων) προϊόντων, οδήγησε στις σημερινές κοινωνίες όπου το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη προϊόντων ή υπηρεσιών.

    Απέναντι σ’ αυτή την Υψηλή Ηθική των Παραγωγών Πλούτου (των επιχειρηματιών) κρατιστές και κολεκτιβιστές δεν έχουν να αντιτάξουν τίποτα το αξιόλογο. Για να αντιμετωπίσουν αυτή την υψηλή Ηθική έχουν κατασκευάσει πλήθος σοφιστειών. Λένε ότι αυτοί είναι εκμεταλλευτές, κοιτάζουν μόνο το συμφέρον τους και δεν τους καίγεται καρφί για τους εργαζόμενους τους, ότι το κέρδος είναι η αιτία όλων των κακών, κ.ά. Γι’ αυτό υπάρχουν αυτοί για να τους τα πάρουν και να τα αναδιανείμουν στους αδύναμους και τους μη έχοντες. Ότι αυτοί, οι κολεκτιβιστές και κρατιστές, ενδιαφέρονται για το δίκαιο που κάνουν πράξη, όπως οι καθ’ ημάς κυβερνώντες light κολεκτιβιστές...

    Οι κρατιστές και κολεκτιβιστές αναφέρονται επίσης στα σκάνδαλα, στις υπερτιμολογήσεις, τα εργατικά ατυχήματα, στις αθέμιτες πρακτικές διάφορων εταιρειών. Και είναι γεγονός ότι αυτά τα φαινόμενα υπάρχουν. Αυτό όμως και πάλι που κρύβουν είναι ότι τα φαινόμενα αυτά καθίστανται δυνατά στο βαθμό που υπάρχει ένα μεγάλο κράτος που θέλει να "φροντίζει", να παρέχει "δωρεάν" παιδεία, υγεία και πρωτίστως δωρεάν γραφειοκρατία δια της οποίας γίνονται και οι αθέμιτες δοσοληψίες.

    Ο καθένας μπορεί να διαλέξει μεταξύ της ηθικής των "δωρεάν" κρατικών υπηρεσιών και της ηθικής της παραγωγής πλούτου. Στο σημείο αυτό όμως υπάρχει και ένα μεγάλο πρόβλημα. Και αυτό συνίσταται στο ότι οι παραγωγοί πλούτου σχεδόν ποτέ δεν ανέδειξαν την δική τους ΗΘΙΚΗ ΥΠΕΡΟΧΗ. 

    *O κ. Γιάννης Νικολής είναι Ψυχίατρος, Ψυχαναλυτής Ομάδας, Διδάκτωρ Ψυχιατρικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και ιδρυτής της Λέσχης Φιλελεύθερου Προβληματισμού στη Θεσσαλονίκη. Πρόσφατα (2018) ίδρυσε το "ΚΕΝΤΡΟ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ & ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ" και εξέδωσε το νέο του βιβλίο υπό τον τίτλο "ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ στην ΕΛΛΑΔΑ της ΚΡΙΣΗΣ" από τις εκδόσεις "Θερμαϊκός".


       
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων