Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 25-Ιαν-2019 00:03

    Συμφωνίες σε μια χαρτοπετσέτα

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Λευτέρη Παπαγεωργίου*

    Στις αρχές του Απρίλη του 2017, σύμφωνα με δημοσίευμα του Guardian, ο σύμβουλος του Προέδρου Trump, Σεμπάστιαν Γκόρκα, πρότεινε να χωριστεί η Λιβύη σε τρία μέρη και παρουσίασε το σχέδιό του σε έναν Ευρωπαίο διπλωμάτη, σε μια χαρτοπετσέτα. Ευτυχώς για τη Λιβύη, ο Ευρωπαίος διπλωμάτης θεώρησε ότι το σχέδιο ήταν ό,τι χειρότερο μπορούσε να συμβεί.

    Κάποιος θα μπορούσε να θεωρήσει τραβηγμένο το παράδειγμα, αν και πέρα για πέρα αληθινό. 

    Ιστορικά, οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε ότι η συμφωνία των ποσοστών ήταν η συμφωνία του Ιωσήφ Στάλιν και του Γουίνστον Τσώρτσιλ, μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, που σε μια χαρτοπετσέτα χώρισαν τις σφαίρες επιρροής στη ΝΑ Ευρώπη.

    Η Ελλάδα πέρασε στην Αγγλία και οι Βουλγαρία και Ρουμανία στη Σοβιετική Ένωση.

    Είναι όμως δυνατόν; Συμφωνίες που καθορίζουν το μέλλον ανθρώπων, κοινωνικών ομάδων και κρατών να υπογράφονται σε ένα κομμάτι χαρτί ακόμα και σήμερα;

    Από την άλλη, οι συμφωνίες της αγοράς συνοδεύονται συνήθως από αμέτρητα έγγραφα και στρατιές δικηγόρων. Ή μήπως όχι πάντα;

    Στις 24 Ιουνίου 1987, σε μια φτωχή πόλη στα βορειοανατολικά της Αργεντινής, γεννήθηκε ο Λιονέλ Μέσι. Ο πατέρας του, Χόρχε Μέσι, ήταν εργάτης και η μητέρα του, Σέλια Μαρία Κουτσιτίνι, καθαρίστρια και ενίοτε οικιακή βοηθός.

    Το ταλέντο του στο ποδόσφαιρο ήταν προφανές. Εξίσου προφανής, όμως, ήταν και η αναιμική του ανάπτυξη. Έντεκα ετών έφτανε μόλις το 1,45 και οι προβλέψεις έλεγαν ότι θα ψήλωνε το πολύ έως το 1,50.

    Οι εξετάσεις έδειξαν ότι του έλειπε μια αυξητική ορμόνη, την οποία μπορούσε να λάβει σε ενέσιμη μορφή. Κόστιζε όμως 1.000 δολάρια το μήνα. Τα εισοδήματα της οικογένειας Μέσι μετά βίας έφταναν τα 300 πέσος.

    Ο πατέρας του, λοιπόν, άρχισε να μιλάει με τις ομάδες που είχαν δείξει ενδιαφέρον για τον νεαρό ποδοσφαιριστή. Λάμβανε υποσχέσεις από ομάδες της Αργεντινής, οι οποίες αποδείχθηκαν λόγια του αέρα. 

    Η Μπαρτσελόνα είχε εκδηλώσει επίσης το ενδιαφέρον της. Ο μπαμπάς Μέσι έκανε την επαφή και μετά από διαπραγμάτευση αλλά και απειλές ότι ο νεαρός θα πάει στη Ρεάλ, ο τεχνικός διευθυντής της Μπαρτσελόνα υπέγραψε με τον "ψύλλο’" – όπως τον αποκαλούσαν τότε – στις ακαδημίες της ιστορικής ομάδας, σε ηλικία 13 ετών. 

    Ο Λιονέλ Μέσι έκανε ενέσεις αυξητικής ορμόνης, επί τρία χρόνια και ο ψύλλος εξελίχθηκε στον ποδοσφαιρικό γίγαντα, που γνωρίζουμε σήμερα.

    Είχε κάποια ουσιαστική αξία η χαρτοπετσέτα που υπέγραψαν οι δύο άντρες; Πιθανότατα όχι, ακόμη κι αν είχες δικηγόρο τον Χάρβι Σπέκτερ. Η δουλειά, όμως, έκλεισε και όλα πήγαν κατ’ ευχήν.

    Έχουμε και στη χώρα μας συμφωνίες της αγοράς που, αν και αξίζουν εκατομμύρια, υπογράφονται σε ένα κομμάτι χαρτί;

    Την απάντηση μου την έδωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Eurimac Α.Ε. και της ΜΑΚΒΕΛ Α.Ε., κ. Σταύρος Κωνσταντινίδης όταν κατά την συγγραφή του βιβλίου μου: ‘’Startups. Από την ιδέα, στην παγκόσμια αγορά’’, μου διηγήθηκε μια ιστορία από τα δύσκολα χρόνια της ΜΑΚΒΕΛ.

    "Η ΜΑΚΒΕΛ ήταν εταιρία παραγωγής ζυμαρικών μέχρι το 1998. Η εταιρία είχε μπει σε μια δύσκολη φάση 3 χρόνια πριν. Είχε αρχίσει να χάνει χρήματα. Το 1996 βρέθηκα μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα. Είχαν μόλις απαλλοτριώσει τις εγκαταστάσεις μας στη Δυτική είσοδο της Θεσσαλονίκης και η αποζημίωση ήταν ένα σεβαστό ποσό. 

    Θα έπρεπε να συνεχίσω τη δραστηριότητά μου στην παραγωγή ζυμαρικών, επενδύοντας εκ νέου τα κεφάλαια της αποζημίωσης; Μήπως θα ήταν καλύτερα να πάρω τα χρήματα και να ασχοληθώ μόνο με το εμπόριο ή ακόμα και να τα επενδύσω σε κάτι διαφορετικό;.

    Αυτή ήταν μια πολύ μεγάλη επιχειρηματική απόφαση. 

    Ήταν σχεδόν ξεκάθαρο τι δεν έπρεπε να κάνω.  Δεν έπρεπε να καθίσω με σταυρωμένα χέρια. 

    Ήμουν, όμως, σχεδόν σε απόγνωση. Η αποζημίωση θα ερχόταν μετά από πέντε χρόνια και τα έξοδα της εταιρίας έτρεχαν.

    Σε εκείνη τη φάση, γνώρισα μέσω φίλου τον σημερινό μου συνέταιρο στην Ιταλία. Έναν άνθρωπο προοδευτικό, που του αρέσει να επενδύει και είχε στο μυαλό του να επενδύσει και στην Ελλάδα.

    Η τύχη σε εκείνη τη φάση μου χαμογέλασε! 

    Επειδή η επιλογή συνεταίρων είναι σαν τον γάμο και σε σημαδεύει για μια ζωή, έχει μεγάλη σημασία η σωστή χημεία μεταξύ των ανθρώπων. 

    Όταν κοιταχτήκαμε με τον Φραντσέσκο τα βρήκαμε κατευθείαν. Ήταν ένα απλός άνθρωπος της παραγωγής. Σαν κι εμένα. Δεν ήταν ένας φαντασμένος επιχειρηματίας.

    Βρεθήκαμε σε ένα τραπέζι ωραίο, με ένα ψαράκι κι ένα κρασί. Τα βάλαμε κάτω και αποφασίσαμε να συνεταιριστούμε. Περιέγραψα το όραμά μου και εκείνος κράτησε σημειώσεις σε ένα χαρτί.

    Αυτό το χαρτί ήταν η βάση πάνω στην οποία στήσαμε το πλάνο της γενικής συμφωνίας που τηρούμε ακόμα και σήμερα, 22 χρόνια μετά.

    Σήμερα είμαστε αν όχι η πρώτη, μέσα στις δύο μεγαλύτερες εταιρίες παραγωγής ζυμαρικών στην Ελλάδα’’.

    Η αγορά, βλέπεις, είναι ένας τόπος μαγικός. Αρκεί να μπορέσεις να δεις πέρα από τους ισολογισμούς και την καθημερινή λειτουργία. Αν καταφέρεις να δεις την ιστορία πίσω από την εικόνα, θα δεις ότι συμφωνίες μεταξύ κυρίων γίνονται καθημερινά. Ακόμα και σε μια χαρτοπετσέτα!
     
    Το άρθρο περιέχει κομμάτια από το βιβλίο ‘’Startups. Από την ιδέα, στην παγκόσμια αγορά’’.

    Ο Λευτέρης Παπαγεωργίου είναι ο CEO της Entranet και συγγραφέας του βιβλίου: ‘’Startups. Από την ιδέα, στην παγκόσμια αγορά’’.
     
     

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων