Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 26-Οκτ-2017 00:02

    Αν θέλουμε επενδύσεις στη χώρα μας πρέπει να νικήσουμε τον ανταγωνισμό

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Στέλιου Ορφανάκη

     
    Κάθε σώμα βυθισμένο σε ρευστό δέχεται άνωση – κατακόρυφη δύναμη προς τα επάνω – ίση με το βάρος του ρευστού που εκτοπίζει.
    Αρχιμήδης ο Συρακούσιος
    (Αρχαίος Έλληνας μαθηματικός, μηχανικός, φυσικός, εφευρέτης και αστρονόμος)

     

    Εδώ και δεκαετίες η πολιτική όλων των κομμάτων που κυβέρνησαν και κυβερνούν τη χώρα μας για να εξασφαλίσει την πλεύση του καραβιού που λέγεται Ελλάδα στον παγκόσμιο ωκεανό ρευστότητας των επενδύσεων, εφάρμοσε μια διαφορετική αρχή από την Αρχή του Αρχιμήδη που συνοψίζεται στο εξής: "Δεν χρειαζόμαστε το ρευστό των επενδυτών για να επιπλεύσουμε.”  Και η αλήθεια είναι ότι αυτή η ευφάνταστη, χωρίς επιστημονικό υπόβαθρο λύση έβρισκε ειδική εφαρμογή όσο είχαμε τη ρευστότητα των δανεικών που εξασφάλιζε μια υποτυπώδη πλεύση των πολιτών – όχι όλων –  στην πισίνα του καραβιού - για το ίδιο το καράβι ούτε κουβέντα να γίνεται-. Το 2009 εξαφανίστηκε το νερό στην πισίνα και όλοι οι πολίτες ανακάλυψαν ότι το καράβι είναι ακόμα στο χώρο ναυπήγησης πάνω σε κεκλιμένο επίπεδο έτοιμο να ολισθήσει στη θάλασσα. 

    Το καράβι που λέγεται Ελλάδα, η πατρίδα μας, το 2016 είχε εκτόπισμα... συγνώμη παρασύρθηκα… ΑΕΠ 196 δισ. δολάρια Η.Π.Α αντιπροσωπεύοντας περίπου το 0,25% του Παγκοσμίου ΑΕΠ γεγονός που την κατέταξε στην 47η θέση σε σύνολο 186 χωρών. Μια αρκετά καλή θέση, αν σκεφτείτε ότι για σχεδόν οκτώ χρόνια είμαστε σε μια κατάσταση διαρκούς χρεωκοπίας, με την ανεργία να μην μπορεί να απομακρυνθεί από το 23%, με σταθερά διψήφιο αρνητικό παραγωγικό κενό από το 2012 (στοιχεία Economic Outlook No 101 - June 2017 του ΟΟΣΑ), με υπερφορολόγηση των φανερών εισοδημάτων, με πάνω από 200.000 νέους να έχουν μεταναστεύσει από το 2010 και μετά, σύμφωνα με στοιχεία της ICAP. Αν διαβάζοντας μέχρι εδώ δεν έχει πειστεί κάποιος ότι η Ελλάδα μας χρειάζεται επειγόντως να βρεθεί στον ωκεανό ρευστότητας των επενδύσεων και να διεκδικήσει πολλά  δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο, για τα επόμενα πολλά, μα πάρα πολλά χρόνια, να σταματήσει την ανάγνωση του άρθρου μου εδώ.

    Εσείς όμως που συνεχίζετε και με διαβάζετε έχετε τα ίδια ερωτήματα που ταλανίζουν τους πολίτες που ενδιαφέρονται για τη χώρα το μέλλον τους και το μέλλον των παιδιών τους, όπως: 

    1. Μπορούμε να αλλάξουμε το κράτος μας και τη νοοτροπία του σε πολύ σύντομο χρόνο ώστε να βελτιωθεί η θέση μας ως προς την ανταγωνιστικότητα και από την 86η θέση σε σύνολο 138 κρατών να βρεθούμε αρκετές θέσεις ψηλότερα στο δείκτη ανταγωνιστικότητας του World Economic Forum; Απαντώ: Φυσικά όχι. 

    2. Μπορούμε να μειώσουμε τους πάσης φύσεως φόρους δραματικά για να γίνουμε ανταγωνιστικοί, χωρίς να μειώσουμε ταυτόχρονα το ίδιο δραματικά τις δαπάνες του προϋπολογισμού μας, με ότι αυτό συνεπάγεται σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές; Απαντώ: Φυσικά όχι. 

    3. Μπορούμε να ευελπιστούμε ότι οι δανειστές μας θα μας δώσουν τόσο δημοσιονομικό χώρο, που να μας επιτρέπει τη δραματική μείωση των φόρων, τουλάχιστον 75% για να έχουμε ελπίδα να μας δουν έστω για πέντε λεπτά σοβαροί επενδυτές, όταν μάλιστα κάτι τέτοιο θα τους κοστίσει επιπλέον στο reprofiling του κρατικού μας χρέους που έχουν στα χέρια τους; Απαντώ: Φυσικά όχι.

    4. Μπορούμε να περιμένουμε ότι επενδύσεις της τάξης των δεκάδων  δισ. ευρώ για αύξηση του ΑΕΠ θα έρθουν από κεφάλαια που είναι μέσα στην Ελλάδα όταν ιδιαίτερα η καθαρή αποταμίευση είναι έντονα αρνητική στα -16,9 δισ. ευρώ, ενώ μεταξύ δανείων και καταθέσεων στις Ελληνικές Τράπεζες υπάρχει μια αρνητική διαφορά -74,7 δισ. ευρώ; Απαντώ: Φυσικά όχι.

    Και πριν σταματήσετε να με διαβάζετε από απογοήτευση, κάνω ένα ακόμα ερώτημα: Δεν υπάρχει άλλη λύση; Απαντώ: Φυσικά και υπάρχει! Το επενδυτικό έλλειμα στην Ελλάδα μπορεί και πρέπει να καλυφθεί γρήγορα μόνο από μεγάλης κλίμακας εισροές επενδύσεων και κεφαλαίων από το εξωτερικό. 

    Για να έρθουν επενδύσεις από το εξωτερικό πρέπει να νικήσουμε τον ανταγωνισμό. Τις επενδύσεις που αναζητούμε εμείς τις διεκδικούν και πολλές άλλες χώρες του πλανήτη που πολλές εξ αυτών έχουν δώσει εξετάσεις και έχουν πετύχει. Μόνο αν τα καταφέρουμε θα έρθουν επενδύσεις στη χώρα μας. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να δώσουμε σαν χώρα την καλύτερη σχέση κόστους προς απόδοση στον επενδυτή ώστε να μας προτιμήσει. Είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο; Κατά τη γνώμη μου, ναι, αρκεί οι πολιτικοί να εξηγήσουν με απλό, ξεκάθαρο τρόπο σε κάθε φορολογούμενο πολίτη τι ακριβώς θα κερδίσει το πορτοφόλι του, εάν έρθουν επενδύσεις στη χώρα. Κι αν το πορτοφόλι δεν συγκινήσει  κάποιους συμπολίτες μας, ίσως τους συγκινήσουν τα λόγια του νομπελίστα AndréGide: " Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ανακαλύψει νέους ωκεανούς, αν δεν έχει το θάρρος να απομακρυνθεί από την ακτή." 

    * Ο κ. Στέλιος Ορφανάκης είναι Καθηγητής (M.Sc) Φυσικών και Θετικών Επιστημών στη Δημόσια Εκπαίδευση, έχει εξειδικευθεί στην Τραπεζική Διοίκηση και σε Παράγωγα Προϊόντα, έχει δουλέψει και ως Επενδυτικός Σύμβουλος στην Ιδιωτική Τραπεζική (Alpha Private Bank – Όμιλος ALPHA BANK). Από τον Ιανουάριο του 2017 είναι πολιτικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας μέσω της διαδικασίας αξιολόγησης του Μητρώου Πολιτικών Στελεχών.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων