Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 23-Οκτ-2017 00:04

    Ας ξεκινήσουμε από τα (πιο) απλά και (πιο) εύκολα!

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του  Αλέξιου Δημ. Παπασταύρου

    Στην Ελλάδα, σήμερα, χρειαζόμαστε δουλειές!
    Δουλειές χρειαζόμαστε οι 1,5 εκατ. άνεργοι, "ωχροί Έλληνες... [που τους] … κλώθει ο θάνατος", κατά τον ποιητή.

    Δουλειές χρειαζόμαστε οι εργαζόμενοι, ιδίως η γενιά των 360 ευρώ.  Κακά τα ψέματα, ο εργαζόμενος επιτυγχάνει σεβασμό των δικαιωμάτων του, μόνον όταν μπορεί να εγκαταλείψει έναν κακό εργοδότη για έναν καλύτερο.  Αδιάφορα πόσες συνδικαλιστικές οργανώσεις ή Επιθεωρήσεις Εργασίας συστήσουμε, ποτέ δεν θα είναι αρκετές για ελέγξουν εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις.

    Δουλειές χρειαζόμαστε οι συνταξιούχοι, οι ανήλικοι, οι ανήμποροι να εργαστούμε.  Επί 10.816.286 Ελλήνων, περισσότεροι από 7.000.000 δεν εργαζόμαστε. 

    Επομένως, όποιο σύστημα σύνταξης και πρόνοιας κι αν σχεδιάσουμε, στοιχειώδεις κανόνες της αριθμητικής θα το καταδικάσουν σε άμεση χρεοκοπία.  Εκτός αν δημιουργηθούν νέες δουλειές, για να αυξηθούμε όσοι πληρώνουμε εισφορές και φόρους.

    Δουλειά προσφέρουν το κράτος (δημόσιο, οτα, νπδδ κτλ) και οι ιδιώτες (φυσικά και νομικά πρόσωπα).  Η οικονομία μας απαγορεύει στο κράτος να αυξήσει ουσιωδώς τις θέσεις εργασίας.  Επομένως, δεν έχουμε επιλογή: οι δουλειές θα δημιουργηθούν από ιδιώτες.

    Για να τους προσελκύσουμε, έχουμε να κάνουμε πολλά:  Να σταματήσουμε την αφαίμαξη του εισοδήματος εργαζομένων κι επιχειρήσεων από φόρους και εισφορές, χάριν ενός συστήματος συντάξεων ντροπής και ενός αναποτελεσματικού δημοσίου.  Να δημιουργήσουμε σταθερό και απλό φορολογικό πλαίσιο.  Να επιταχύνουμε τη διαδικασία επίλυσης διαφορών.  Να καταργήσουμε τα προνόμια διαφόρων.  Να ανακαλύψουμε το είδος των δουλειών που χρειαζόμαστε.  Κι όλα αυτά –κι άλλα πολλά– ενόσω η τεχνολογική επανάσταση είναι ιστορικώς η πρώτη που δημιουργεί λιγότερες θέσεις εργασίας απ’ όσες καταργεί, και ο μέσος εργαζόμενος θα αλλάξει 8 δουλειές κατά τη διάρκεια της ζωής του, και η Παγκόσμια Τράπεζα προειδοποιεί ότι η ρομποτοποίηση θα οδηγήσει σε κοινωνικές συγκρούσεις.

    Δεν είναι εύκολο έργο.  Όμως, προτού καταπιαστούμε με τα δισεπίλυτα που διχάζουν, μπορούμε να επιλύσουμε τα εύκολα που ενώνουν.

    Το εργατικό μας δίκαιο περιλαμβάνει τουλάχιστον 76.444 άρθρα διάσπαρτα σε τουλάχιστον 18.315 Νόμους, Διατάγματα, Αποφάσεις, Εγκυκλίους και Οδηγίες, χωρίς να υπολογίσουμε τις ΣΣΕ και τα νομοθετήματα Κοινωνικής Ασφάλισης.  
    Από το 1910, οι Γάλλοι έχουν έναν Κώδικα Εργατικής Νομοθεσίας.

    Ο Κώδικας επιτρέπει σε εργαζόμενους και επιχειρήσεις να γνωρίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους. Έτσι, διασφαλίζει πραγματικά εργασιακά δικαιώματα και συγχρόνως προσελκύει επενδύσεις, παρέχοντας πραγματικές ευκαιρίες στους ανέργους.  Γι’ αυτό αποτελεί πάγιο αίτημα των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων και των εργοδοτών.

    Προς τιμήν του, το τότε Υπουργείο Εργασίας δρομολόγησε την κωδικοποίηση και τον Νοέμβριο 2014 ανακοίνωσε την εντός 11μήνου ολοκλήρωσή της.  Όμως, ακολούθησε το 8μηνο που εκτροχίασε τα πάντα.  Έτσι, η έναρξη παροχής τεχνικής βοήθειας για την κωδικοποίηση κατέληξε να αποτελεί προαπαιτούμενο της 3ης αξιολόγησης.

    Αλλά δεν αρκεί.  Διότι πρέπει να μας ενδιαφέρει η άμεση ολοκλήρωση της κωδικοποίησης, όχι η ανακοίνωση της έναρξής της.  Και η κωδικοποίηση πρέπει να γίνει, όχι επειδή την επιβάλλει η Τρόικα, αλλά επειδή την θέλουμε οι Έλληνες.  Διότι στην Ελλάδα, σήμερα, χρειαζόμαστε δουλειές!

    * Ο κ. Αλέξιος Δημ. Παπασταύρου είναι δικηγόρος

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων