Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 15-Φεβ-2017 00:04

    Ώρα δύσκολων αποφάσεων

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Γκιόκα 

    Εντύπωση προκαλεί η σκληρή στάση που κρατούν οι θεσμοί έναντι της Ελλάδας, ζητώντας την άμεση ψήφιση προληπτικών μέτρων, καθώς θεωρούν αμφίβολο ότι η χώρα μας θα επιτύχει το 2018 πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% (= 6 δισ). Ουσιαστικά οι Ευρωπαίοι συντάσσονται με τη γραμμή του ΔΝΤ, παρότι δε συμφωνούν με τις συντηρητικές προβλέψεις του σχετικά με την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Για παράδειγμα, η Κομισιόν δίνει σαφώς πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις για τα έτη 2017 και 2018, όμως εν τέλει κρίνει απαραίτητο να παρθούν άμεσα επιπλέον μέτρα. Τα υπολογίζει περίπου σε 2,7 δισ, αντί 3,6 δισ. που έχουν καταλήξει οι υπόλοιποι θεσμοί.

    Η Ελλάδα το 2016 ξεπέρασε κατά πολύ το δημοσιονομικό στόχο. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητα ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί. Από την άλλη μεριά όμως η πολιτική ηγεσία δείχνει απροθυμία να προχωρήσει σε δομικές αλλαγές στο κράτος και την οικονομία, ενώ επιδίδεται σε ένα όργιο προσλήψεων κομματικών φίλων στο δημόσιο. Αυτή η τακτική έχει δώσει επιχείρημα στους σκληρούς κύκλους της Ευρώπης να ισχυριστούν ότι οι κυβερνώντες δεν έχουν καμία διάθεση να εκσυγχρονίσουν τη χώρα, παρά μόνο ενδιαφέρονται με κάθε τρόπο να διατηρηθούν στην εξουσία. Για το λόγο αυτό συντάχθηκαν πίσω από τη σκληρή γραμμή του ΔΝΤ μόνο ως προς τα μέτρα, παραβλέποντας την πρότασή του για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους.

    Η στάση των θεσμών έναντι του κ. Τσίπρα θυμίζει έντονα τη στάση που είχαν κρατήσει έναντι του κ. Σαμαρά το φθινόπωρο του 2014. Και τότε είχαν ζητήσει προκαταβολικά τη νομοθέτηση αμφιβόλου αναγκαιότητας μέτρων  ως προαπαιτούμενο για να επιστρέψουν στη διαπραγμάτευση και να κλείσει η αξιολόγηση. Η τότε κυβέρνηση έστειλε το περίφημο email Χαρδούβελη για να τους εξευμενίσει, ανεπιτυχώς όπως αποδείχθηκε. Η σημερινή κυβέρνηση δείχνει διατεθειμένη να δεχθεί υποχωρήσεις στο αφορολόγητο, ενώ προσπαθεί να μεταθέσει χρονικά πιο πίσω την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις και τη συζήτηση για τις εργασιακές σχέσεις. 

    Πέρα από τις εμμονές των δανειστών, η ελληνική κυβέρνηση έχει μερίδιο ευθύνης για το σημερινό αδιέξοδο. Επιδεικνύει αδικαιολόγητη αναβλητικότητα και ανικανότητα στην επίλυση ακόμα και απλών καθημερινών προβλημάτων. Δεν έχει διδαχθεί από τα λάθη της,  ακολουθώντας μέχρι σήμερα παιδαριώδη διαπραγματευτική τακτική και μη αξιολογώντας σωστά τα νέα δεδομένα.

    Οι ελπίδες της να αποφύγει το σκόπελο της ψήφισης των επώδυνων μέτρων σκοντάφτουν σε κάποιες ισχυρές παραμέτρους. 1ον) τις φετινές εκλογές σε Ολλανδία, Γαλλία και Γερμανία, όπου ο λαϊκισμός ενάντια στη χώρα μας θα βαρέσει κόκκινο. 2ον) τη διαφαινόμενη παραμονή του ΔΝΤ, έστω ως σύμβουλος με βαρύνουσα γνώμη, όπως άλλωστε συμβαίνει σήμερα, ακόμα κι αν επιλέξει να μη χρηματοδοτήσει το ελληνικό πρόγραμμα (το πιο πιθανό), αφού το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο. Έτσι κι αλλιώς η Γερμανία έχει προειδοποιήσει για διακοπή της χρηματοδότησης αν αποχωρήσει τελείως το ταμείο. 3ον) τη λήξη μέχρι τον Ιούλιο €8 δισ. ομολόγων, χρήματα που η Ελλάδα δε διαθέτει, ώστε να τα πληρώσει χωρίς εξωτερική χρηματοδότηση. 

    Με βάση τα παραπάνω δεδομένα η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να πάρει μια σημαντική όσο και δύσκολη απόφαση:

    1)    Είτε να δεχθεί να ψηφίσει προκαταβολικά τα μέτρα, πιέζοντας παράλληλα για κάποιες υποχωρήσεις των δανειστών και παίρνοντας ως αντάλλαγμα μια υπόσχεση για ελάφρυνση του χρέους το 2018. Στο εσωτερικό θα προσπαθήσει να πείσει την κοινή γνώμη και τους βουλευτές της ότι σε ένα χρόνο θα ανακαλέσει τα μέτρα μιας και θα πιάσει τους στόχους. Θα επικαλεστεί ουσιαστικά την ενθαρρυντική προοπτική της οικονομίας, παρότι διαφαίνεται δύσκολη η συμμετοχή της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ.

    2)    Είτε να προχωρήσει άμεσα σε εκλογές.  

    Η ιστορία του 2015 μας δείχνει ότι τρίτος δρόμος δεν υπάρχει. Οποιαδήποτε σημαντική καθυστέρηση ή κουβέντα περί εξόδου από την ευρωζώνη θα δημιουργήσει κλίμα ανασφάλειας, προξενώντας βαρύτατες συνέπειες για την οικονομία και κατ' επέκταση τις τράπεζες, την αγορά και όλους τους πολίτες. 

    Το ενδεχόμενο δε δημοψηφίσματος για ευρώ ή δραχμή, το απέκλεισε ο ίδιος ο πρωθυπουργός στην πρόσφατη συνέντευξη του στην ΕΦΣΥΝ. Συγκεκριμένα, το χαρακτήρισε "ανοησία ή πραγματική προδοσία, δώρο στο Σόιμπλε και καταστροφικό για τους εργαζόμενους αλλά και συνολικά για την οικονομία της χώρας".

    * Ο κ. Δημήτρης Γκιόκας είναι Οικονομικός Αναλυτής, μέλος της Δημοκρατικής Ευθύνης

    Follow @GiokasDimitris 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ