Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 12-Οκτ-2012 07:33

    Το PSI+, το OSI και οι χαμένες ευκαιρίες

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Ιωάννη Μαρινόπουλου 

    Έξι μήνες μόνο έχουν περάσει από την ολοκλήρωση του πολυδιαφημισμένου PSI+, που θα μείωνε το δημόσιο χρέος κατά περίπου 100 δισ. ευρώ. Όμως μετά από ενδελεχείς αναλύσεις η μείωση αυτή φάνηκε ότι δεν ήταν η διαφημιζόμενη καθώς το PSI χρεοκόπησε τόσο το τραπεζικό σύστημα όσο και τα δημόσια ταμεία αλλά και τους Έλληνες ιδιώτες που είχαν εμπιστευθεί τις αποταμιεύσεις τους στο κράτος. Για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος δανειζόμαστε περισσότερα από 50 δισ. ευρώ τα οποία μέχρι σήμερα φαίνεται ότι θα προστεθούν στο χρέος, ενώ στα δημόσια ταμεία θα πρέπει να χορηγούνται ολοένα και αυξανόμενα ποσά από τον κρατικό προϋπολογισμό προκειμένου να συντηρήσουν τις υπάρχουσες συντάξεις και παροχές. Τα δε φυσικά πρόσωπα πιέζουν για την αποκατάστασή τους χωρίς μέχρι σήμερα κάποια επιτυχία.

    Όμως η δευτερογενής αγορά ομολόγων έδωσε το τελευταίο εξάμηνο σημαντικές ευκαιρίες στην ελληνική κυβέρνηση να αποκαταστήσει ένα μεγάλο μέρος της αδικίας που διεπράχθη, κυρίως απέναντι στα ταμεία και τους κοινωφελείς οργανισμούς αλλά και στους ιδιώτες μειώνοντας ταυτόχρονα το δημόσιο χρέος. 

    Η ευκαιρία αυτή δόθηκε από τις ίδιες τις τιμές των νέων ΟΕΔ οι οποίες κατρακύλησαν στις εξευτελιστικές τιμές του 12% ιδιαίτερα μέσα στην αβεβαιότητα της προεκλογικής περιόδου. Οι συμμετέχοντες στην αγορά ομολόγων εκείνη την εποχή δεν ήθελαν να ακούσουν για ελληνικά ομόλογα και θεωρούσαν τη χώρα μας απολύτως ξεγραμμένη. Για το λόγο αυτό αποτιμούσαν το σύνολο των νέων μετά το PSI+ ΟΕΔ μόνο 7,2 δισ. ευρώ! Αξίζει να σημειωθεί αν όλα πάνε καλά ότι ο ελληνικός λαός θα κληθεί να αποπληρώσει τα νέα ΟΕΔ πληρώνοντας 60 περίπου δισ. ευρώ στη λήξη τους! 

    Η επόμενη ερώτηση που αυτόματα προκύπτει: με τι χρήματα θα γίνονταν αυτές οι αγορές; Με τα 15% μετρητά των efsf ομολόγων που δόθηκαν στα δημόσια ταμεία, τους κοινωφελείς οργανισμούς και τα φυσικά πρόσωπα! Με 15% μπορούσαν εκείνη την εποχή να αγοράσουν 125% (15% / 12% = 125 %) ονομαστικής αξίας νέα ΟΕΔ, τα οποία προστιθέμενα στο 31,5% που τους είχαν δοθεί θα δημιουργούσαν περισσότερο από 150% ονομαστικής αξίας της αρχικής τους τοποθέτησης.

    Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι τα δημόσια ταμεία είναι Ν.Π.Δ.Δ. και μέρος της γενικής κυβέρνησης. Συνεπώς το χρέος που διακρατούν αφαιρείται από το συνολικό χρέος της χώρας. Όσο για τα φυσικά πρόσωπα, θα μπορούσαν (όπως άλλωστε οι ίδιοι μέσω του συλλόγου τους πρότειναν στην κυβέρνηση) να ανταλλάξουν το 150% με 100% ενός άλλου προϊόντος συντομότερης διάρκειας που θα έληγε μέσα στη διάρκεια ζωής τους και όχι σε 30 χρόνια! Και οι δύο περιπτώσεις αποτελούν διαδικασία μείωσης χρέους, άτυπου δηλαδή “κουρέματος” που οι ίδιες οι αγορές μας δίνουν και μας έδιναν τη δυνατότητα να εφαρμόσουμε. Τι έκαναν λοιπόν οι Έλληνες πολιτικοί για να απαλλάξουν τον ελληνικό λαό από 50 δισ. χρέος και να δώσουν λύσεις σε προβλήματα που οι ίδιοι επί 30 χρόνια δημιουργούν; Απολύτως τίποτα!!! Κερδισμένοι από το τελευταίο ράλι στις τιμές των νέων ΟΕΔ είναι και πάλι τα hedge funds, ενώ η ευκαιρία για απομείωση του χρέους αλλά και αποκατάσταση των αδικιών σταδιακά απομακρύνεται!!!

    Και ενώ αδυνατούν να πάρουν πρωτοβουλίες σχετικά με τις πιο πάνω δράσεις, επιλέγουν να περιφέρονται ανά την Ευρώπη και να ζητούν την αλλαγή των όρων των διμερών δανείων που έχουν υπογράψει αλλά και άλλες διευκολύνσεις που σχετίζονται με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών απ΄ ευθείας από το ESM. Αυτό όμως που δεν γνωρίζουν είναι ότι τέτοιες αποφάσεις, είναι μεν καλοδεχούμενες, αλλά εφόσον επιτευχθούν θα ανεβάσουν ακόμα περισσότερο τις τιμές των ΟΕΔ και θα κλείσουν άπαξ και δια παντός τη δυνατότητα μιας άτυπης και ουσιαστικής αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους μέσα από τις δυνάμεις της δευτερογενούς αγοράς. Κοινώς οι συμμετέχοντες στις αγορές θα ζυγίσουν ότι οι πιθανότητες αποπληρωμής του ελληνικού χρέους θα αυξηθούν και θα διεκδικούν υψηλότερες τιμές.

    Προϋπόθεση για να δουλέψει υπέρ της Ελλάδας η όλη διαδικασία είναι πρώτα να εκμεταλλευθούμε τις δυνάμεις της αγοράς και κατόπιν να ζητήσουμε τις διευκολύνσεις των εταίρων.

    Καλό θα είναι το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης να ασχοληθεί και με κάτι άλλο πέρα των μέτρων των 11.5 δισ. που θα φέρουν την επόμενη δόση. Έτσι κι αλλιώς η μεγάλη μάχη της βιωσιμότητας του χρέους δίνεται παράλληλα με αυτή των επόμενων δόσεων. Και σε αυτή τη μάχη καλό θα ήταν να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος!

    * Ο κ. Ιωάννης Μαρινόπουλος είναι οικονομολόγος, πιστοποιημένος διαχειριστής από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, και πρόεδρος της προσωρινής ΔΕ του Συλλόγου Φυσικών Προσώπων Ομολογιούχων Ελληνικού Δημοσίου

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ