Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 07-Οκτ-2020 13:41

    Ώρα αποφάσεων φέρνει για τη Δύση η υπόθεση Navalny

    Το Βερολίνο προτίθεται να ζητήσει κυρώσεις κατά της Ρωσίας
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Nigel Gould-Davies

    Στις 20 Αυγούστου, η κορυφαία φιγούρα της αντιπολίτευσης Alexei Navalny, δηλητηριάστηκε από το αέριο Novichok. Η επίθεση αποκάλυψε σημαντικές αλήθειες για τη Ρωσία και τις προοπτικές της. Η απάντηση της δύσης δεν θα είναι λιγότερο αποκαλυπτική.

    Η επίθεση αποκάλυψε τρία πράγματα. Πρώτον, το Κρεμλίνο τώρα βλέπει τον Navalny ως απειλή που πρέπει να εξαλειφθεί, όχι απλώς να περιοριστεί. Το να τον ελέγχει, να τον παρενοχλεί και να τον αποκλείει από τις εκλογές, δεν είναι πλέον αρκετά. Δεύτερον, ενώ υπάρχουν πολλοί τρόποι για να σκοτώσει κανείς έναν άνθρωπο, το Κρεμλίνο μπήκε σε άσκοπο κόπο να επιλέξει μια μέθοδο που ήταν εξαιρετικά προκλητική για τη Δύση.

    Τρίτον, επιτρέποντας στο Navalny να θεραπευθεί στο εξωτερικό, το Κρεμλίνο διευκόλυνε τόσο την επιβίωσή του όσο και τον εντοπισμό του Novichok. Ένας ύποπτος θάνατος του Navalny στο Όμσκ θα είχε προκαλέσει σοκ. Η επιτυχημένη του θεραπεία στη Γερμανία έχει αντί αυτού διεθνοποιήσει δραματικά την υπόθεση, ως ένα μεγάλο θέμα μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης.

    Μαζί, αυτές οι τρεις αποφάσεις -να σκοτώσει τον Navalny, να χρησιμοποιήσει Novichok και να του επιτρέψει να φύγει- υποδηλώνουν μια διάθεση του καθεστώτος στη Ρωσία, η οποία συνδυάζει εσωτερική ανασφάλεια και εξωτερική περιφρόνηση. Έχοντας ανησυχήσει από την ταλαντούχα εκστρατεία του Navalny εναντίον της διαφθοράς, τα βασικά μέρη του συστήματος φιλοξενούν ένα δολοφονικό μίσος που προδίδει ευπάθεια. Ωστόσο ο τρόπος που επέλεξε να δράσει, ισοδυναμεί με ανοιχτή αψήφιση της Δύσης.

    Το Βερολίνο εξετάζει τις επιλογές του

    Η Γερμανία βρίσκεται στο επίκεντρο των αντιδράσεων της Δύσης. Η Angela Merkel, η οποία επισκέφθηκε τον Navalny στο νοσοκομείο, αντιμετωπίζει την δηλητηρίασή του με τη μέγιστη σοβαρότητα. Υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται για διμερές αλλά για διεθνές ζήτημα. Αλλά με τη Γερμανία να έχει την προεδρία της ΕΕ μέχρι το τέλος του 2020, και την πρώην Γερμανίδα υπουργό Άμυνας, Ursula von der leyen, να να είναι πρόεδρος της Κομισιόν, αυτό αναδεικνύει τη σημασία της Γερμανίας. Με τη Βρετανία να έχει αφήσει την ΕΕ, και τον Macron να ζητά επαναπροσέγγιση με τη Ρωσία, η θέση της Γερμανίας έχει μεγαλύτερη σημασία από ποτέ για την Ευρώπη.

    Η Γερμανία είναι επίσης στην μοναδική θέση να απαντήσει στη Ρωσία αναστέλλοντας ή ακυρώνοντας τον αγωγό αερίου Nord Stream 2. Διοχετεύοντας αέριο στην Ευρώπη κάτω από την Θάλασσα της Βαλτικής αντί να διασχίσει τη γη, αναμένεται να αυξήσει την εξάρτηση των κρατών διέλευσης από την Ρωσίας. Υπονομεύει την ίδια την στήριξη της Ευρώπης για την κυριαρχία της Λευκορωσίας και της Ουκρανίας, και τον στόχο της για αύξηση της διαφοροποίησης της προμήθειας αερίου της Ευρώπης. Είναι ένα πολιτικό, όχι μόνο εμπορικό, project, με την πολιτική να ευνοεί τη Ρωσία.

    Εάν σταματούσε ο Nord Stream 2 -που τώρα έχει ολοκληρωθεί κατά 945- θα απογοήτευε μια μεγάλη ρωσική στρατιωτική φιλοδοξία που έχει καλλιεργηθεί για χρόνια και έχει κοστίσει περισσότερα από 10 δισ. δολάρια. Θα έδινε αξιοπιστία στην "στρατηγική Ευρώπη” που έχει ζητήσει η von der layent και θα καθησύχαζε τα κράτη-μέλη της ΕΕ που βρίσκονται στην Κεντρική Ευρώπη τα οποία έχουν ήδη από την αρχή αντιταχθεί στον αγωγό.

    Η βρετανική στήριξη σε μια τέτοια απόφαση θα ανταπέδιδε την αλληλεγγύη που είχε δεχθεί το Ηνωμένο Βασίλειο μετά από την επίθεση του 2018 με novichok στο Σαλσμπουρι. Θα αποτελέσει επίσης παράδειγμα για την φιλοδοξία της Βρετανίας για μια ”ειδική και διαρκή” εταιρική σχέση με την ΕΕ. Για τις ΗΠΑ, εάν σταματούσε ο Nord Stream 2 θα απομακρυνόταν μια μεγάλη έριδα στη σχέση με το Βερολίνο που είναι ανεπιθύμητη για τις πιο ψύχραιμες φωνές και στις δύο χώρες.

    Υπάρχουν δύο αντιρρήσεις για το να σταματήσει ο Nord Stream 2. Η πρώτη βασίζεται σε εμπορικά συμφέροντα. Αλλά μετά την κατάρριψη του Μαλαισιανού ΜΗ17 τον Ιούλιο του 2014, η Merkel έδειξε ότι οι ανησυχίες ασφάλειας της, ξεπερνούν τα επιχειρηματικά συμφέροντα, διαδραματίζοντας βασικό ρόλο στο να οργανώσει τις κυρώσεις της ΕΕ εναντίον της Ρωσίας.

    Η δεύτερη αντίρρηση βασίζεται στην ανάγκη να διατηρηθεί μια σχέση με τη Ρωσία. Αλλά δεν είναι πλέον σαφές εάν η Ρωσία θέλει ακόμη να δεσμευτεί. Μια μεγάλη μονομερής παραχώρηση στη Ρωσία πέρυσι -η αποκατάσταση από το Συμβούλιο της Ευρώπης των δικαιωμάτων ψήφου που είχαν ανασταλεί από το 2014- δεν έχει αντισταθμιστεί με κάποια παραχώρηση της Ρωσίας ως αντάλλαγμα. Ακόμη και πριν από τη δηλητηρίαση του Navalny, η Ρωσία συνέχισε να διεξάγει ενέργειες που δεν επέτρεψαν καμία ανησυχία για τα γερμανικά ή ευρωπαϊκά συμφέροντα -συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης με πυροβολισμούς τον Αύγουστο του 2019 ενός πρώην Τσετσένου διοικητή στο Βερολίνο.

    Εάν η Γερμανία θέλει μια αλλαγή που θα προκαλούσε σύγχυση στη Ρωσία, μπορεί να αναστείλει το nord Stream 2. Αντίθετα, στη διπλωματία, το να μην δράσεις είναι επίσης μια ενέργεια. Η αποτυχία εφαρμογής αυτών των εμφανών κυρώσεων, θα σηματοδοτούσε μια συνεχιζόμενη έλλειψη αποφασιστικότητας  να αντισταθεί στην επικίνδυνη συμπεριφορά της Ρωσίας. Αυτό απλώς θα ενίσχυε τη Ρωσία περισσότερο.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://www.iiss.org/blogs/analysis/2020/10/navalny-and-novichok

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων