Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 20-Ιαν-2020 09:29

    Οι ειδικοί σχολιάζουν για το Ιράν

    Οι ειδικοί σχολιάζουν για το Ιράν
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Δεν είναι γνωστό εάν οι ιρανικές διαδηλώσεις για την κατάρριψη της πτήσης 752 των Ουκρανικών Αερογραμμών θα διογκωθούν σε τέτοιο σημείο που να απειλήσουν τη συνοχή του καθεστώτος. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι η Ουάσιγκτον επιδιώκει να επωφεληθεί από τα σφάλματα της Τεχεράνης. Μετά από τις ευρείες διαδηλώσεις στον χειμώνα 2017-2018 και το φθινόπωρο του 2019, υπάρχει αυξημένη ελπίδα στην Ουάσιγκτον ότι αυτός ο τρίτος γύρος (διαδηλώσεων) μπορεί να είναι και τυχερός.

    Ο πρόεδρος Trump προσπαθεί σκληρά να προσεγγίσει τους διαδηλωτές, τουητάροντας στα πέρσικα, δηλώνοντας αδιανόητα ότι υποστηρίζει τον ιρανικό λαό. Θα ήταν πιο εύκολο να κερδίσει τις καρδιές και το μυαλό τους εάν επέτρεπε στους Ιρανούς να εισάγουν ελεύθερα τις ιατρικές τις προμήθειες και εξοπλισμό για ασφάλεια των αεροσκαφών, και να επισκεφθούν τις ΗΠΑ. Αντιθέτως ακολουθεί την αντίθετη, συνηθισμένη τακτική, επιβάλλοντας περισσότερες κυρώσεις με την ελπίδα ότι η οικονομική δυσπραγία θα προκαλέσει αναταραχή. Η κυβέρνηση του Ιράν κάνει τη δική της προσπάθεια κατηγορώντας τον "μεγάλο Σατανά" για όλα τα δεινά

    Mark Fitzpatrick

    Ενώ είναι αδύνατο να βγάλουμε συνοπτικά συμπεράσματα για το λαϊκό συναίσθημα σε ένα κράτος 80 εκατ. πολιτών, οι διαμαρτυρίες που ξέσπασαν μετά από την κατάρριψη της πτήσης 752 των Ουκαρνικών Αερογραμμών, αντιπροσωπεύουν μια καμπή για το πώς βλέπουν τις αρχές πολλοί Ιρανοί. Η απροσδόκητη αποδοχή της ακούσιας κατάρριψης, ήρθε τη σωστή στιγμή. Αλλά δεν έκανε πολλά για να καταστείλει το λαϊκό αίσθημα του θυμού, συμπεριλαμβανομένων και πολλών που είχαν βγει στους δρόμους για να θρηνήσουν τη δολοφονία Soleimani.

    Οι Ιρανοί πολίτες αισθάνονται πως είναι οι μόνοι που πληρώνουν το τίμημα και της μέγιστης πίεσης του Trump και της διαφθοράς και ανικανότητας της κυβέρνησής τους. Ακόμη χειρότερα, δεν βλέπουν προοπτικές για να φύγουν από το αδιέξοδο. Σε σχέση με προηγούμενες διαδηλώσεις από τους Ιρανούς της εργατικής τάξης με οικονομικές διαμαρτυρίες, είναι σημαντικό πως οι σημερινές διαδηλώσεις προέρχονται κυρίως από φοιτητικές ομάδες. Πρέπει να δούμε αυτές τις διαδηλώσεις στο πλαίσιο μιας σειράς θανατηφόρων περιστατικών, συμπεριλαμβανομένου και του ότι έφτασαν στο χείλος του πολέμου με τις ΗΠΑ, τους θανάτους δεκάδων στο Κερμάν και μια θανατηφόρα σύγκρουση φορτηγού στα Βόρεια του Ιράν. Η διαχείριση όλων αυτών των περιστατικών έχει αναδείξει την ανικανότητα και τη διαφθορά του κράτους, αφήνοντας σε πολλούς την εντύπωση ότι εάν αυτό σηματοδοτεί το τι θα μπορούσε να συμβεί σε μια κρίση που δεν οδήγησε σε πόλεμο, πώς θα είναι εάν υπάρξει ένας ολομέτωπος πόλεμος με τις ΗΠΑ; Θα μπορούσε κάποιο ατύχημα, ανθρώπινο λάθος ή λάθος υπολογισμός να σύρει την χώρα σε έναν τραγικό πόλεμο;

    Το Συμβούλιο Προστατών απομάκρυνε πολλούς μετριοπαθείς και μεταρρυθμιστές υποψήφιους που είχαν εγγραφεί για να είναι υποψήφιοι για τις κοινοβουλευτικές εκλογές της 21ης Φεβρουαρίου, σημαίνοντας ότι οι σκληροπυρηνικές φωνές θα κυριαρχήσουν πιθανότατα στη νέα Βουλή. Η αντίδραση του κράτους στις διαδηλώσεις είναι μια περαιτέρω ένδειξη ότι είναι απίθανο να δείξει ευελιξία και ανοχή στην αντιμετώπιση αυτής της πόλωσης των απόψεων.

    Mahsa Rouhi

    Είναι περίφημα δύσκολο να πλαισιωθούν επακριβώς οι διαδηλώσεις, ιδιαίτερα σε μια κλειστή χώρα όπως το Ιράν. Το κλειδί ίσως να είναι λιγότερο το μέγεθος των διαδηλώσεων, αλλά το εάν μεταμορφώνονται από διαδηλώσεις που στόχο έχουν να δυσκολέψουν το καθεστώς, σε μια ενεργή αντιπολίτευση με σκοπό την απομάκρυνση του καθεστώτος. Το κέντρο βάρους της αντιπολίτευσης θα πρέπει να μετατοπιστεί για να συμπεριλάβει ότι μόνο παραδοσιακά outsiders αλλά και υποστηρικτές και μέλη που έχει και τώρα.

    Το πώς θα αντιδράσει το καθεστώς θα είναι περισσότερο ενδιαφέρον από ό,τι συνήθως. Μέχρι στιγμής η σχετική αντίδραση από την ηγεσία υποδηλώνει ότι μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι ίσως διακυβεύονται περισσότερα για το IRGC από ό,τι η φήμη του. Εάν, όπως φαίνεται, αποκλείσουν την χρήση δύναμης, θα πρέπει να βρουν εναλλακτικούς τρόπους συγκράτησης των διαδηλώσεων άμεσα εάν θέλουν να ανακτήσουν το προβάδισμα.

    John Raine

    Υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα έλεγα πως θα υπάρξουν ευκαιρίες για επανέναρξη της διπλωματίας. Αλλά αυτές δεν είναι φυσιολογικές. Μέγιστη πίεση με επιπλέον κυρώσεις από τον Trump, δεν θα παράσχουν καμία βοήθεια στο Ιράν. Και οι ΗΠΑ, πριν από την πρόσφατη κρίση, δεν ήταν σε θέση να ασκήσουν αποτελεσματική διπλωματία, επομένως δεν υπάρχει λόγος να πιστέψουμε πως τώρα έγιναν πιο έξυπνοι –αν και είχε αποτέλεσμα η ελβετική πρωτοβουλία για να αποτρέψει την καταστροφή. Το μόνο χαρτί στα χέρια είναι οι διαδηλώσεις στο Ιράν, αλλά υπό αυτές τις συνθήκες είναι δύσκολο να καθοριστεί η ψυχική διάθεση για να κρίνουμε εάν το καθεστώς θα θέλει απλώς να κάνει παραχώρηση.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://www.iiss.org/blogs/analysis/2020/01/expert-commentary-on-iran

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων