Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 06-Αυγ-2019 09:46

    Η ώρα της κρίσης για τη Συνθήκη INF

    Η ώρα της κρίσης για τη Συνθήκη INF
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Των Douglas Barrie και Timothy Wright

    Η Συνθήκη του 1987 για τις πυρηνικές δυνάμεις μεσαίας εμβέλειας (INF) ήταν αναμφισβήτητα η πιο επιτυχημένη συνθήκη ελέγχου όπλων που έχει συμφωνηθεί ποτέ. Βρίσκεται σε ισχύ εδώ και 23 χρόνια και σχεδιάστηκε για να "ενισχύσει την στρατηγική σταθερότητα”. Στις 2 Αυγούστου -μετά από την αμερικανική αποχώρηση- αυτός ο πυλώνας ελέγχου των όπλων δεν υπάρχει πλέον.

    Η Συνθήκη απομάκρυνε μια κατηγορία διπλής ικανότητας βαλλιστικών πυραύλων και cruise, με εμβέλεια 500-5.500 χλμ, που είχε προκαλέσει μια "κούρσα εξοπλισμών” μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της ΕΣΣΔ στο ευρωπαϊκό θέατρο.

    Η Συνθήκη κατέρρευσε μετά από τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ και των συμμάχων τους και τους αντίθετους ισχυρισμούς από τη Ρωσία, σχετικά με το κατά πόσο η Ρωσία είχε παραβιάσει τους όρους της Συνθήκης. Οι πιο σημαντικές κατηγορίες ήταν ότι η ανάπτυξη και η δοκιμή των διπλής ικανότητας πυραύλων εδάφους cruise 9M729 (SSC-8 Screwdriver) από τη Ρωσία, παραβίασε σοβαρά το όριο του εύρους της INF και αργότερα ότι αυτό το σύστημα είχε αναπτυχθεί λειτουργικά. Ως απάντηση, η Μόσχα εκτόξευσε σειρά κατηγοριών -λιγότερο ή περισσότερο κατηγορηματικών- αναφορικά με τις αμερικανικές περιοχές πυραυλικής άμυνας στην Ευρώπη, τα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα και τους στόχους των βαλλιστικών πυραύλων.

    Η κατάρρευση της Συνθήκης INF αφορά αυτή κάθε αυτή, αλλά στο πλαίσιο και άλλων αποτυχιών ελέγχου όπλων, είναι διπλής σημασίας. Η αποχώρηση της Ουάσιγκτον από την Συνθήκη αντί-βαλλιστικών πυραύλων του 1972, το 2002, και η απόφαση της Ρωσίας το 2004 να καταργήσει τους στόχους στις αρχές της δεκαετίας του 1990 για τη μείωση των τακτικών πυρηνικών συμμετοχών, ήταν η κάθε μία σημαντικές ενδείξεις ενός επιδεινούμενου περιβάλλοντος ελέγχου όπλων.

    Αλλαγή στρατηγικού περιβάλλοντος
    Αλλά η αποτυχία της INF σηματοδοτεί νέα χαμηλά. Η κατάρρευσή της αυξάνει την στρατηγική αστάθεια, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, σε μια περίοδο που οι εντάσεις μεταξύ ΝΑΤΟ και Μόσχας θυμίζουν τον Ψυχρό Πόλεμο. Ότι το ΝΑΤΟ πρέπει να απαντήσει στην ανάπτυξη των 9Μ729 ίσως να είναι δεδομένο, αλλά η φύση της απάντησης θα χρειαστεί να είναι προσεκτικά σχεδιασμένη. Οι αντιλήψεις της Μόσχας για τη συμπεριφορά του ΝΑΤΟ, αντιμετωπίζονται υπό ένα πρίσμα δυσπιστίας που βλέπει περιορισμό και καταπάτηση σε κάθε κίνηση της Συμμαχίας. Από την πλευρά της Ουάσιγκτον, η αποχώρηση από την συνθήκη αντί-βαλλιστικών πυραύλων είναι μια αμυντική στροφή, αποτυπώνοντας ένα διαφορετικό περιβάλλον ασφάλειας, αλλά ήταν πιθανό να προκαλέσει κάποια από τις αναπτύξεις της Ρωσίας -συμπεριλαμβανομένης του 9Μ729- που συνεχίζει να πλήττει τον έλεγχο των όπλων.

    Η Συνθήκη INF συμφωνήθηκε μεταξύ των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης. Η τελευταία κατέρρευσε το 1991 υπό το βάρος των δικών της οικονομικών και ιδεολογικών αντιφάσεων, ενώ η πρώτη έχει ανακύψει ως ο κάποτε απρόθυμος και περιστασιακός ηγεμόνας. Ένας νέος εθνικισμός στη Ρωσία θεωρεί την συμπεριφορά της Δύσης στη δεκαετία του 1990 ως θριαμβευτική και ασεβής. Και όχι μόνο οι ΗΠΑ πρέπει να αντιμετωπίσουν μια πιο διεκδικητική Ρωσία, αλλά η Ουάσιγκτον πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει και την εμφάνιση της Κίνας ως "παγκόσμια δύναμη”. Αυτό το τελευταίο είναι η ασχολία των ΗΠΑ.

    Αυτό δημιουργεί ένα ιδιαίτερο αίνιγμα για τον έλεγχο των όπλων, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την INF. Η Συνθήκη διαπραγματεύτηκε σε ένα διαφορετικό και συγκεκριμένα, στρατηγικό περιβάλλον με ηγέτες και των δύο δυνάμεων: "Πεπεισμένοι ότι τα μέτρα που προβλέπονται σε αυτή την Συνθήκη θα βοηθήσουν να μειωθεί ο κίνδυνος πρόκλησης ενός πολέμου και θα βοηθήσουν στην ενίσχυση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας”.

    Μια δοκιμαστική προσπάθεια για την επέκταση της εμβέλειας της INF από ένα διμερές σε ένα πολυμερές εργαλείο ελέγχου των όπλων, απέτυχε το 2007. Και το 2019 ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump έδειξε το ενδιαφέρον του για την συμμετοχή της Κίνας σε Συνθήκες όπως η INF.

    Η απάντηση του Πεκίνου ήταν μια ψυχρή απόρριψη, και είναι κατανοητό. Οι περισσότεροι από τους βαλλιστικούς και εδάφους cruise πυραύλους της, βρίσκονται σε εμβέλεια 500-5.500 χλμ που απαγορεύεται από την INF. Ως εκ τούτου, φαινόταν ότι της ζητείται να παραχωρήσει πολλά για μικρό όφελος.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://www.iiss.org/blogs/military-balance/2019/08/inf-treaty
     

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων