Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 21-Αυγ-2019 09:11

    The Show Must Go On! Ο ιδρυτής του Cirque Du Soleil σχεδιάζει να δημιουργήσει ένα νέο φαινόμενο ψυχαγωγίας

    The Show Must Go On! Ο ιδρυτής του Cirque Du Soleil σχεδιάζει να δημιουργήσει ένα νέο φαινόμενο ψυχαγωγίας
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Της Madeline Berg

    Ο Guy Laliberté βρίσκεται σε μια αποβάθρα στο παλιό λιμάνι του Μόντρεαλ και ατενίζει τον ορίζοντα. Είναι η πόλη των χιλίων καμπαναριών, καθώς και του περίφημου τροχού La Grand Roue και της 90 ετών γέφυρας Jacques Cartier, με τα γαλαζοπράσινα φώτα. Από πάνω του βρίσκεται ο λόφος Μον Ρουαγιάλ, με έναν χαλύβδινο σταυρό ύψους 30 μέτρων στην κορυφή. Στα δεξιά του, μια τέντα τσίρκου με μπλε και άσπρες ρίγες.

    "Το πρώτο μου μωρό”, λέει ο Laliberté, δείχνοντας τη μεγάλη τέντα, όπου δίνει τις παραστάσεις του το Τσίρκο του Ήλιου. Φορά έναν μαύρο σκούφο και φορά σκισμένο τζιν. Ο Laliberté γυρίζει προς τα αριστερά, όπου βρίσκεται μια λευκή πυραμίδα ύψους 25 μέτρων. "Το νέο μου μωρό”, συμπληρώνει ο 59χρονος.

    Η φαραωνική δομή, τυπικά γνωστή ως PY1, εκτείνεται σε 1400 τμ, κόστισε 30 εκατ. δολάρια και τώρα φιλοξενεί το νέο εγχείρημα του Laliberté. Κατά τη διάρκεια της ημέρας φιλοξενεί το "Through the Echoes” (Μέσα από την ηχώ), μια εντυπωσιακή παράσταση με φώτα και ήχους. Είναι τόσο ψυχεδελική όσο φαίνεται - και ακόμη περισσότερο το βράδυ, όταν φτάνουν οι DJs που παίζουν ως τις πρώτες πρωινές ώρες, παρουσιάζοντας θέματα όπως το "Candy World”, Astral Plane” και "Sci-Matic”. Οι συμμετέχοντας σε αυτά ενθαρρύνονται να ενσωματώσουν το θέμα της βραδιάς στην ενδυμασία τους. Για παράδειγμα, στο Candy World”, φορούν φλούο χρώματα, δημιουργώντας την αίσθηση παραμυθένιων ζαχαρωτών. "Να είστε χαριτωμένοι, κακοί, στραβωμένοι”, προτρέπει η διαφήμιση της εκδήλωσης. "Να είστε οτιδήποτε επιθυμείτε - μόνο να μην ντρέπεστε γι’ αυτό”.

    Αυτό πρεσβεύει ο Laliberté απροκάλυπτα για μια ακόμη φορά. Πριν από δεκαετίες, εμφύσησε αυτό τον τρόπο σκέψης στο Τσίρκο του Ήλιου, δημιουργώντας ένα από τα πλέον επικερδή και διάσημα ψυχαγωγικά δρώμενα του περασμένου αιώνα. Πιο πρόσφατα, μάλιστα, δημιουργήθηκαν κι άλλες εκδοχές. Έτσι, υπάρχει πλέον το "Τσίρκο, η εκδοχή του Μάικλ Τζάκσον”, το "Τσίρκο συναντά τον Μέσι”, το "Τσίρκο και οι Μπίτλς”, το "Υποβρύχιο Τσίρκο”. Όλα ήταν πολύ προσοδοφόρα - και, μετά από λίγο, προβλέψιμες "αντιγραφές” που φλερτάρουν με το βαρετό.

    Ο δισεκατομμυριούχος πίσω από το Τσίρκο του Ήλιου παρουσιάζει την πυραμίδα "PY1”

    Στη συνέχεια, ο Laliberté ήθελε να κάνει κάτι διαφορετικό, έτσι το 2015, πούλησε το μεγαλύτερο μέρος του ποσοστού του στο Τσίρκο, αποκομίζοντας 1,5 δισ. δολάρια για να προχωρήσει τα νέα του σχέδια. Ένα μέρος αυτού του ποσού κατευθύνθηκε στην αγορά ακινήτων, στην αγορά χώρων γραφείων, σε επενδύσεις σε νεοφυείς επιχειρήσεις καθώς και σε αγορές έργων τέχνης. Και στη συνέχεια, πριν από δύο χρόνια, δημιούργησε τη Lune Rouge Entertainment, τη μητρική εταιρεία της "πυραμίδας” και των ψυχεδελικών παραστάσεων αυτή φιλοξενεί. Το μεγαλύτερο μέρος βέβαια των εσόδων από την πώληση του ποσοστού του στο Τσίρκο δεν τοποθετήθηκε στη Lune Rouge -πιθανότατα έχει ξοδέψει περίπου 100 εκατ. δολάρια για την κατασκευή της πυραμίδας και την ανάπτυξη του ψυχαγωγικού προγράμματος-, σίγουρα όμως είναι το πιο εμφανές τμήμα της δεύτερης πράξης στην καριέρα του. Και δεδομένης της εξέλιξης του Τσίρκου, θα μπορούσε να αποτελέσει την πλέον προσοδοφόρα δραστηριότητά του από τη σύσταση του Τσίρκου του Ήλιου και μετά.

    "Είναι νικητής. Το όνομά του είναι συνυφασμένο με την επιτυχία. Ξέρεις ότι θα πετύχει”, σημειώνει ο Yves Lalumière, διευθύνων σύμβουλος του Tourisme Montréal. "Ο κόσμος θα θέλει να τον ακολουθήσει, ακόμη κι αν δεν ξέρει που πηγαίνει - ξέρει ότι θα καταφέρει τον στόχο του”.

    Αυτό που συμβαίνει στο Μόντρεαλ είναι μόνο η αρχή. Η πυραμίδα άνοιξε τις πύλες της εκεί τον Ιούλιο και θα ολοκληρώσει τις παραστάσεις τον Σεπτέμβριο. Στη συνέχεια θα μεταφερθεί στο Μαϊάμι, το φθινόπωρο, και μετά πιθανότατα στη Νέα Υόρκη. Ο Laliberté δεν κρύβει τις φιλοδοξίες του. "Μια πυραμίδα”, τονίζει, "σε κάθε πόλη”.

    Ο Laliberté βλέπει τον εαυτό του ως μίξη δύο χαρακτήρων: του καλλιτέχνη και του καπιταλιστή. Η σύμπραξη των δύο αυτών χαρακτήρων συνέβη πριν από πολύ καιρό. "Μεγάλωσα σε έναν κόσμο που ισορροπούσε μεταξύ της επιχειρηματικότητας και της δημιουργικότητας. Η μητέρα μου είναι πολύ, πολύ δημιουργική, εκκεντρική. Και ο πατέρας μου ήταν άνθρωπος των δημοσίων σχέσεων, καταφερτζής”, λέει οδηγώντας το Range Rover του και κατευθυνόμενος στο κέντρο του Μόντρεαλ. "Πιστεύω ότι ένα δώρο που μου έδωσε η ζωή είναι αυτό το κατά το ήμισυ δημιουργικό και κατά το άλλο ήμισυ επιχειρηματικό μυαλό”.

    Το 1978, εγκατέλειψε το κολέγιο για να γίνει πλανόδιος μουσικός, με εφόδιο ένα ακορνετόν που βρήκε στην ντουλάπα του πατέρα του. Έφυγε από την γενέτειρά του τον επόμενο χρόνο και ταξίδεψε κάνοντας ωτοστόπ στην Ευρώπη. Εκεί τελειοποίησε τις δεξιότητές του, μαθαίνοντας να περπατά με ξυλοπόδαρα και να βγάζει φωτιές. Μερικά χρόνια αργότερα επέστρεψε στην πατρίδα του και εντάχθηκε σε ένα επαγγελματικό γκρουπ που αποκαλείτο "Les Echassiers” -οι ξυλοπόδαροι στα γαλλικά- στο Baie-Saint-Paul, μια καναδική πόλη στον ποταμό Αγίου Λαυρεντίου. Εν μέρει, το παιδί που στην ηλικία των 5 ετών πουλούσε κάρτες του μπέιζμπολ στην αυλή του σχολείου, εξελίχθηκε σε έναν από τους επικεφαλής του γκρουπ, οργανώνοντας παραστάσεις και συγκεντρώνοντας χρήματα.

    Οι Les Échassiers έκαναν το μεγάλο άλμα το 1987, όταν το Κεμπέκ προσέφερε στο γκρουπ το ποσό του 1 εκατ. δολαρίων προκειμένου να ετοιμάσει μια περιοδεύουσα παράσταση με θέμα το τσίρκο για την 450ή επέτειο από την ανακάλυψη του Καναδά. "Αντιμετωπίσαμε ότι πρόβλημα μπορείς να φανταστείς”, είχε πει ο Laliberté στο Forbes το 2004. "Την πρώτη μέρα έπεσε η τέντα. Είχαμε πρόβλημα να προσελκύσουμε θεατές στις παραστάσεις. Επιβιώσαμε απλώς και μόνο χάρη στο θάρρος και την αλαζονεία της νιότης”, πρόσθεσε.

    Τελικά όμως κατέληξαν να βγάλουν 40.000 δολάρια κέρδος και γρήγορα κατάφεραν να βελτιώσουν την παράσταση. Μέσω κυβερνητικών επιχορηγήσεων και δανείων, αγόρασαν φανταχτερά κοστούμια, πρόσθεσαν στο πρόγραμμα ακροβάτες που αψηφούσαν τη βαρύτητα και "έντυσαν" μουσικά την παράσταση. Έτσι, γεννήθηκε το Τσίρκο του Ήλιου.

    "Θυμάμαι ότι στην πρεμιέρα της παράστασής μας ήταν που η μητέρα μου συνειδητοποίησε ότι αυτό που κάνουμε είναι κάτι σοβαρό”, λέει, προσθέτοντας με χαμόγελο: "Στον πατέρα μου χρειάστηκαν, περίπου, άλλα δύο χρόνια”.

    Στη συνέχεια το Τσίρκο του Ήλιου επεκτάθηκε, ποντάροντας τα πάντα σε μια παράσταση που ονομάστηκε "Cirque Réinventé” (Το τσίρκο ανακαλύπτεται εκ νέου) -όπου η ιστορία εξελίσσεται γύρω από φυσιολογικούς ανθρώπους που εισέρχονται σε μια μυστικιστική εναλλακτική πραγματικότητα όπου συστήνουν ένα τσίρκο- η οποία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Τεχνών του Λος Άντζελες. Επρόκειτο για ένα στοίχημα: ο Laliberté και οι υπόλοιποι είχαν χρήματα απλώς και μόνο για τα εισιτήρια προς την Καλιφόρνια. Αν αποτύγχαναν, θα έπρεπε να κάνουν ωτοστόπ για να επιστρέψουν στον Καναδά.

    Όπως αποδείχθηκε, όμως, τελικά, θα μπορούσαν να γυρίσουν στην πατρίδα ταξιδεύοντας πρώτη θέση. Η παράσταση Cirque Réinventé ήταν sold out σε όλη τη νότια Καλιφόρνια, πριν ξεκινήσει το ταξίδι της ανά τον κόσμο για τρία χρόνια. Το 1993 άνοιξε τις πόρτες του στο Λας Βέγκας το ξενοδοχείο "Treasure Island”, που διέθετε μια σκηνή αφιερωμένη στο Τσίρκο του Ήλιου. Την επόμενη χρονιά τα έσοδα του Τσίρκου έφτασαν τα 30 εκατ. δολάρια. Δύο χρόνια αργότερα έφτασαν τα 110 εκατ. δολάρια. Μέχρι τις αρχές του 2000, το τσίρκο πραγματοποιούσε πέντε διαφορετικές παραστάσεις κάθε βράδυ στην "αμαρτωλή πόλη”, ενώ είχε μόνιμες σκηνές στη Disney World, την Κίνα και την Ιαπωνία. Χορηγοί όπως η American Express και η AT&T έκαναν ουρά για να συνεργαστούν μαζί τους, ενώ η εμπορική εκμετάλλευση προϊόντων, όπως δερμάτινα μπουφάν και τσαγιέρες, απέφεραν εκατομμύρια.

    Όταν ο Laliberté πούλησε το Τσίρκο το 2015, 10 εκατ. άνθρωποι παρακολουθούσαν τις παραστάσεις του κάθε χρόνο. Επιπλέον, απασχολούσε 4.000 άτομα -περισσότερα, όπως λέει, από την Airbnb ή τη Hasbro- και απέφερε έσοδα ύψους 845 εκατ. δολαρίων.

    Το μέγεθος ήταν τεράστιο, οι παραστάσεις επαναλαμβανόμενες και ο Laliberté κουραζόταν όλο και περισσότερο. Έτσι, προσπάθησε να βρει αγοραστή στο Μόντρεαλ, αλλά κατέληξε τελικά σε συμφωνία με την TPG Capital, ένα private equity από το San Francisco. Το 2015, πούλησε το πλειοψηφικό πακέτο του Τσίρκου, κρατώντας ένα ποσοστό 10% της εταιρείας καθώς και το δικαίωμα να συμμετέχει στις καλλιτεχνικές αποφάσεις του Τσίρκου. Ποιο είναι το επόμενο βήμα; "Έβαλα έναν στόχο: πραγματικά μου λείπει να συμμετέχω σε παραστάσεις. Όταν ξεκίνησα το Τσίρκο, σχεδόν εγκατέλειψα τις παραστάσεις. Αυτό είναι κάτι που πραγματικά θέλω να ζήσω ξανά”, λέει.

    Μετά την πώληση βρέθηκε με πολλά χρήματα στην κατοχή του -και πολύ χρόνο για να σκεφτεί τι θέλει να κάνει στη συνέχεια. Ο Laliberté αγόρασε ακίνητα αξίας εκατομμυρίων δολαρίων -ένα νησί στη γαλλική Πολυνησία, ένα συγκρότημα επτά κτιρίων γραφείων στο Μόντρεαλ επιφάνειας 270.000 τετραγωνικών ποδών- καθώς και έργα τέχνης, όπως αυτά της εννοιολογικής καλλιτέχνιδας Jenny Holzer. Επένδυσε επίσης κάποια χρήματα σε "πράσινες” νεοφυείς επιχειρήσεις, όπως η FoodHero, καθώς και σε εταιρείες ψηφιακού μάρκετινγκ, όπως η HelloStrategy (αρνήθηκε να δώσει πληροφορίες για συγκεκριμένες επενδύσεις).

    Ωστόσο, ήθελε να κάνει κάτι πραγματικά δημιουργικό. Σκέφτηκε να ασχοληθεί επαγγελματικά ως DJ, που ήταν το χόμπι του. Τον Νοέμβριο του 2016, έπαιξε για πρώτη φορά έναντι πληρωμής στη Νέα Υόρκη. Δεν θα αποκαλύψει που εμφανίστηκε -προκειμένου να διασώσει τη φήμη του κλαμπ, όπως επιμένει. Διότι όταν πήγε να εξαργυρώσει την επιταγή ύψους 4.000 δολαρίων για την εμφάνισή του, η επιταγή ήταν ακάλυπτη.

    "Πραγματικά το περιστατικό αυτό με γύρισε πίσω στις μέρες που ήμουν πλανόδιος”, λέει πίσω από ένα σύννεφο καπνού τσιγάρων Gauloises Blondes. "Δεν υπάρχει περίπτωση να γλιτώσουν αυτοί οι άνθρωποι χωρίς να με πληρώσουν”, σημειώνει.

    Εντάξει. Ίσως δεν ήταν για DJ. Ο Laliberté το σκέφθηκε λίγο περισσότερο, διερωτώμενος πώς θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα θέαμα, όπως το Τσίρκο, που θα εκμεταλλεύεται τις σημαντικές τεχνολογικές εξελίξεις που έχουν λάβει χώρα από τη γέννηση του Τσίρκου του Ήλιου μέχρι σήμερα. Αυτό που έφτιαξε, ήθελε να μπορεί να μεταμορφώνεται και έτσι έδωσε σε αυτό μεγαλύτερη βάση. "Ήθελα να δημιουργήσω ένα χώρο δημιουργικότητας για τα επόμενα 10, 15 χρόνια”, τονίζει.

    Πώς θα έμοιαζε αυτό; Για αιώνες, οι θολωτοί χώροι προτιμούνταν για εμβληματικές τεχνολογίες. Αυτό όμως ήταν πολύ προφανές. "Θέλαμε να έχει διαφορετικό σχήμα”, λέει, κρατώντας έναν εσπρέσο. Το μυαλό του πήγε στις πυραμίδες, ένα πνευματικό σύμβολο σεβαστό σε όλο τον κόσμο.

    Σε αντίθεση, όμως, με τις αιγυπτιακές πυραμίδες που φιλοξενούν νεκρούς, η πυραμίδα του Laliberté αποπνέει ζωή. Το θέατρο είναι εξοπλισμένο με γιγάντιες οθόνες, 126 ηχεία, 32 προτζέκτορες, 948 προβολείς και 39 λέιζερς. Διαθέτει επίσης μια μηχανή παραγωγής καπνού και άλλη μία που παράγει φυσαλίδες. Η πρώτη παράσταση που φιλοξενεί έχει τον τίτλο ""Through the Echoes” και αποτελεί μια γιορτή της ζωής. Η ωριαία παράσταση διηγείται την ιστορία της Γης από το Big Bang μέχρι την γέννηση της ανθρωπότητας. Ο Laliberté το ονομάζει "τεχνολογική και συναισθηματική οδύσσεια”. "Μου θυμίζει πολύ την εποχή που ξεκίνησα για πρώτη φορά με το Τσίρκο”, λέει ο Michael Anderson, διευθυντής παραγωγής της πυραμίδας, ο οποίος ξεκίνησε τη συνεργασία του με το Τσίρκο του Ήλιου στα μέσα της δεκαετία του 1990. "Μόνο που σήμερα έχουμε περισσότερα χρήματα”, συμπληρώνει.

    Η παράσταση "Through the Echoes” αποτελεί μια χαλαρή αφηγηματική και ηχητική εμπειρία που οι συμμετέχοντες βιώνουν ξαπλωμένοι στο πάτωμα με ένα μαξιλάρι κάτω από το κεφάλι τους. Οπτικά δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεσαι μέσα σε μια λάμπα λάβας. Οι δέσμες λέιζερ αναβοσβήνουν, και οργανικές, αφηρημένες εικόνες προβάλουν και στις τέσσερις πλευρές της πυραμίδας. Σε κάποια στιγμή η πυραμίδα μοιάζει να μεταμορφώνεται στον γαλαξία μας (Milky Way). Σε άλλο σημείο, τυλίγεται στις φλόγες πριν μετεξελιχθεί σε έναν φουτουριστικό κήπο. Η μουσική επένδυση -άλλοτε απαλή, άλλοτε έντονη- συνάδει με τις εικόνες.

    "Θέλω πάντα να δημιουργώ πράγματα που δεν έχουν ξαναγίνει”, λέει ο Laliberté. "Η πυραμίδα… θα είναι ότι ήταν η μπλε και κίτρινη τέντα για το Τσίρκο του Ήλιου”, συμπληρώνει.

    Κάθε πυραμίδα αναμένεται να πουλήσει περίπου 200.000 εισιτήρια (από 21 έως 45 δολάρια το καθένα) κατά τη διάρκεια των τρίμηνης διάρκειας παραστάσεων. Οι εκδηλώσεις με DJs -κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή- μπορούν να αποφέρουν πολύ περισσότερα, ίσως και δεκάδες χιλιάδες δολάρια τη βραδιά. Ο Laliberté φαντάζεται τον χώρο ως ένα σπίτι γυμναστικής, γιόγκα ή διαλογισμού τα πρωινά, με τις παραστάσεις να κοστίζουν όμως λιγότερο σε σχέση με το Τσίρκο, όπου για παράδειγμα στην περίπτωση της εκδοχής του Μάικλ Τζάκσον το κόστος είναι "βασιλικό”. Εν τω μεταξύ, ένα διαφορετικό τμήμα της Lune Rouge, που είναι η μητρική εταιρεία της πυραμίδας, εξετάζει πώς θα μεταφέρει τις ιδέες που κρύβονται πίσω από τις παραστάσεις εκεί, σε άλλα μέσα -από κόμικς και podcasts έως βίντεοπαιχνίδια και τηλεοπτικές εκπομπές.

    "Δεν είμαι χαζός. Αξιολογώ τον κίνδυνο, αλλά πιστεύω ότι η ζωή είναι καλή”, λέει ο Laliberté, τραβώντας μια βαθιά ρουφιξιά από το τσιγάρο του. "Και πιστεύω ότι υπάρχει κάτι πίσω από κάθε απόφαση που παίρνουμε, και ότι αν θέλεις να αλλάξεις τους κανόνες του παιχνιδιού, πρέπει να ρισκάρεις".

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    Forbes 100+ The Greek List

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Jeff Bezos

    Jeff Bezos

    114,4 δισ. $

    Bill Gates

    Bill Gates

    105,4 δισ. $

    Bernard Arnault

    Bernard Arnault

    101,6 δισ. $

    Warren Buffett

    Warren Buffett

    84,3 δισ. $

    Mark Zuckerberg

    Mark Zuckerberg

    69,5 δισ. $