Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 02-Ιουλ-2019 08:56

    Εμπορικός πόλεμος: Η Αμερική προσπαθεί να μετατρέψει την Κίνα σε μία ακόμη Ιαπωνία

    Εμπορικός πόλεμος: Η Αμερική προσπαθεί να μετατρέψει την Κίνα σε μία ακόμη Ιαπωνία
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Panos Mourdoukoutas

    Η Αμερική προσπαθεί να μετατρέψει την Κίνα σε μία ακόμη Ιαπωνία. Σε ό,τι αφορά, τουλάχιστον, τις εμπορικές σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών.

    Η Ουάσινγκτον θέλει να ελέγχει το εμπόριο μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας. Με τον ίδιο τρόπο που ήθελε να έχει τον έλεγχο στο εμπόριο μεταξύ ΗΠΑ και Ιαπωνίας τη δεκαετία του 1980.

    Αυτό ήταν προφανές ήδη από την έναρξη των εμπορικών διαπραγματεύσεων. Έγινε, ωστόσο, πιο προφανές μετά την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων τον Μάιο.

    Το ακανθώδες ζήτημα μεταξύ των δύο πλευρών δεν είναι οι διαπραγματευτικοί στόχοι. Το Πεκίνο έχει επανειλημμένως επιδείξει την προθυμία του να μειώσει τους δασμούς σε ορισμένα αμερικανικά προϊόντα και να τους αυξήσει σε άλλα.

    Είναι μάλλον το πώς πρέπει να γίνει μια εμπορική συμφωνία, ώστε η Ουάσιγκτον να μπορεί να παίρνει μετρήσιμα αποτελέσματα από την Κίνα.

    Αυτό ήταν επίσης το σημείο κολλήματος στις εμπορικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Αμερικής και Ιαπωνίας τη δεκαετία του 1980. Και η Αμερική βρήκε τη φόρμουλα: τον νόμο Omnibus για το εμπόριο και την ανταγωνιστικότητα.

    Ιδού πώς συνέβη:

    Τον Νοέμβριο του 1983, η κυβέρνηση Regan ξεκίνησε συνομιλίες με την Ιαπωνία σχετικά με το άνοιγμα των κεφαλαιαγορών της και την ανατίμηση του γεν, μια προσπάθεια που οδήγησε στην Συμφωνία του Πλάζα το Σεπτέμβριο του 1985. Παράλληλα με τις προσπάθειες αυτές, στις αρχές του 1985, οι δύο πλευρές ξεκίνησαν συνομιλίες σε ένα άλλο μέτωπο, τον τομέα που προσανατολίζεται στην αγορά. Οι συνομιλίες κάλυψαν τέσσερις συγκεκριμένους τομείς της εμπορικής τριβής: ηλεκτρονικά είδη, ιατρικό εξοπλισμό, τηλεπικοινωνίες και φαρμακευτικά προϊόντα. Ένα χρόνο αργότερα, το 1986, οι δύο πλευρές συμφώνησαν να καθιερώσουν τον Διαρθρωτικό Οικονομικό Διάλογο, έναν προπομπό της Πρωτοβουλίας για τα Διαρθρωτικά Εμπόδια, η οποία ασχολούνταν με εμπορικά θέματα για συγκεκριμένα προϊόντα σε τακτική βάση (έξι μήνες). Το 1988, το Κογκρέσο των ΗΠΑ θέσπισε τον νόμο για το εμπόριο και την ανταγωνιστικότητα Omnibus, θέτοντας ουσιαστικά το εμπόριο ΗΠΑ-Ιαπωνίας κάτω από τον έλεγχο της Ουάσινγκτον.

    Τελικά, η Ιαπωνία δεν είχε άλλη επιλογή παρά να παραδοθεί στις αμερικανικές απαιτήσεις.

    Αλλά η Κίνα δεν είναι η Ιαπωνία όταν πρόκειται για την αντίδραση στην εξωτερική πίεση. Ακόμα κι αν αυτό επιφέρει μεγάλο κόστος. Τουλάχιστον αυτό έχει αποδείξει κατά τη μακρά ιστορία της.

    Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το Πεκίνο δεν φαίνεται να είναι πρόθυμο να αφήσει την Αμερική να εφαρμόσει τη φόρμουλα που εφάρμοσε στην Ιαπωνία, καθώς οι εμπορικές διαπραγματεύσεις ετοιμάζονται να ξαναρχίσουν. Τουλάχιστον, αυτό είναι το μήνυμα από τις επίσημες κινεζικές υπηρεσίες, μετά τη συνάντηση στην Οσάκα. "Το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων της Κίνας, επικαλέστηκε δηλώσεις του Προέδρου Xi μετά τη συνάντηση ο οποίος είπε ότι" οι διαπραγματεύσεις θα πρέπει να βασίζονται στην ισότητα και τον αμοιβαίο σεβασμό", μια συγκεκαλυμμένη διατήρηση της αντίθεσης της Κίνας στις απαιτήσεις των ΗΠΑ για μια συμφωνία που θα επιτρέψει στις ΗΠΑ να θεσπίσουν τιμωρητικούς δασμούς σε βάρος της Κίνας με στόχο να την υποχρεώσουν σε μια συμφωνία στην οποία η Κίνα δεν θα μπορεί να αντιδράσει", λέει ο επικεφαλής οικονομολόγος της PNC Financial Services Group, Bill Adams.

    Και έπειτα υπάρχει και η απόρριψη από την Κίνα του αιτήματος της Αμερικής να κωδικοποιηθεί η εμπορική συμφωνία. "Η Κίνα απορρίπτει επίσης το αίτημα των ΗΠΑ να κωδικοποιήσουν μια εμπορική συμφωνία στην κινεζική νομοθεσία χωρίς αντίστοιχο αμερικανικό νόμο που δεσμεύει τις ΗΠΑ να εγκαταλείψουν οριστικά τους δασμούς", εξηγεί ο Adam. "Η κυβέρνηση Trump πρότεινε η αμερικανική πλευρά της συμφωνίας να είναι αποκλειστικά μια δέσμευση του εκτελεστικού βραχίονα, δίνοντας στον Πρόεδρο Trump και στους μελλοντικούς προέδρους  τη διακριτική ευχέρεια για την αποκατάσταση των δασμών στις κινεζικές εισαγωγές".

    Προφανώς, οι διαπραγματευτές πρέπει να καταλήξουν σε μια νέα φόρμουλα που θα επιτρέψει στο Πεκίνο να κρατήσει ψηλά το κεφάλι. Αλλά αυτό θα διαρκέσει πολύ, δοκιμάζοντας τις προσδοκίες της Wall Street.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    Forbes 100+ The Greek List

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Jeff Bezos

    Jeff Bezos

    161,2 δισ. $

    -1.054,5 εκ. $

    Bill Gates

    Bill Gates

    103,1 δισ. $

    -168,2 εκ. $

    Bernard Arnault

    Bernard Arnault

    103,0 δισ. $

    -140,2 εκ. $

    Warren Buffett

    Warren Buffett

    81,3 δισ. $

    -723,4 εκ. $

    Mark Zuckerberg

    Mark Zuckerberg

    73,6 δισ. $

    -880,4 εκ. $