Τη νέα του εταιρική ταυτότητα παρουσίασε την Πέμπτη, σε εκδήλωση στις Βρυξέλλες με υψηλούς προσκεκλημένους, ο ευρωπαϊκός κλάδων μετάλλων. Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, πρόεδρος της Ένωσης και εκτελεστικός πρόεδρος του Δ.Σ. της Metlen, ανακοίνωσε τη μετονομασία της Eurometaux σε European Metals, έπειτα από σχεδόν 40 χρόνια παρουσίας στο χώρο.

Στη δήλωσή του, ο κ. Μυτιληναίος σημείωσε: "Τα ευρωπαϊκά μέταλλα βρίσκονται στο επίκεντρο της επόμενης μέρας της ηπείρου, ενισχύοντας την ενεργειακή μετάβαση, τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την ασφάλεια. Χρησιμοποιούνται σε δίκτυα και μπαταρίες, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, data centers, αμυντικά συστήματα, κτίρια και μεταφορές. Η Ευρώπη, αν θέλει να ηγηθεί στις καθαρές τεχνολογίες, πρέπει να σταματήσει να εξαρτάται από εισαγωγές πρώτων υλών και να εξάγει θέσεις εργασίας. Η σημερινή ημέρα είναι κρίσιμη, καθώς η μετονομασία της Ένωσής μας σε European Metals αποτυπώνει μια σημαντική εξέλιξη σε έναν κλάδο που αναγνωρίζει τις αλλαγές στον κόσμο και είναι έτοιμος να προσαρμοστεί στην εντεινόμενη ανταγωνιστικότητα και ανθεκτικότητα".

Η European Metals υφίσταται από το 1957 και πιο πρόσφατα ως Eurometaux από το 1988. Η νέα επωνυμία αντικατοπτρίζει την εξέλιξη της Ένωσης, ενισχύοντας τη θέση της ως βασικού συνομιλητή με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και στοχεύοντας στη στήριξη των ενεργοβόρων βιομηχανιών, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και την αντιμετώπιση του υψηλού ενεργειακού κόστους στην ΕΕ. Παράλληλα, ενισχύει τη θέση της Ένωσης σε ένα διεθνοποιημένο περιβάλλον, όπου η εξάρτηση από πρώτες ύλες εκτός Ευρώπης είναι αυξανόμενη και οι παγκόσμιες οικονομικές εντάσεις εντείνονται.

Ο κ. Μυτιληναίος προσέθεσε: "Είμαστε περήφανοι για την κληρονομιά μας. Επενδύουμε, καινοτομούμε, μειώνουμε το αποτύπωμά μας και ανταγωνιζόμαστε σε παγκόσμιο επίπεδο. Όταν ο κόσμος αλλάζει, οι σοβαροί βιομηχανικοί κλάδοι δεν μένουν στάσιμοι - εξελίσσονται".

Πιο αναλυτικά, στην ομιλία του στην εκδήλωση: "Η Ευρώπη και ο Κλάδος Μετάλλων", ο κ. Μυτιληναίος σημείωσε μεταξύ άλλων:

"Συναντιόμαστε σε μια εποχή όπου οι κανόνες της παγκόσμιας οικονομίας ξαναγράφονται. Δεν γίνεται σταδιακά, ούτε ευγενικά. Γίνεται μέσω σοκ, πιέσεων και δύσκολων επιλογών. Η γεωπολιτική δεν αποτελεί πια φόντο, αλλά διαμορφώνει τις αγορές ενέργειας, τις ροές εμπορίου, τις επενδυτικές αποφάσεις και την επιβίωση των βιομηχανιών. Οι αλυσίδες εφοδιασμού χρησιμοποιούνται ως μοχλοί πίεσης. Η ενέργεια έχει γίνει στρατηγικό αγαθό. Και η βιομηχανική ικανότητα είναι ξανά αυτό που πρέπει να είναι: πηγή δύναμης.

Αυτή η μετάβαση δεν είναι φυσιολογική. Είναι μια ρήξη. Στιγμές όπως αυτές απαιτούν σαφήνεια. Γιατί η προσποίηση ότι οι υποθέσεις του χθες ισχύουν ακόμη είναι ο πιο γρήγορος τρόπος για να μείνουμε πίσω.

Η Ευρώπη έχει πολλές δυνάμεις. Ωστόσο, έχουμε την τάση να συγχέουμε την πρόθεση με το αποτέλεσμα. Είμαστε πολύ καλοί στις στρατηγικές, τα πλαίσια και τους στόχους, αλλά λιγότερο καλοί στο να τους μεταφράσουμε σε συνθήκες που να επιτρέπουν στην βιομηχανία να επενδύει, να λειτουργεί και να ανταγωνίζεται.

Πάρτε τις κρίσιμες πρώτες ύλες. Στην Ευρώπη, ο σχετικός νόμος μάς δίνει κυρίως μια λίστα - 34 υλικά, 17 από αυτά χαρακτηρίζονται στρατηγικά - μαζί με στόχους και διαδικασίες. Αυτό που δεν μας δίνει είναι πραγματική χρηματοδοτική στήριξη ή στρατηγικό στοκ σε μεγάλη κλίμακα. Το πρόβλημα εντοπίζεται, αλλά δεν λύνεται.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η προσέγγιση ήταν πολύ διαφορετική. Ανέλυσαν τους κινδύνους προμήθειας, αναγνώρισαν τη χειραγώγηση της αγοράς και κατάλαβαν τι ήταν σε κίνδυνο για τη βιομηχανική τους βάση. Και στη συνέχεια, ενήργησαν — δεσμεύοντας 12 δισεκατομμύρια δολάρια για να δημιουργήσουν στρατηγικά αποθέματα μετάλλων, συνδυάζοντας δημόσια χρηματοδότηση με ιδιωτική συμμετοχή, προκειμένου να εξασφαλίσουν την προμήθεια, να σταθεροποιήσουν τις αγορές και να προστατεύσουν τη μεταποιητική βιομηχανία.

Όταν άλλοι υποστηρίζουν ενεργά τις βιομηχανίες τους, εξασφαλίζουν τη βάση ενέργειας τους και χρησιμοποιούν στρατηγικά οικονομικά εργαλεία, η Ευρώπη δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στην καλή θέληση και τη διαδικασία. Η σημασία σήμερα δεν δηλώνεται, κερδίζεται - μέσω της παραγωγής, της επένδυσης και της εκτέλεσης.

Αυτό είναι το σημείο στο οποίο η Ευρώπη πρέπει να επανεστιάσει. Όχι στο να αντιδρά σε κάθε εξωτερική κίνηση και όχι στο να διαχειρίζεται εντυπώσεις, αλλά στο να ξαναχτίσει τα θεμέλια της οικονομίας της. Να αφαιρέσει περιττά κόστη, να μειώσει εμπόδια και να δημιουργήσει προβλεψιμότητα για μακροπρόθεσμες επενδύσεις.

Χωρίς μια ισχυρή βιομηχανική βάση, οι φιλοδοξίες της Ευρώπης - πράσινες, ψηφιακές ή στρατηγικές - παραμένουν θεωρητικές.

Υπάρχουν θετικά βήματα. Το Σχέδιο Δράσης για Χάλυβα και Μέταλλα αναγνωρίζει τη σημασία της βιομηχανικής ικανότητας. Η εργασία της Επιτρόπου Σεζουρνέ σχετικά με το Σχέδιο Δράσης RESourceEU και ο Νόμος για τον Βιομηχανικό Επιταχυντή αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη συνείδηση ότι η Ευρώπη πρέπει να ενεργήσει γρηγορότερα και πιο αποφασιστικά.

Τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ που δεσμεύτηκαν για ώριμα έργα CRM είναι σίγουρα ένα βήμα στη σωστή κατεύθυνση· ας εξασφαλίσουμε ότι αυτό θα υλοποιηθεί και θα επεκταθεί. Επίσης, η πρωτοβουλία "Buy European" είναι ευπρόσδεκτη, καθώς προστατεύει τα στρατηγικά ευρωπαϊκά περιουσιακά στοιχεία από τον έλεγχο τρίτων.

Οι προτάσεις υπάρχουν, αλλά λείπει η ταχύτητα και η υλοποίησή τους. Ενώ συζητάμε, τα κόστη αυξάνονται. Ενώ περιμένουμε, οι επενδυτικές αποφάσεις παίρνονται αλλού.

Αν τα ευρωπαϊκά μέταλλα πρέπει να παραμείνουν στην Ευρώπη, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να προσθέτουμε κόστος, αβεβαιότητα και πολυπλοκότητα - και να εκπλησσόμαστε όταν η παραγωγή μεταφέρεται.

Αυτός ο ρεαλισμός πρέπει να ισχύει και για την κλιματική πολιτική. Η βιομηχανία μας υποστηρίζει τη μείωση των εκπομπών CO₂ και επενδύει έντονα για να την επιτύχει. Αλλά η φιλοδοξία πρέπει να παραμένει συνδεδεμένη με την τεχνική και οικονομική πραγματικότητα.

Οι επερχόμενες αναθεωρήσεις των κατευθυντήριων γραμμών του Συστήματος Εμπορίας Εκπομπών (EU ETS) αναδεικνύουν την πρόκληση αυτή. Οι κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να αντανακλούν ό,τι είναι επιτεύξιμο στις πραγματικές βιομηχανικές διαδικασίες. Για τις κρίσιμες πρώτες ύλες (CRMs) ειδικά, οποιαδήποτε αύξηση του κόστους λόγω αδιάλλακτης και μη επιστημονικής μείωσης της δωρεάν κατανομής των εκπομπών, είναι ένα ακόμα πλήγμα για τον κλάδο. Τέτοιες νομοθεσίες δεν μπορούν να περάσουν τη δοκιμασία της ανταγωνιστικότητας που προτείνει η Πρόεδρος της Επιτροπής, κα φον ντερ Λάιεν!

Η πραγματική ανταγωνιστικότητα μετριέται από τα αποτελέσματα: αν οι επενδυτές επιλέγουν την Ευρώπη για την επόμενη μονάδα παραγωγής, αν η Ευρώπη παράγει περισσότερα από όσα καταναλώνει και αν οι βιομηχανικές περιοχές παραμένουν ισχυρές και συνεκτικές.

Αυτό είναι κάτι πολύ παραπάνω από οικονομικό ζήτημα. Οι κοινότητες που χτίζονται γύρω από τη βιομηχανία είναι ανθεκτικές κοινότητες. Υποστηρίζουν δεξιότητες, καινοτομία και κοινωνική σταθερότητα. Μόλις χαθούν, δεν αντικαθίστανται εύκολα.

Τα ευρωπαϊκά μέταλλα είναι το θεμέλιο για το μέλλον της Ευρώπης. Στηρίζουν τη μετάβαση στην καθαρή ενέργεια, τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την ασφάλεια της ηπείρου. Βρίσκονται στα δίκτυα και τις μπαταρίες, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τα data centers, στα αμυντικά συστήματα, στα κτίρια και στις μεταφορές.

Η Ευρώπη δεν μπορεί να διεκδικεί ηγεσία στις καθαρές τεχνολογίες ενώ εισάγει τα υλικά και εξάγει τις θέσεις εργασίας.

Αυτός είναι ο λόγος που η σημερινή ημέρα είναι τόσο σημαντική. Η μετάβαση στην European Metals αντικατοπτρίζει μια βαθύτερη εξέλιξη — έναν κλάδο που κατανοεί ότι ο κόσμος έχει αλλάξει και είναι έτοιμος να προσαρμοστεί. Δεσμευόμαστε στην ανταγωνιστικότητα και στην ανθεκτικότητα, όχι ως συνθήματα, αλλά ως θεμελιώδεις αρχές λειτουργίας.

Είμαστε περήφανοι για την κληρονομιά μας. Επενδύουμε, καινοτομούμε, μειώνουμε το αποτύπωμά μας και ανταγωνιζόμαστε σε παγκόσμιο επίπεδο. Όταν ο κόσμος αλλάζει, οι σοβαρές βιομηχανίες δεν μένουν στάσιμες — εξελίσσονται.

Σήμερα, η European Metals αντικατοπτρίζει αυτή την εξέλιξη.

Ελάτε να ανακαλύψουμε μαζί ένα νέο κεφάλαιο για τη βιομηχανία μετάλλων της Ευρώπης".