Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 12-Νοε-2020 15:40

    Ο Εκρέμ Ιμάμογλου έδωσε το "πράσινο φως" για τη διάσωση του ελληνικού Ορφανοτροφείου στην Πρίγκηπο

    Ο Εκρέμ Ιμάμογλου έδωσε το "πράσινο φως" για τη διάσωση του ελληνικού Ορφανοτροφείου στην Πρίγκηπο
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Στην Πρίγκηπο, το μεγάλο νησί των Πριγκηπονήσων στην Κωνσταντινούπολη, ένα τεράστιο πενταώροφο ξύλινο κτίριο ξεπροβάλει επιβλητικό μέσα από το πυκνό δάσος, σε μία μικρή κορυφή, λίγο πριν τον λόφο του Άη-Γιώργη του Κουδουνά. Είναι εγκαταλελειμμένο, ερειπωμένο και βρίσκεται ένα βήμα πριν από την ολική κατάρρευση. Μάλιστα, ντόπιοι τσοπάνηδες έχουν εγκατασταθεί στο εσωτερικό της έκτασης, η οποία είναι περιφραγμένη. Πρόκειται για το Ελληνικό Ορφανοτροφείο.

    Το μεγαλύτερο ξύλινο κτήριο στην Ευρώπη και το δεύτερο μεγαλύτερο στον κόσμο, παρά το γεγονός ότι βρισκόταν στον κατάλογο με τα απειλούμενα μνημεία ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομίας, φαίνεται πως άφησε παγερά αδιάφορες τις τουρκικές αρχές, με αποτέλεσμα να αρχίσει η κατάρρευσή του, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία που ανέβηκε στο Τwitter από τον συγγραφέα με έδρα στην Κωνσταντινούπολη Άρι Αμάγια Άκερμανς, πριν από περίπου δύο μήνες.

     

     

    Το κτίριο ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και καταβάλλονταν προσπάθειες προκειμένου η τουρκική πλευρά να συμβάλει στην αποκατάστασή του.

    Πλέον φαίνεται πως ευήκοα ώτα βρέθηκαν. Πρόκειται για τον νέο δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης, τον Εκρέμ Ιμάμογλου, ο οποίος ενέκρινε βήματα για την αποκατάσταση του ιστορικού αυτού μνημείου.

     

     

    Σύμφωνα με ανακοίνωση, ο δήμος Κωνσταντινούπολης θα προχωρήσει σε ψηφιακή καταγραφή του συνόλου των εγκαταστάσεων του Ορφανοτροφείου, ενώ με εντολή του Ιμάμογλου θα προετοιμαστούν έργα αποκατάστασης του ιστορικού αυτού χώρου.

    Σύμφωνα με την ανακοίνωση, το Οικουμενικό Πατριαρχείο θα καθορίσει τη νέα λειτουργία χρήσης του κτηρίου με ένα συμμετοχικό μοντέλο.

    Η ιστορία του Ορφανοτροφείου

    Το κτίριο κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα με σχέδια του Γάλλου αρχιτέκτονα Αλεξάντρ Βαλορί, ο οποίος είχε αναλάβει και την κατασκευή του ξενοδοχείου Πέρα Παλλάς το 1892.

    Το κτίριο προοριζόταν να γίνει χαρτοπαικτική λέσχη και ξενοδοχείο για Ευρωπαίους τουρίστες. Οι περισσότεροι έφταναν στην Κωνσταντινούπολη με το θρυλικό τρένο Οριάν Εξπρές, που ήταν το πρώτο διηπειρωτικό τρένο της Ευρώπης και ξεκινούσε από το Παρίσι. Το τεράστιο ξύλινο κτίριο κτίστηκε με χρηματοδότηση της γαλλικής εταιρίας παροχής σιδηροδρομικών υπηρεσιών Compagnie des Wagons-Lits, στην οποία οφειλόταν και η κατασκευή του θρυλικής γραμμής. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1898. Όμως, η λειτουργία του καζίνου – ξενοδοχείου εμποδίστηκε από τον σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίντ Β, ο οποίος αρνήθηκε να παραχωρήσει την απαιτούμενη άδεια. Πίστευε ότι ο τζόγος ήταν ανήθικος και αμαρτία. 

    Τελικά, το κτίριο αγοράστηκε από την Ελένη Ζαρίφη. Η Ελένη Ζαρίφη ήταν σύζυγος του ζάμπλουτου Έλληνα, Γεωργίου Ζαρίφη, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τον μηδενισμό του δημοσίου χρέους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (το 1879), αλλά και για το χτίσιμο (μεταξύ εκατοντάδων άλλων ευεργεσιών) της Μεγάλης του Γένους Σχολής, την οποία και χρηματοδοτούσε κατά 90%. Η Ελένη Ζαρίφη μετά την αγορά, δώρισε το Ορφανοτροφείο στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Το 1903 το κτίριο "μεταμορφώθηκε" σε ορφανοτροφείο. Εκεί γίνονταν επίσης, μαθήματα πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για παιδιά. Είχε ακόμη και αίθουσες χορού. Σε συνέντευξη που έδωσε στην Hurriyet ο δάσκαλος Γιάννης Καλαμάρης, ο οποίος δίδασκε από το 1955 έως το 1961 στο ορφανοτροφείο, το χαρακτήρισε ως το "πιο όμορφο μέρος στην Κωνσταντινούπολη".

    Στις αρχές του αιώνα, το 1902, το πενταόροφο ξύλινο κτίριο στο λόφο της Πριγκήπου, μαζί με τη γύρω έκταση, περίπου 23 στρεμμάτων και ένα ακόμη διώροφο κτίριο πέρασε στην ιδιοκτησία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Από την επόμενη χρονιά, που το Πατριαρχείο το μεταβιβάζει στο ίδρυμά του για τα ορφανά μέχρι και το 1964, λειτουργεί ως ορφανοτροφείο. Οι τουρκικές αρχές αναγνώρισαν τη νομική υπόσταση του Ιδρύματος με το νόμο του 1935, ενώ με επόμενη απόφαση αναγνωρίζονται ως περιουσιακά στοιχεία του ιδρύματος τόσο τα κτίσματα όσο και η έκταση που τα περιβάλλει. Το 1964 το τουρκικό κράτος, επικαλούμενο λόγους ασφαλείας, διατάζει την εκκένωση των κτιρίων από το Πατριαρχείο και η μεγάλη πυρκαγιά στη δεκαετία του ’80 του δίνει τη χαριστική βολή. Η τελευταία πράξη υφαρπαγής του από το τουρκικό δημόσιο γράφτηκε το 1997, οπότε και περιέρχεται στη Γενική Διεύθυνση Βακουφίων. Από τότε και μέχρι το 2004 ξεκινά ο δικαστικός αγώνας του Οικουμενικού Πατριαρχείου με την τουρκική έννομη τάξη. Το 2005 προσφεύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που δικαιώνει το Φανάρι σχετικά με το ιδιοκτησιακό δικαίωμα του επί του ορφανοτροφείου της Πριγκήπου, τον Ιούλιο του 2006.

    Πέτρος Κράνιας

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων