Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 14-Μαϊ-2020 15:38

    Δολοφονία Τοπαλούδη: Τα δάκρυα της Εισαγγελέα, τα λουλούδια στο βάζο και το "πειθαρχικό αδίκημα"

    Δολοφονία Τοπαλούδη: Τα δάκρυα της Εισαγγελέα, τα λουλούδια στο βάζο και το "πειθαρχικό αδίκημα"
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Παναγιώτη Στάθη 

    Φωτιές ανάβει στον δημόσιο διάλογο ο συναισθηματισμός με τον οποίο έντυσε την αγόρευσή της η εισαγγελέας στη δίκη για τη δολοφονία Τοπαλούδη. Οι δικηγόροι ζητούν πειθαρχική δίωξη, τα σόσιαλ μίντια την αποθεώνουν και ο υπουργός παρά το πρωθυπουργώ παίρνει θέση. 

    Μια αγόρευση που ακούστηκε ως παθιασμένη αποτίμηση, γεμάτη συναίσθημα. Χωρίς πολλά νομικά, με εκφράσεις απόλυτης ταύτισης με το θύμα. Με οργίλες αποστροφές κατά των δικηγόρων (που "όταν μπαίνουν στην υπόθεση αρχίζουν τα ψέματα"), με συμπόρευση εισαγγελέα και θύματος: "…Εφεξής εγώ και η Ελένη θα είμαστε μαζί, σας δίνω το λόγο μου", είπε προς τους χαροκαμένους γονείς. Βούρκωσε και η ίδια, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, όπως έκλαιγαν οι γονείς  της Ελένης. Λίγη ώρα αργότερα ο πατέρας της άτυχης Ελένης της πρόσφερε λίγα λουλούδια που η ίδια ανήρτησε τη φωτογραφία  στο fb ευχαριστώντας τους.

    Παραδοχές

    Υπάρχουν σε αυτή την υπόθεση βασικές παραδοχές:

    Είναι προφανώς από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί τα τελευταία χρόνια. Η δολοφονία της φοιτήτριας Ελένης Τοπαλούδη έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο για δυο λόγους:

    Πρώτον γιατί αυτό το κορίτσι, φοιτήτρια μακριά από το σπίτι της, θα μπορούσε να είναι η κόρη κάθε ελληνικής οικογένειας. Καλύτερα, είναι η κόρη κάθε ελληνικής οικογένειας.

    Δεύτερον γιατί οι κατηγορούμενοι ως δράστες, δυο νεαροί λίγο μετά τα 20, φέρονται να ενήργησαν με μια πρωτοφανούς κυνισμού βιαιότητα. Χωρίς αιδώ και τελικά χωρίς καμία –πραγματική– ανάληψη ευθύνης.

    Αντιρρήσεις

    Από χθες άρχισαν οι σοβαρές ενστάσεις, προσώπων, κυρίως νομικών που επαναλαμβάνουν πως οι εισαγγελείς και δικαστές δεν πρέπει να εμποτίζονται από συναισθήματα σε μια δίκη. Να μην παρασέρνονται, να μην ταυτίζονται. Ο ίδιος ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας (τον οποίο υπενθυμίζουν αρεοπαγίτες σε προσωπικές αναρτήσεις τους μετά την αγόρευση) αναφέρει στο άρθρο 332 περί "συμπεριφοράς των δικαστικών λειτουργών" ότι "αν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας στο ακροατήριο οι δικαστικοί λειτουργοί δεν μεταχειρίζονται τα πρόσωπα που συμμετέχουν στη δίκη κατά τρόπο αμερόληπτο, ευπρεπή, απαθή και ψύχραιμο, διαπράττουν βαρύ πειθαρχικό παράπτωμα".

    Αυτό έσπευσε να υπενθυμίσουν  το πρωί οι δικηγόροι που διαμαρτύρονται για τις αποστροφές σε βάρος τους. Εστειλαν μάλιστα σχετικό αίτημα στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.  

    Ακης Σκέρτσος: Τα δικαστήρια δεν είναι "λαϊκή απογευματινή"

    Θέση στο θέμα πήρε με ανάρτησή του στον προσωπικό λογαριασμό του στο Facebook  ο  υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ  Ακης Σκέρτσος, λέγοντας χαρακτηριστικά πως "…τον δικαστικό λειτουργό τον θέλουμε ψυχρό και αμερόληπτο πάνω στην έδρα διότι οφείλει να κρίνει ΚΑΙ κόντρα στις προσωπικές του απόψεις, να λαμβάνει ΚΑΙ αντιδημοφιλείς αποφάσεις, πάντα στο πλαίσιο όσων ορίζουν το Σύνταγμα και οι νόμοι".

    Στην ανάρτησή του στο facebook, αναφέρει τα εξής:

    "Τα δικαστήρια δεν είναι "λαϊκή απογευματινή". Άλλο η ενσυναίσθηση, αναγκαίο στοιχείο για μια ισορροπημένη δικαστική κρίση, και άλλο η ταύτιση. Η εμπιστοσύνη στο κράτος δικαίου προϋποθέτει δικαστικούς λειτουργούς που αποφεύγουν τις συναισθηματικές ταυτίσεις ακόμη και με τα θύματα των πιο ειδεχθών εγκλημάτων. Ακριβώς διότι δεν πρέπει να αφήνουν καμία χαραμάδα αμφιβολίας ότι κρίνουν με βάση προσωπικές απόψεις και ευαισθησίες ή με το κατά που δείχνει το "κοινό περί δικαίου αίσθημα". Κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε άλλωστε σημαντική ανασφάλεια δικαίου.

    Τον δικαστικό λειτουργό τον θελουμε ψυχρό και αμερόληπτο πάνω στην έδρα διότι οφείλει να κρίνει ΚΑΙ κόντρα στις προσωπικές του απόψεις, να λαμβάνει ΚΑΙ αντιδημοφιλείς αποφάσεις, πάντα στο πλαίσιο όσων ορίζουν το Σύνταγμα και οι νόμοι. Διαφορετικά ο δρόμος προς τον δικαστικό λαϊκισμό, σε αποφάσεις δηλαδή που χαϊδεύουν την κοινή γνώμη, είναι ορθάνοιχτος και εξαιρετικά ολισθηρός για το κύρος της δικαιοσύνης και τη λειτουργία του πολιτεύματος. Εύχομαι από καρδιάς οι γονείς της άτυχης κοπέλας να λάβουν την ηθική δικαίωση που τους οφείλει η δικαιοσύνη και η πολιτεία. Και οι ένοχοι την τιμωρία που τους αξίζει".

    Αντίλογος

    Ο αντίλογος, κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης "έρχεται από πλήθος ανθρώπων που λένε πως σε τέτοιες υποθέσεις είναι πιθανόν προτιμότερος ένας παθιασμένος υπερασπιστής του νόμου από έναν ψυχρό αποτιμητή δικογράφων. Έναν επαγγελματία. Εν ολίγοις, σου λένε, ο εισαγγελέας στην έδρα του και τα λουλούδια στο βάζο. Κανένας συσχετισμός.

    Το ερώτημα εν προκειμένω είναι ποιος υπηρετεί καλύτερα τον ρόλο του. Ουδείς πάντως μπορεί να φέρει πίσω αυτό το κορίτσι. Η "ηθική δικαίωση" είναι  –για έναν γονιό– μια ασπιρίνη ως αντίδοτο μιας  βαριάς ασθένειας.  Τα λόγια πολλές φορές  –δεν είναι– αλλά μοιάζουν με δικαίωση. Δεν διορθώνουν αλλά απαλύνουν.

    Ο καθένας δηλαδή στο τέλος, επιλέγει τον τύπο εισαγγελέα που προτιμά…

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Διαβάστε το ΚΕΦΑΛΑΙΟ
    και ηλεκτρονικά στο

    ReadPoint
    Κυκλοφορεί εκτάκτως
    Παρασκευή 5-Ιουν-2020