Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 11-Μαϊ-2020 08:26

    Υπόθεση Μαρφίν: Η νομική υποχρέωση μιας αναίρεσης και η ηθική της τελικής δικαίωσης

    Υπόθεση Μαρφίν: Η νομική υποχρέωση μιας αναίρεσης και η ηθική της τελικής δικαίωσης
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    του Παναγιώτη Στάθη

    Έφεση το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους επί ΣΥΡΙΖΑ το 2018 για δικαιώσεις συγγενών θυμάτων της Marfin , αναίρεση επί των αποφάσεων το 2019 επί ΝΔ. Και βέβαια πολιτική παρέμβαση Μητσοτάκη για να καταβληθούν οι αποζημιώσεις ύψους 2,24 εκατ. ευρώ.  

    Ανάμεσα σε αυτές τις δυο γραφειοκρατικές νομικές επιλογές, την πολιτική επιλογή του πρωθυπουργού και για να πάρουν την αποζημίωση αυτή, που προφανώς  δικαιούνται, αλλά σίγουρα δεν απαλύνει καθόλου τον πόνο τους ποια είναι η είδηση; Καμία. Η είδηση είναι πως έχουν περάσει 10 χρόνια και ο κρατικός μηχανισμός δεν έχει καταφέρει να απαντήσει στο βασικό ερώτημα: Ποιος ευθύνεται για αυτό το έγκλημα. Ποιος έκαψε ζωντανούς 3 ανθρώπους και εμπόδισε τη γέννηση ενός παιδιού που σήμερα θα ήταν 10 ετών; Αυτή η απάντηση θα είναι σίγουρα η μεγαλύτερη οφειλόμενη τιμή για αυτούς τους ανθρώπους.

    Νομική γραφειοκρατία

    Οι αντιδράσεις από τη γνωστοποίηση ότι το ελληνικό δημόσιο ζήτησε από το Συμβούλιο Επικρατείας να αναιρέσει την απόφαση με την οποία επιδικάστηκαν από το Εφετείο αποζημιώσεις συνολικά 2.24 εκατ. ευρώ στις οικογένειες των θυμάτων και των 24 εργαζόμενων του υποκαταστήματος, ήταν πολλές. Θα ήταν το ίδιο πολλές αν δημοσιευόταν με ένταση πως το 2018 είχαν ασκηθεί εφέσεις (και από το Δημόσιο, δηλαδή το ΝΣΚ και από τα θύματα) για τις αποφάσεις που δικαίωσαν αρχικά τα θύματα.

    Όμως η αλήθεια είναι και στις δυο περιπτώσεις πως αυτό είναι μια απλή υπηρεσιακή γραφειοκρατική ενέργεια. Γιατί απλώς τα μέλη του Νομικού Συμβουλίου του κράτους έχουν υποχρέωση να υποστηρίζουν τα συμφέροντα του δημοσίου, άρα να φτάνουν μέχρι τέλους τις υποθέσεις. Υπάρχει κίνδυνος να κατηγορηθούν ακόμα και για παράβαση καθήκοντος αν δεν το κάνουν. Είναι δηλαδή λίγο γραφειοκρατική διαδικασία.

    Όμως εν προκειμένω πάνω από τη νομική υποχρέωση είναι προφανές πώς υπάρχει η ηθική υποχρέωση. Αυτή που έσπευσε να υποστηρίξει ο πρωθυπουργός. Προφανώς δεν θα έπρεπε να χρειαστεί. Και προφανώς θα έπρεπε να έχει λήξει δικαστικά η υπόθεση εδώ και πολλά, πολλά χρόνια…

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ