Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 25-Ιουν-2014 09:55

    Η δουλειά τελείωσε, η διασκέδαση αρχίζει

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Εφυγα σφαίρα από το Καστελάο. Δεν ήθελα να δω κανένα. Και δεν ήθελα να γράψω εκεί, επί τόπου, με το κεφάλι ακόμη ιδρωμένο. Επέστρεψα στο ξενοδοχείο, στη Φορταλέζα. Εβαλα το κεφάλι που έβραζε, κάτω από το παγωμένο νερό. Εφτιαξα φραπέ. Καπνίζω το απαγορευμένο τσιγάρο. Είμαι μόνος. Ολομόναχος. Τώρα, ναι, μπορώ να γράψω.

    Για την ακρίβεια, δεν προλαβαίνω να γράψω πολλά. Σε λίγο, αφήνω το δωμάτιο για το αεροδρόμιο. Πτήση γυρισμού, μιάμιση μετά τα μεσάνυχτα, δηλαδή επτάμιση το πρωί στην Ελλάδα, για το Αρακαζού. Πόσο χαρούμενοι, σκέπτομαι, θα ‘ναι οι ντόπιοι «στο χωριό μας», οι ντόπιοι που έχουν μόνο την παρουσία της ελληνικής ομάδας για να συνδέουν κάπως το μέρος τους με το «δικό τους», υποτίθεται, Παγκόσμιο Κύπελλο. Πώς παρακαλούσαν, να μη φύγει η ομάδα. Η ομάδα δεν φεύγει. Όχι πριν την ερχόμενη Δευτέρα. Κατ’ αρχήν. Η ευχή τους εισακούστηκε. Επειδή ήταν, το νιώθεις, ευχή καρδιάς.

    Δεν προλαβαίνω να γράψω πολλά, αλλά πάλι δεν χρειάζονται πολλά...τώρα πλέον. Η ομάδα τα έγραψε και τα είπε όλα, με τον τρόπο της, για μας. Τα πολλά, άλλη στιγμή χρειάζονταν. Όταν η πίστη ήταν κλονισμένη. ‘Η ανύπαρκτη. Όταν η ομάδα ήταν γερασμένη, για τρεις ήττες, για κανένα γκολ, αργή, με μίζερο προπονητή, δίχως fitness και τρεξίματα, ενώ οι Ιάπωνες τρέχουν, ενώ οι Αφρικανοί είναι πάνθηρες, κ.λπ. ‘Η λίγο αργότερα. Όταν το γκρουπ ήταν δίχως αλληλεγγύη, αυτοθυσία, συντροφικότητα. Διαλυμένο, απ’ τα οπαδικά. Ξεγραμμένο, στις άγριες συνθήκες της υγρής ζέστης. Νεκρό, μετά το 0-3 στην πρεμιέρα. 

    Αντιλαμβάνομαι ότι δεν ήταν και τόσο «εμπορικές» οι θέσεις μου όλον αυτόν τον καιρό, ξεκινώντας απ’ το ταξίδι της 30ης θέσεις για την εξαιρετική δουλειά στην Αθήνα, για τη σοφία της λίστας των «23», για τις πιθανότητες να το κάνουν, για το πόσο καλά ήταν ψυχοφυσικά η ομάδα (και γι’ αυτό έβαλε στον εαυτό της τον στόχο της πρόκρισης). 

    Για το πόσο καλά εξακολουθούσε να είναι μετά το 0-3, ότι το 0-3 ήταν απλώς θέμα ημέρας, ότι το 0-3 ήταν η έως τότε καλύτερη εμφάνιση της Εθνικής σε αναμέτρηση Μουντιάλ, ότι εδώ υπάρχουν 23 δυνητικά βασικοί (και δες, λοιπόν, Χριστοδουλόπουλο, δες Σάμαρη, δες Γλύκο, δες όποιον επόμενο χρειαστεί αύριο-μεθαύριο να μπει...), ότι κανείς δεν μας θέλει για αντίπαλο όταν παίζουμε για το ένα αποτέλεσμα σε τελευταίο ματς ομίλου. Πολλά. Το sms του Καραγκούνη, για την ψυχή του Ελληνα. Αν ζοριστώ, θα θυμηθώ κι άλλα. Δεν έχει, πια, σημασία.

    Η δουλειά των διεθνών τελείωσε, το βάρος των διεθνών έφυγε, η αποστολή των διεθνών διεκπεραιώθηκε, η διασκέδαση των διεθνών αρχίζει. Οι Ελληνες δεν φημιζόμαστε ότι είμαστε «της δουλειάς». Αλλά «της διασκέδασης», οπωσδήποτε. Αν είναι μια φορά να φοβάσαι (άμα είσαι αντίπαλος) τον πιεσμένο Ελληνα της δουλειάς, τον ξέγνοιαστο Ελληνα της διασκέδασης να τον φοβάσαι δέκα.

    Η Εθνική δεν έφτασε στους «16» του Παγκόσμιου Κυπέλλου. Η Εθνική, δύο χρόνια μετά την Πολωνία, ξαναέφτασε στους «8» (στους πέντε, στους έξι, στους όσους επιβιώσουν τέλος πάντων) της Ευρώπης. Δίχως να έχει Μόντριτς, Ετο’ο, Ινιέστα, Τουρέ, Χόντα, Ρούνι, Μπαλοτέλι, Τζέκο, Κριστιάνο Ρονάλντο...



    Πηγή: COPPA.gr - MUNDIAL 2014

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων