Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 04-Οκτ-2022 00:16

    Γιατί η ΕΕ χρειάζεται ένα σύμφωνο ασφάλειας με την Ουκρανία

    Ζελενσκι Ουρσουλα
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Gustav Gressel

    Τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πολλά κράτη μέλη, δυσκολεύονται εδώ και καιρό με ερωτήσεις σχετικά με το πώς και εάν θα υποστηρίξουν τη στρατιωτική δράση –είτε με δική τους πρωτοβουλία είτε από τα κράτη-εταίρους.

    Αλλά μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, η ιδέα της παροχής άμεσης στρατιωτικής υποστήριξης, συμπεριλαμβανομένων των όπλων, σε γειτονικές χώρες, έγινε γρήγορα πλήρες μέρος του δημοσίου διαλόγου. Και η παροχή αυτής της βοήθειας λαμβάνει χώρα τώρα.

    Και πάλι, εξακολουθούν να υπάρχουν παλιές διαφορές μεταξύ μιας δυτικής Ευρώπης που έχει επιδείξει λιγότερη οξυδέρκεια στην ανταπόκριση στο ριζικά αλλαγμένο πλαίσιο και μεταξύ κρατών στα ανατολικά της Ευρώπης, των οποίων οι κυβερνήσεις σε πολλές περιπτώσεις  έχουν προχωρήσει περισσότερο σε έναν δρόμο στον οποίο ήδη πορευόταν πριν από τον πόλεμο. Την ίδια στιγμή, κράτη της Βόρειας Ευρώπης όπως η Φινλανδία, η Σουηδία και Η Δανία, έχουν κινηθεί για να ενισχύσουν άμεσα την αμυντική τους ενοποίηση με το ΝΑΤΟ ή την ΕΕ.

    Πολλοί Ευρωπαίοι πολιτικοί ηγέτες, από όλη την ήπειρο, έχουν δηλώσει ότι η Ρωσία δεν πρέπει να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο, διότι μια τέτοια νίκη, απλώς θα έφερνε τις χώρες τους και τελικά την ίδια την ΕΕ, στη γραμμή πυρός του ρωσικού ιμπεριαλισμού. Κράτη που ήταν λιγότερο επιθετικά στις δηλώσεις για την εισβολή, όπως η Γερμανία και η Γαλλία, έχουν παρόλα αυτά συμβάλει στην πολεμική προσπάθεια.

    Ωστόσο, παλαιότερη αποτυχία πολλών κρατών-μελών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ να υποστηρίξουν πιο δυναμικά την Ουκρανία για να ενισχύσει τη δική της ασφάλεια, σήμαινε ότι η χώρα ήταν σε πιο αδύναμη θέση να προστατευθεί από ό,τι θα ήταν σε διαφορετική περίπτωση. Την ίδια στιγμή, η υποστήριξη από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης όπως η Λιθουανία και η Πολωνία πριν από την εισβολή, πιθανότατα βοήθησε να διασφαλιστεί ότι οι ρωσικές δυνάμεις δεν κατέλαβαν τη χώρα στις πρώτες εβδομάδες του πολέμου.

    Οι μεταφορές όπλων και άλλου στρατιωτικού εξοπλισμού έκτοτε, έχουν επίσης βοηθήσει την Ουκρανία να απωθήσει τον εχθρό στην επικράτειά της, κάποιες φορές με θεαματικό τρόπο.

    Βασισμένη στην υπόθεση ότι οι καλύτεροι πυλώνες σταθερότητας στη γειτονιά της είναι ισχυρά κράτη με ανθεκτικούς θεσμούς ασφάλειας και άμυνας, η ΕΕ και τα μέλη της έχουν τη δυνατότητα να συνάψουν "συμφωνίες ασφαλείας" με χώρες όπως η Ουκρανία, η Μολδαβία και η Γεωργία.

    Αυτά τα συμβόλαια θα συνεπάγονταν τη συνεργασία και την υποστήριξη της ΕΕ με αυτές τις χώρες σε τομείς που κυμαίνονται από την αντιμετώπιση του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος και την ενίσχυση του κράτους δικαίου, έως την υποστήριξη της μεταρρύθμισης των πληροφοριών και την ενίσχυση της ασφάλειας στον κυβερνοχώρο –τομείς με τους οποίους οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων παραδοσιακά αισθάνονται πιο άνετα- παράλληλα με ζητήματα "σκληρής ασφάλειας", όπως η στρατιωτική δραστηριότητα.

    Το ECFR είχε δημοσιεύσει προηγουμένως προτάσεις που καθορίζουν πώς η ΕΕ και τα κράτη-μέλη της μπορούν να αναπτύξουν αυτά τα συμβόλαια ασφαλείας και με αυτόν τον τρόπο να αποκτήσουν μεγαλύτερη γεωπολιτική επιρροή στη δική τους γειτονιά.

    Η Ένωση δεν έχει ακόμη καταλήξει σε τέτοιες συμβάσεις, αλλά η στήριξη που έχουν παράσχει κάποια κράτη στην Ουκρανία και σε άλλες χώρες, πρέπει να παρέχει μια εικόνα για το τι πρέπει να συμπεριληφθεί σε αυτές τις συμφωνίες. Η άμεση εμπειρία του πολέμου θα μπορούσε επίσης να κάνει το ίδιο, πιο δραστικά.

    Η ΕΕ θα πρέπει να εφαρμόσει αυτά τα διδάγματα στην Ουκρανία αλλά και σε άλλα ευάλωτα κράτη, όπως η Μολδαβία και η Γεωργία. Όπως προηγουμένως υποστηρίχθηκε, οι εταίροι στη Νότια Αφρική και αλλού στη γειτονιά της Ευρώπης θα μπορούσαν επίσης να επωφεληθούν από την ευρεία εφαρμογή του μοντέλου ασφάλειας.

    Ενώ η ΕΕ συζητά, στην Ουκρανία αποφασίζεται το μέλλον της ευρωπαϊκής τάξης ασφάλειας για τα επόμενα χρόνια. εάν κερδίσει η Ρωσία και υποτάξει την Ουκρανία, δεν θα φέρει μόνο τεράστια δεινά στον ουκρανικό στρατό.

    Ο ίδιος ο πόλεμος έχει επισπεύσει σε μεγάλο βαθμό τις απολυταρχικές, ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες της Μόσχας, οι οποίες –αν και υπήρχαν και πριν την εισβολή- έχουν τώρα μετακινηθεί στο επίκεντρο της εξωτερικής πολιτικής της Ρωσίας.

    Σε μια νικήτρια Ρωσία, ο ιμπεριαλισμος και ο μιλιταρισμός θα παρείχαν μια ενωτική αφήγηση που συνδέει τις ρωσικές ελίτ και την κοινωνία. Ένα τέτοιο κράτος θα ήταν ακόμη πιο επικίνδυνος γείτονας από ό,τι είναι τώρα. Επομένως, η διασφάλιση της ήττας της Ρωσίας είναι η καλύτερη επένδυση στο μέλλον της ηπείρου.

    Για να γίνει αυτό, οι γείτονες της ΕΕ χρειάζονται συγκεκριμένη στρατιωτική υποστήριξη, και γρήγορα. Αλλά το χρειάζονται επίσης και μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://ecfr.eu/publication/in-europes-defense-why-the-eu-needs-a-security-compact-with-ukraine/#introduction

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ