Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 30-Σεπ-2022 07:54

    Το καθεστώς της Λευκορωσίας και ο λαός της δεν είναι το ίδιο πράγμα

    Το καθεστώς της Λευκορωσίας και ο λαός της δεν είναι το ίδιο πράγμα
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Pavel Slunkin

    Καθώς ο παράνομος ηγέτης της Λευκορωσίας, Αλεξάντερ Λουκασένκο, συναντά τον Πούτιν στο Σότσι, ο λαός της Λευκορωσίας κινδυνεύει να χάσει το δικό του κράτος. Το καθεστώς Λουκασένκο, μια εντεινόμενη οικονομική κρίση και η σχεδόν πλήρης εξάρτηση από μια επεκτατική Ρωσία, έχουν διαβρώσει την κυριαρχία του έθνους. Μπορεί να φτάσει στο σημείο χωρίς επιστροφής. Οι Λευκορώσοι μπορούν να στραφούν μόνο στους Ευρωπαίους φίλους τους και συμμάχους για βοήθεια –ωστόσο η αλληλεγγύη είναι μικρή. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα πρέπει επομένως να επανεξετάσουν τις δηλώσεις τους από το καλοκαίρι του 2020, προτού εξετάσουν τις κυρώσεις βίζας εναντίον όλων των Λευκορώσων.

    Πριν από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου, οι Ευρωπαίοι φορείς χάραξης πολιτικής έτειναν να αντιμετωπίζουν τη Λευκορωσία ως διπλό διεθνή παράγοντα, με έναν σαφή διαχωρισμό μεταξύ του "καθεστώτος" και του "λαού". Αλλά η διεθνής προσέγγιση στη Λευκορωσία αργά αλλά σταθερά, στρέφεται σε μια λογική στην οποία "η Λευκορωσία είναι το ίδιο με τον Λουκασένκο" -όπως ήταν σε πολλούς τομείς πριν τις ευρείες διαμαρτυρίες  για τις χαλκευμένες εκλογές του 2020. Οι δυτικοί εμπειρογνώμονες και πολιτικοί καλούν τους Λευκορώσους να "εξεγερθούν" για να αξίζουν μια διαφορετική στάση. Και εντός της ΕΕ, η ιδέα της τιμωρίας της Λευκορωσίας με την απαγόρευσή τους στην είσοδο της ζώνης Σένγκεν ή αναστολή της έκδοσης αδειών διαμονής, λαμβάνει όλο και μεγαλύτερη υποστήριξη.

    Αλλά οι Λευκορώσοι έχουν ήδη καταστήσει σαφή τα συναισθήματά τους για τον Λουκασένκο. Μόλις πριν από δύο χρόνια, εκατοντάδες χιλιάδες ειρηνικών διαδηλωτών περικύκλωσαν το παλάτι του, ζητώντας την άμεση παραίτησή του. δεν παραβίασαν τον νόμο, δεν πάλεψαν με την αστυνομία, δεν λεηλάτησαν, και έβγαλαν ακόμη και τα παπούτσια τους όταν πάτησαν στα παγκάκια. Ακόμη και αν το καθεστώς δεν έπεφτε αμέσως, ένα τέλος σε δεκαετίες βάναυσου αυταρχισμού φαινόταν κοντά. Τότε, οι Ευρωπαίοι ηγέτες είχαν εκφράσει ομόφωνο, υποστηρικτικά λόγια προς τον λαό της Λευκορωσίας. Οι ηγέτες υπέρ της δημοκρατίας της Λευκορωσίας, απολάμβαναν αναγνώριση στα ΜΜΕ όλης της Ευρώπης. Και ο ξένος Τύπος έγραψε με θαυμασμό για την "ειρηνική επανάσταση της χώρας".

    Σήμερα, ακόμη κι αν έχουν αλλάξει οι αντιλήψεις των Ευρωπαίων, εκατομμύρια Λευκορώσοι αισθάνονται όπως το 2020. Μερικοί έχουν σκοτωθεί, χιλιάδες έχουν φυλακιστεί, εκατοντάδες χιλιάδες υποχρεώθηκαν να φύγουν, και εκατομμύρια σιώπησαν. Αλλά το 92% των Λευκορώσων που έπεσαν θύματα καταστολής κατά τη διάρκεια ή μετά την εξέγερση, δεν μετανιώνουν για τη συμμετοχή τους. Λένε πως αν μπορούσαν να επιστρέψουν πίσω, θα έκαναν το ίδιο ή ακόμη περισσότερα. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους έχασαν τις δουλειές τους και φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν. Όσοι ήταν αρκετά τυχεροί και απελευθερώθηκαν ή απέφυγαν τη σύλληψη, έπρεπε να φυγουν από τη Λευκορωσία και δεν έχουν δει τους συγγενείς τους για δύο χρόνια. ορισμένοι έχουν παιδιά, γονείς ή συζύγους στη φυλακή. Τώρα, το καθεστώς θέλει να απαλλοτριώσει την περιουσία τους και να τους στερήσει την ιθαγένεια. Παρόλα αυτά, "θα έκαναν το ίδιο".

    Επιπλέον, η στάση της Λευκορωσίας απέναντι στον πόλεμο του Πούτιν είναι ηχηρά αρνητική, με μόλις το 5% να τάσσεται υπέρ της συμμετοχής της χώρας τους στο πλευρό της Ρωσίας. Πραγματικά, η γενική εικόνα που έχει το κοινό για τον πόλεμο, ελάχιστα διαφέρει από τη γνώμη των πολιτών στη Μολδαβία –μια υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ χώρα. Και αυτό παρά το γεγονός ότι η μηχανή προπαγάνδας του Λουκασένκο λειτουργεί κανονικά: το να βλέπεις απλώς ανεξάρτητα ΜΜΕ είναι ποινικό αδίκημα. Και η ποινή φυλάκισης για αντιπολεμικά σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να είναι μέχρι και επτά χρόνια. Δεν πρόκειται για κενές απειλές. Από την αρχή του πολέμου περισσότεροι από 1.500 άνθρωποι έχουν συλληφθεί στη Λευκορωσία για αντιπολεμικές ενέργειες.

    Οι σχέσεις του Λουκασένκο με τον Πούτιν προκαλούν επίσης οικονομικές δυσκολίες στους Λευκορώσους, καθώς η οικονομία της χώρας υφίσταται σοβαρές πιέσεις από το καθεστώς κυρώσεων από τη Δύση. Επιπλέον, η Λευκορωσία έχει χάσει την ουκρανική αγορά, η οποία μέχρι πρότινος αντιστοιχούσε στο 13% περίπου των συνολικών εξαγωγών. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρχών της Λευκορωσίας, οι ζημιές από τις κυρώσεις θα μπορούσαν να φτάσουν μέχρι και τα 18 δισ. δολάρια. Το ΑΕΠ της Λευκορωσίας έχει ήδη μειωθεί κατά 10% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2021. Ο τεχνολογικός τομέας, ο οποίος ήταν ένας από τους βασικούς μοχλούς ανάπτυξης της οικονομίας της Λευκορωσίας, βρίσκεται σε κρίση. Για παράδειγμα, το πρώτο εξάμηνο του 2022, η εκροή ειδικών από αυτόν τον τομέα ανήλθε σε 10.000 ανθρώπους. Ο κλάδος συρρικνώθηκε κατά 8% τον Ιούλιο.

    Το πιο σημαντικό ωστόσο είναι ότι η οικονομική εξάρτηση της Λευκορωσίας από τη Ρωσία, γίνεται διαρθρωτική. Η Μόσχα έχει γίνει η μόνη πηγή πιστωτικής υποστήριξης για το Μινσκ, και η κύρια αγορά για τα αγαθά της Λευκορωσίας που υπόκεινται στις κυρώσεις της Δύσης. Οι εξαγωγές της Λευκορωσίας προς τη Ρωσία, με τη σειρά τους, έχουν αυξηθεί σε περισσότερο από 30%. Οι εξαγωγές ποτάσας, που προηγουμένως περνούσαν από τα λιμάνια των χωρών της Βαλτικής, επανακατευθύνονται τώρα σε ρωσικά λιμάνια. Αυτό φέρνει στη Μόσχα κρίσιμο οικονομικό έλεγχο της Λευκορωσίας –και παρέχει στη Ρωσία ατελείωτους μηχανισμούς "επιλογής αφοσίωσης" που θα συνεχιστούν ακόμη και μετά την αποχώρηση των Πούτιν και Λουκασένκο.

    Ως εκ τούτου, οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να έχουν κατά νου ότι οι πολίτες της Λευκορωσίας δεν έχουν μια νόμιμη κυβέρνηση που να προστατεύει αποτελεσματικά τα συμφέροντα και τα δικαιώματά τους. δεν έχουν όπλα και στρατιωτικό εξοπλισμό για να βγάλουν τη χώρα τους από τα νύχια των ρωσικών στρατευμάτων και των δυνάμεων ασφαλείας που είναι πιστοί στον Λουκασένκο. Και τελικά, δεν έχουν καν ένα έδαφος όπου θα μπορούν να προετοιμαστούν για επανάσταση. Για να μην αναφέρουμε την οικονομική κρίση και την απουσία χρηματοδότησης για όλα αυτά.

    Ο Λουκασένκο από την άλλη πλευρά, έχει τη δική του κυβέρνηση, τον δικό του στρατό και τα δικά του οικονομικά. Επίσης έχει τον Πούτιν, ο οποίος τον βοήθησε να εδραιώσει τη θέση του στη διάρκεια των "θερμών" ημερών της επανάστασης. Η στήριξη του Πούτιν δεν ήταν απλώς οικονομική, χρηματοπιστωτική και πολιτική. Περιλαμβάνει επίσης ότι η ρωσική υπηρεσία πληροφοριών (FSB) βοήθησε την λευκορωσική KGB να καταπνίξει την αναταραχή, να εντοπίσει διαφωνούντες και υποστηρικτές της αντιπολίτευσης και να τους εκφοβίσει προληπτικά ή να τους φυλακίσει. Αυτή η βοήθεια δεν δόθηκε δωρεάν. Ο Πούτιν την αντάλλαξε με την πλήρη πολιτική αφοσίωση του Λουκασένκο. Όχι μόνο η Λευκορωσία παραμένει στην τροχιά της Ρωσίας και τερματίζει τις πολυδιανυσματικές προσεγγίσεις στην εξωτερική της πολιτική, αλλά υποστηρίζει επίσης τη νέο-αυτοκρατορική ατζέντα του Κρεμλίνου στον μετά-σοβιετικό χώρο και παραιτείται από την ανεξαρτησία της Λευκορωσίας.

    Το παράνομο καθεστώς του Λουκασένκο συνεχίζει να παραβιάζει τη διεθνή νομοθεσία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι επίσης συνένοχος στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, βάζοντας τους Λευκορώσους στα πρόθυρα να χάσουν το κράτους τους. η ΕΕ δεν θα πρέπει να τιμωρήσει τους πολύπαθους πολίτες για αυτό. Αντιθέτως, θα πρέπει να εκπληρώσει τις υποσχέσεις που έδωσε στον λαό της Λευκορωσίας το 2020. Αυτό θα μπορούσε να επισπεύσει την απομάκρυνση του Λουκασένκο και να υπονομεύσει τον Πούτιν.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://ecfr.eu/article/dual-intentions-why-the-belarusian-regime-and-its-people-are-not-one-and-the-same/

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ