Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 06-Σεπ-2021 00:05

    Γιατί το Αφγανιστάν δεν αποτελεί αποτυχία της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας

    Πεντάγωνο: Οι ΗΠΑ και διεθνείς δυνάμεις προσπαθούν να ανοίξουν εκ νέου το αεροδρόμιο της Καμπούλ
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Της Ulrike Franke

    Ο πόλεμος στο Αφγανιστάν έχει τελειώσει - τουλάχιστον για τις δυτικές ένοπλες δυνάμεις. Αυτή την εβδομάδα, τα τελευταία αμερικανικά στρατεύματα αποχώρησαν και οι Ευρωπαίοι στρατιώτες έφυγαν μαζί τους. Στην Ευρώπη, η χαοτική απόσυρση και οι τρομακτικές εικόνες ανθρώπων να προσκολλώνται στα αεροσκάφη που αναχωρούν οδήγησαν σε συμφωνία για ανανέωση της συζήτησης σχετικά με τις ευρωπαϊκές στρατιωτικές δυνατότητες.

    Θα ήμουν η πρώτη που θα αποδοκίμαζε την κατάσταση των ευρωπαϊκών αμυντικών και στρατιωτικών δυνατοτήτων. Υποστήριζα πως οι Ευρωπαίοι και ιδιαίτερα οι Γερμανοί δεν πρέπει να κάνουν λάθη με  τις ευρωπαϊκές αμυντικές προσπάθειες. Έχω προειδοποιήσει ότι οι κοινές ευρωπαϊκές αμυντικές προσπάθειες θα μπορούσαν αντιμέτωπες με διάφορα προβλήματα δεδομένης  της πολιτικής της στρατιωτικής ουδετερότητας πολλών ευρωπαϊκών κρατών. Πιστεύω πως οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να επενδύσουν περισσότερο στην άμυνά τους και να κάνουν περισσότερα χωρίς τη βοήθεια των ΗΠΑ αλλά παράλληλα να συνεχίσουν να είναι στενοί εταίροι των ΗΠΑ και αξιόπιστα μέλη του ΝΑΤΟ. Η Ευρώπη δεν θα μπορούσε να συνεχίσει την επιχείρηση στο Αφγανιστάν χωρίς τις ΗΠΑ και δεν θα ήταν σε θέση να διασφαλίσει τη λειτουργία του αεροδρομίου της Καμπούλ στο σύντομο χρονικό διάστημα που αυτό ήταν διαθέσιμο. Έτσι, εάν η επιχείρηση στο Αφγανιστάν οδηγήσει τους Ευρωπαίους στο να επιχειρηματολογήσουν για ισχυρότερες στρατιωτικές δυνατότητες είμαι υπέρ της. 

    Ωστόσο η τρέχουσα συζήτηση που γίνεται στην Ευρώπη είναι λανθασμένη. Παρά τις ελλείψεις τους, η επιχείρηση και η αποχώρηση στο Αφγανιστάν δεν θέτουν υπό αμφισβήτηση τις ευρωπαϊκές στρατιωτικές δυνατότητές τους. Ούτε θεωρείται αποτυχία του στόχου που είχε θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση για "στρατιωτική αυτονομία". 

    Οι σχολιαστές αναφέρουν ότι όταν οι ΗΠΑ αποφάσισαν να εγκαταλείψουν το Αφγανιστάν, η Ευρώπη δεν μπορούσε παρά να σταθεί φοβισμένη και ανίσχυρη. Η απόσυρση συνεπώς έθεσε σε κίνδυνο την αξιοπιστία της Ευρώπης. Ακόμα και ένας αξιότιμος συνάδελφός μου ισχυρίστηκε σε αυτές τις σελίδες ότι το Αφγανιστάν ήταν μια δοκιμαστική περίοδος για την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία. 

    Το πρόβλημα της Ευρώπης στο Αφγανιστάν δεν ήταν ζήτημα ικανοτήτων. Οι Ευρωπαίοι μπορεί να μην είχαν τις δυνατότητες - αλλά δεν είχαν τη θέληση να παραμείνουν στο Αφγανιστάν περισσότερο από ό, τι οι ΗΠΑ. Ο λόγος που οι Ευρωπαίοι δεν συνέχισαν την αποστολή στο Αφγανιστάν χωρίς τις ΗΠΑ και ο λόγος που δεν διασφάλισαν τη λειτουργία του αεροδρομίου χωρίς τους Αμερικανούς, είναι ότι δεν το ήθελαν, γιατί για αυτούς δεν έχει νόημα. 

    Με τα χρόνια, εμείς, καθώς και πολλοί Αμερικανοί σχολιαστές, φαίνεται να έχουμε ξεχάσει το βασικό κύριο κίνητρο της Ευρώπης να στείλει στρατιώτες στο Αφγανιστάν που ήταν κυρίως η υποστήριξη προς τις ΗΠΑ μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Αποτελούσε απάντηση στο αίτημα ενός συμμάχου του ΝΑΤΟ για βοήθεια, μετά την (πρώτη και μέχρι στιγμής μοναδική) επίκληση της ρήτρας αμοιβαίας άμυνας του ΝΑΤΟ, άρθρο 5. Ναι, υπήρχαν επίσης ανησυχίες για πιθανές επιθέσεις στην Ευρώπη. Και, ειδικά σε χώρες όπως η Γερμανία, οι προσπάθειες στο Αφγανιστάν επικαλύφθηκαν από ανησυχίες για τα δικαιώματα των γυναικών, ανθρωπιστικές ανησυχίες και ελπίδες για οικοδόμηση έθνους. Για πολλούς, αυτοί οι παράγοντες ήταν θεμελιώδεις. Άλλοι μπορεί να τους χρησιμοποίησαν ως πρόσχημα αφού η κατασκευή σχολείων για κορίτσια και οι γεωτρήσεις τείνουν να "πωλούνται" ευκολότερα σε ευρωπαίους εκλογείς.

    Αλλά ανεξάρτητα από το πόσο σημαντικά ήταν αυτά τα πρόσθετα κίνητρα, η Ευρώπη δεν θα είχε εισέλθει στο Αφγανιστάν χωρίς τις ΗΠΑ και αν οι ΗΠΑ δεν τους το είχαν ζητήσει. Αυτό δεν σημαίνει ότι δηλώσεις όπως τα σχόλια του τότε Γερμανού υπουργού Άμυνας Peter Struck το 2002 ότι "η ασφάλεια της Γερμανίας προστατεύεται από το Χίντου Κους" ήταν λάθος. Είχε απολύτως νόημα στρατηγικά. 

    Για τους ευρωπαίους όλα αυτά δεν είναι αρκετά για να μείνουν όταν οι Αμερικανοί αποχώρησαν. Μερικοί ευρωπαίοι κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο υποστήριξαν το αντίθετο (αν και οι περισσότερες από αυτές τις φωνές ήταν υπέρ της συνέχισης της επιχείρησης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ). Αλλά σε κανένα σημείο πουθενά στην Ευρώπη δεν υποστηρίχτηκε από την πλειοψηφία η απόφαση να συνεχίσει μόνη της η Ευρώπη στο Αφγανιστάν. Θα μπορούσαν οι Ευρωπαίοι να συνεχίσουν την αποστολή χωρίς τις ΗΠΑ; Μάλλον όχι. Θα μπορούσαν  να είχαν διασφαλίσει το αεροδρόμιο χωρίς τα αμερικανικά στρατεύματα; Μόνο με αρκετό χρόνο προετοιμασίας, που όμως δεν υπήρχε ως επιλογή. Ας κάνουμε, λοιπόν, μια συζήτηση για τις ελλείψεις των αμυντικών δυνατοτήτων και πως θα τις αντιμετωπίσουμε. Αλλά ας μην προσποιούμαστε ότι στο Αφγανιστάν αυτές οι δυνατότητες δοκιμάστηκαν καθώς εξ αρχής δεν θέλαμε να τις χρησιμοποιήσουμε. 

    Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ