Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 17-Αυγ-2021 00:04

    Η Σερβία κοιτάει ανατολικά, η Ουκρανία προς τη Δύση

    Σερβία: Να σταματήσει η πολιτικοποίηση της πανδημίας ζητούν οι γιατροί
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Των Joanna Hosa και Vessela Tcherneva

    Ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά καθήκοντα που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση στον 21ο αιώνα, ήταν να φέρει ειρήνη και ευρωπαϊκά πρότυπα διακυβέρνησης στα Δυτικά Βαλκάνια, τα οποία ακόμη έχουν να ασχοληθούν με την κληρονομιά των πολέμων της Γιουγκοσλαβίας και να βγάλουν τους ανατολικούς γείτονες της Ένωσης από τη "σφαίρα επιρροής” της Ρωσίας. Έχοντας ήδη προσθέσει αρκετές χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ως κράτη-μέλη, η ΕΕ έχει λόγο να είναι βέβαιος ότι θα πετύχει τους στόχους αυτούς. Αλλά, κρίνοντας από τις πορείες της Σερβίας και της Ουκρανίας, αυτό κάθε άλλο παρά εύκολο θα είναι.

    Το καλοκαίρι του 2021, το ECFR διεξήγε τις πρώτες του δημοσκοπήσεις στη Σερβία και στην Ουκρανία. Οι έρευνες ήταν μέρος μιας προσπάθειας να καταλάβει πώς οι πολίτες εκεί βλέπουν την εγχώρια και παγκόσμια μάχη εναντίον του κορονοϊού, τη δικαιοδοσία της κυβέρνησης και τις γεωπολιτικές σχέσεις της χώρας τους.

    Τόσο η Σερβία όσο και η Ουκρανία είναι άμεσοι γείτονες της ΕΕ. Η πρώτη είναι υποψήφια χώρα για ένταξη στην ΕΕ με ισχυρούς δεσμούς στη Ρωσία και στην Κίνα. Η τελευταία δεν έχει αξιόπιστη προοπτική στην ΕΕ και βρίσκεται σε πόλεμο με τη Ρωσία. Οι διαθέσεις που προκάλεσε στις δύο χώρες η πανδημία είναι δραματικά διαφορετικές, αλλά και οι δύο θα έπρεπε να απασχολούν την ΕΕ.

    Οι έρευνες του ECFR δείχνουν ότι οι άνθρωποι στη Σερβία έχουν μια έντονα αρνητική εικόνα για την ΕΕ. Σε μεγάλο βαθμό, θεωρούν το πολιτικό σύστημα της ΕΕ ως κατεστραμμένο κια την ανταπόκριση της στην πανδημία ως ανεπαρκή. Και έχουν σε μεγαλύτερη εκτίμηση την ηγεσία της χώρας τους, ενώ θεωρούν τη Ρωσία και την Κίνα βασικούς συμμάχους. Αντιθέτως, οι Ουκρανοί είναι συντριπτικά φιλοευρωπαίοι, θέλουν να οικοδομήσουν συμμαχίες με τη Δύση και έχουν εμπιστοσύνη στο σύστημα της ΕΕ. Ωστόσο έχουν μια ισχυρή αίσθηση ότι οι σύμμαχοι τους, τους έχουν εγκαταλείψει, και έχουν λίγη εμπιστοσύνη στο δικό τους πολιτικό σύστημα.

    Λανθασμένη πολιτική διεύρυνσης της ΕΕ

    Πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν αρχίσει να βλέπουν φως στην άκρη του τούνελ με τον κορονοϊό. Αλλά, δύο δεκαετίες μετά από τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, η κατάσταση των κοινωνιών στην περιφέρεια της ΕΕ εγείρει πιεστικά ερωτήματα για την Ένωση: τι μπορεί να κάνει καλύτερα για να συνδεθεί με τους ανθρώπους στις υποψήφιες χώρες -οι οποίες γεωπολιτικά, στρέφονται προς τη Ρωσία και την Κίνα; και πώς μπορεί η ΕΕ να επανεξετάσει τη στρατηγική διεύρυνσης για να αξιοποιήσει τα φιλοδυτικά αισθήματα των Ουκρανών;

    Η διαδικασία διεύρυνσης είναι γεμάτη με δυσκολίες, όπως φάνηκε πιο πρόσφατα στο βουλγαρικό βέτο στην αρχή των διαπραγματεύσεων ένταξης με τη Βόρεια Μακεδονία. Εάν τα κράτη-μέλη θέλουν να διατηρήσουν αυτή την απαιτητική διαδικασία μακροπρόθεσμα, θα πρέπει να την στηρίξουν σε μια κοινή αίσθηση ότι ανήκουν κάπου -το οποίο φάινεται να υποχωρεί στη Σερβία. Η ΕΕ είναι μια κοινότητα βασισμένη σε αξίες. Και η πρόεδρος της Κομισιόν, Ursula von der Leyen έχει δεσμευτεί να εργαστεί προς μια περισσότερο γεωπολιτική ένωση. Επομένως, τι σημαίνει εάν ένας βασικός υποψήφιος για ένταξη στην ΕΕ όπως η Σερβία, κοιτάζει προς τα ανατολικά και όχι δυτικά και ευθυγραμμίζεται με τη Ρωσία και την Κίνα;

    Είναι δίκαιο για την ΕΕ να προσφέρει ένταξη στην ολοένα και πιο αντιδυτικό Σερβία ενώ το αρνείται στην Ουκρανία, όπου οι άνθρωποι έχουν πίστη στην ΕΕ, προσβλέπουν σε αυτή, και ελπίζουν σε ένα μέλλον πιο κοντά στη Δύση από ό,τι στη Ρωσία;

    Πώς θα πρέπει να εφαρμόσει η ΕΕ τη νέα μεθοδολογία διεύρυνσης -η οποία περιλαμβάνει μια διόρθωση πορείας για να διασφαλιστεί ότι η ένταξη δεν είναι αναπόφευκτη όταν υπάρχει δημοκρατική οπισθοδρόμηση σε μια υποψήφια χώρα -εάν τα κράτη βλέπουν την ΕΕ όχι ως σύμμαχο αλλά στην καλύτερη, ως απαραίτητο εταίρο; ο κίνδυνος εδώ θα ήταν οι χώρες να συμφωνήσουν σε νομικές αλλαγές στα χαρτιά, αλλά να μην τα εφαρμόσουν στην πράξη. Επιπλέον, η σιωπηρή έγκριση της γεωπολιτικής τροχιάς της Σερβίας θα βοηθήσει στην προώθηση ενός οπορτουνιστικού καθεστώτος το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρότυπο για άλλους στην περιοχή.

    Στα προηγούμενα κύματα διεύρυνσης, η ένωση δεν μπορούσε να αξιώσει όλα τα credits για τη δημοκρατική πρόοδο στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, διότι η περισσότερη δουλειά έγινε από τις ίδιες τις χώρες. Αλλά η ΕΕ ενδυνάμωσε τους μεταρρυθμιστές πολιτικούς εγκρίνοντας τις προσπάθειές τους και επιβραβεύοντας τους με βοήθεια και εμπορικούς και πολιτικούς δεσμούς. Η υιοθέτηση των προτύπων ευρωπαϊκής διακυβέρνησης ήταν κρίσιμης σημασίας στην επιτυχία των υποψηφίων χωρών. Σήμερα, φαίνεται να ισχύει η αντίθετη λογική. Η φιλοευρωπαϊκή τροχιά δεν επιβραβεύεται πλέον: μια συναλλακτική προσέγγιση μπορεί να φέρει ένα κράτος πιο κοντά στην ενοποίηση με την ΕΕ και μπορεί ακόμη και να ενισχύσει την περιφερειακή του επιρροή.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://ecfr.eu/article/pandemic-trends-serbia-looks-east-ukraine-looks-west/

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ