Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 09-Ιουλ-2021 08:14

    Ένα γεωπολιτικό Euro 2020

    Ένα γεωπολιτικό Euro 2020
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Tarek Megerisi

    Καθώς μεγάλο μέρος του κόσμου αναδύεται, σκοντάφτοντας, στην μετά την πανδημία εποχή, η Ευρώπη το κάνει εντυπωσιακά -επιδεικνύοντας την ανάκαμψη της, και στη διαρκή αίγλη, με ένα διηπειρωτικό τουρνουά ποδοσφαίρου που συναρπάζει τον κόσμο. Το Euro 2020 φαίνεται να είναι το πιο λαμπρό παράδειγμα της παγκόσμιας Ευρώπης την οποία υπόσχονται συνήθως οι Ευρωπαίοι. Εάν γρατσουνίσουμε την επιφάνεια, βλέπουμε ακόμη και υπαινιγμούς για τη γεωπολιτική Ευρώπη που ανακοινώθηκε το 2019, προτού καταστραφεί από την πανδημία (προς ανακούφιση όσων είχαν επωμιστεί να το φέρουν εις πέρας). Και αυτό συμβαίνει όχι μόνο επειδή είναι μια ευρωπαϊκή διοργάνωση, για Ευρωπαίους, από Ευρωπαίους, με χορηγία της Alipay.

    Πρώτον, με ποιον καλύτερο τρόπο φαίνεται η πιο αληθινή φύση της Ευρώπης από μια διοργάνωση το 2021 που ακόμη έχει την ονομασία Euro 2020, διότι, ισχύουν όροι και προϋποθέσεις; Υπάρχει στα αλήθεια κάτι πιο ευρωπαϊκό από το να υπάρχει ΄ένας σκιώδης πανευρωπαϊκός οργανισμός που να υποχρεώνει τα ΜΜΕ, ένα ειδικό επάγγελμα, και όλους τους ΄άλλους, να αγνοούν την πραγματικότητα που υπάρχει μπροστά στα μάτια τους κια στα αυτιά τους, ώστε να μην είναι άδικο για τους χορηγούς και καταστραφεί το branding; Είναι αυτή η αφοσίωση στις εταιρικές ευαισθησίες που συνεχίζει να μας καθορίζει σε παγκόσμιο επίπεδο, και αυτό αποτελεί το θεμέλιο λίθο της στάσης της Ευρώπης για να γίνει ο παγκόσμιας ρυθμιστικός οίκος.

    Αλλά αυτός ο ευρωπαϊκός διαγωνισμός δεν είναι απλώς μια επίδειξη στον κόσμο της παγκόσμιας Ευρώπης σε όλη τη δόξα της. Εάν οι φορείς χάραξης πολιτικής παρακολουθήσουν αρκετά στενά, το ποδόσφαιρο μπορεί να παρέχει απλώς την προοπτική τις γνώσεις που απαιτούνται για να προωθηθεί  αυτή η γεωπολιτική Ευρώπη -διότι, όταν πρόκειται για αθλητική διοργάνωση, η Ευρώπη δεν μπορεί απλώς να αγνοήσει την Τουρκία και τη Ρωσία. Στην πραγματικότητα πρέπει να ασχοληθεί απευθείας και να συναγωνιστεί μαζί τους. Τα αποτελέσματα μπορεί να προκαλέσουν μεγάλη έκπληξη.

    Εξάλλου, είτε πρόκειται για γήπεδο ποδοσφαίρου ή για την παγκόσμια σκηνή, η Ρωσία είναι ένας αντίπαλος που τιμωρεί όποιον προσπαθεί να την υποτιμήσει. Η χώρα του Lev Yashin θεωρούνταν από όλους ότι έχει μειωθεί η δύναμή της μετά από την πτώση του τείχους του Βερολίνου -μια γραφική παρά μια ποιοτική δύναμη.  Αυτό άλλαξε το 2008, όταν η ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική δύναμη της Ολλανδίας τιμωρήθηκε από μια ρωσική ομάδα που θα ερχόταν ναα εκπροσωπήσει την κορύφωση του κύματος αναβίωσης της πλούσιας σε χρήμα Ρωσίας, σε όλη την Ευρώπη. Αλλά το Euro 2020 μας αποκαλύπτει ότι η απειλή αυτής της αναβίωσης θα μπορούσε να είναι κάπως υπερβολική. Η ρωσική ομάδα θα μπορούσε να παίξει με τον συνήθη σκληρό, σίγουρο και άμεσο τρόπο, αλλά αυτή η γηράσκουσα δύναμη ήταν αρκετά έτοιμη ενάντια στην τεχνική εμπειρία και στην νεανική ενέργεια των πιο μοντέρνων και με περισσότερους πόρους αντιπάλων.

    Η Τουρκία βρίκσεται σε μια παρόμοια ιστορία. Με τους Τούρκους παίκτες να παίζουν σε ελίτ ομάδες ανά την ήπειρο, μια νέα Τουρκία -μια αναδυόμενη Τυρκία- ήταν το big-story πριν τη διοργάνωση. Ξεκίνησε μια μεγάλη ρητορική επίθεση, καθώς το αφήγημα της Τουρκίας ως το dark horse της διοργάνωσης, γέμισαν στήλες σε ΜΜΕ, προκάλεσαν ανησυχία σε όλη την Ευρώπη, και ξεκίνησε μια έντονη αντιπαράθεση στις ακτες της Μεσογείου για το άνοιγμα αυτoύ του γεωωπολιτικού Euro. Αλλά παρόλη τη δόξα και τις εντυπωσιακές εμφανίσεις στο περιθώριο των προκριματικών, η Τουρκία απλώς δεν κατάφερε να έχει την ισχύ, την τακτική ή την αντοχή να σκοράρει όταν έπρεπε.

    Όπως αποδεικνύεται, οι αντίπαλοι είναι πολύ λιγότερο απειλητικοί μόλις σταματάμε να τους αντιμετωπίζουμε στο μυαλό μας και το κάνουμε αντί αυτού στο γήπεδο.

    Έχοντας όλα αυτά κατά νου, αυτό το γεωπολιτικό Euro έχει διδάγματα σχετικά με την ήπειρο αλλά και για την ίδια την ήπειρο. Καθώς η Γαλλία βυθίζεται από την προηγούμενη παγκόσμια μεγαλοπρέπεια -η οποία σε πολλούς, φαινόταν πολύ πρόσφατη για να ξεθωριάσει τόσο γρήγορα- στην πικρία της φαγωμάρας, καλά θα έκανε ν μάθει από τους Γερμανούς. Μετά από την πτώση τους, η Γερμανία στράφηκε στους σούπερ σταρ δεύτερης γενιάς μεταναστών, σπέρνοντας διαφωνίες μεταξύ εκείνων που ήταν φίλοι και συνωμότες στις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές επιτυχίες. Για αυτό, απέκτησαν δυσαρμονία που τους παραλύει ακόμη και σήμερα.

    Ίσως καλύτερα να μάθουν από την Αγγλία, που γονάτισε μαζί, κέρδισε μαζί και είναι αναίσχυντα σύγχρονοι στην προσέγγιση τους, στην τακτική και στο παιχνίδι τους -και αποκομίζουν τα μερίσματα της αλληλεγγύης και την συνοχής για αυτό.

    Καθώς αυτό το γεωπολιτικό Euro φτάνει στο κρεσέντο του, αποκαλύπτει ίσως τον πιο βαθύ σκοτεινό φόβο της γεωπολιτικής Ευρώπη -που σημαίνει ότι όπως με το ποδόσφαιρο, οι Άγγλοι επιστρέφουν σπίτι και θα φέρουν μαζί τους τα ασημικά, το κύρος και τις ευρωπαϊκές επιδείξεις μεγαλείου μαζί τους. Το ποδόσφαιρο μπορεί να είναι θεϊκό για όσους θέλουν να διαβάσουν τα φύλλα τσαγιού. αλλά ακόμη και στο πιο βασικό επίπεδο, η γεωπολιτική είναι εξαιρετικά παρόμοια με το παιχνίδι. Εάν όλοι παίζουμε σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, η δόξα πάει και έρχεται, αλλά σε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, όλοι κερδίζουν -και το πιο σημαντικό από όλα, δεν χρειάζεται να εμπλέξουμε τους Αμερικανούς.

    Μπορείτε να δείτε τ κείμενο εδώ: https://ecfr.eu/article/the-great-game-a-geopolitical-euros/

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ