Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 29-Ιουν-2021 08:54

    Ποιες προκλήσεις θα αντιμετωπίσουν οι Πράσινοι στα Δυτικά Βαλκάνια

    Ποιες προκλήσεις θα αντιμετωπίσουν οι Πράσινοι στα Δυτικά Βαλκάνια
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Της Majda Ruge

    Μια από τις πιο δυναμικές ομιλίες που δόθηκαν ποτέ από Γερμανό πολιτικό, ήταν αυτή που δόθηκε σε ένα συνέδριο των Πρασίνων στο Μπίλεφελντ το 1999. Ο Γιόσκα Φίσλερ, τότε πρόεδρος του κόμματος και προσφάτως διορισθεί υπουργός Εξωτερικών της χώρας, βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα πλήθος που κυριαρχούσαν οι Fundis, η ειρηνική αριστερή πτέρυγα των Πρασίνων, που αντιδρούσε έντονα στην απόφασή του να στηρίξει τη γερμανική συμμετοχή στην επέμβαση του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο.

    Αφότου ένας θυμωμένος διαδηλωτής του έριξε κόκκινη μπογιά στο πρόσωπο, ο Φίσερ μίλησε με πάθος υπερασπιζόμενος την απόφαση της κυβέρνησης να στείλει Γερμανούς στρατιώτες σε μάχη για πρώτη φορά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο ίδιος υποστήριξε ότι η Γερμανία, ως μία από τις μεγαλύτερες χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, είχε ηθική υποχρέωση να συμμετέχει στην υπό την ηγεσία των ΗΠΑ στρατιωτική επέμβαση  για να σταματήσει η εκστρατεία της εθνοκάθαρσης, των μαζικών δολοφονιών και βιασμών τις οποίες διεξήγε το καθεστώς Μιλόγεβιτς στο Κοσσυφοπέδιο -όπως αυτή που διεξήγε στη Βοσνία για τρία χρόνια. Η γενοκτονία στη Σεμπρένιτσα το 1995, άφησε τον Φίσερ με την πεποίθηση ότι η χρήση στρατιωτικής δύναμης ήταν απαραίτητη για τον τερματισμό των μαζικών δολοφονιών -μια θέση για την οποία οι Fundis τον κατηγόρησαν ως πολεμοκάπηλο.

    Οι τωρινές δημοσκοπήσεις υποδηλώνουν ότι μετά από τις γενικές εκλογές του φθινοπώρου, το Κόμμα των Πρασίνων ίσως αποτελεί μέρος της επόμενης γερμανικής κυβέρνησης συνασπισμού.  Και ενώ η βασική πρόκληση εξωτερικής πολιτικής στα Δυτικά Βαλκάνια δεν είναι πλέον στρατιωτικής φύσης, περιλαμβάνει μερικές από τις ίδιες εργασίες, όπως το 1999: να κατευνάσει τους ντόπιους πολιτικούς που υπονομεύουν τη σταθερότητα στην περιοχή και που παραβιάζουν τις δημοκρατικές αξίες που έχει σε μεγάλη εκτίμηση το κόμμα των Πρασίνων, ή να υιοθετήσει μια πιο τολμηρή προσέγγιση για να αποδείξει ότι τέτοιες ενέργειες έχουν πολιτικές συνέπειες. Όπως συμβαίνει γενικότερα με τη γερμανική εξωτερική πολιτική, η ουσία είναι: μπορεί η Γερμανία να υπερασπιστεί τις αξίες της χωρίς να επιβάλει κυρώσεις σε όσους τις παραβιάζουν;

    Αυτό το ερώτημα είναι κρίσιμο δεδομένων των εξασθενημένων κινήτρων για τη διεύρυνση, της επανεμφάνισης ιδεών για αλλαγή συνόρων και περαιτέρω εθνικό διαχωρισμό στα Δυτικά Βαλκάνια, και την αυξημένη επιρροή στην περιοχή απολυταρχικών κρατών όπως η Ρωσία, η Κίνα και η Τουρκία.

    Η προσέγγιση -βασισμένη στις αξίες- του Κόμματος των Πρασίνων, αντικατοπτρίζεται στις προσπάθειες να προστατεύσει δημοσιογράφους και να συμπεριλάβει ακτιβιστές της κοινωνίας των πολιτών, σε συζητήσεις πολιτικής. Ο Manuel Sarrazin, ο εκπρόσωπος των Πρασίνων για τα θέματα της Αν. Ευρώπης στη Bundestag, έχει ενεργήσει ως πολιτικός χορηγός της Stefica Galic, μιας Βόσνιας-Κροάτισας γυναίκας από ένα χωριό κοντά στο Μοστάαρ, που έσωσε τις ζωές εκατοντάδων Βόσνιων στη διάρκεια του πολέμου. Τώρα αποτελεί στόχο των Κροατών εθνικιστών, και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το χωριό της αλλά συνεχίζει να υπόκειται σε λεκτικές επιθέσεις, ακόμη και απειλές θανάτου.

    Οι θεμελιώδεις θέσεις πολιτικής του Κόμματος των Πράσινων στα Δυτικά Βαλκάνια, κάνουν "τικ" σε όλα τα σωστά κουτιά. Ωστόσο, θα παράξουν ουσιαστικά αποτελέσματα μόνο εάν το κόμμα συνεργαστεί με φίλο-μεταρρυθμιστικές δυνάμεις και αντιμετωπίσει και τιμωρήσει άμεσα τους πολιτικούς παράγοντες που δημιουργούν αστάθεια μέσω της κατάχρησης εξουσίας, της καταστολής της κοινωνίας των πολιτών.

    Το κόμμα έχει κάνει πολλά σε αυτούς τους τομείς από τα έδρανα της αντιπολίτευσης -αλλά εάν γίνει κυβέρνηση, το έργο θα γίνει πιο απαιτητικό καθώς συχνά θα απαιτεί ενέργειες που θα είναι "κόντρα” σε κάποιες πτυχές της mainstream γερμανικής πολιτικής κουλτούρας.

    Σε συγκεκριμένα θέματα, αυτό θα απαιτήσει μια προσπάθεια να πείσει όχι τόσο την αριστερή πτέρυγα των Πρασίνων, όσο τους πιθανούς εταίρους του συνασπισμού. Όλα τα άλλα κόμματα στην Bundestag ψήφισαν εναντίον του νομοσχεδίου των Πρασίνων για τη Ρωσία (με εξαίρεση το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο απείχε).

    Ο τρέχον κυβερνητικός συνασπισμός -που αποτελείται από τη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα- ήταν απρόθυμος να εφαρμόσει ή ακόμη και ναα απειλήσει με εφαρμογή, τιμωρητικκών πολιτικών σε κλεπτοκράτες στα Δυτικά Βαλκάνια, όπως κυρώσεις, ταξιδιωτικές απαγορεύσεις και πάγωμα assets ή ακόμη να καταδικάσει δημοσίως τις παραβιάσεις των δημοκρατικών κανόνων, του κράτους δικαίου και περιβαλλοντικών προτύπων.

    Αυτή η πολιτική κουλτούρα εν μέρει σχετίζεται με το γεγονός ότι ορισμένοι από τους ενόχους στην περιοχή είναι εθνικιστικά κόμματα που είναι μέλη της ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωκοινοβούλιο, στο οποίο ανήκει και το CDU, ή σε συνδεδεμένα κόμματα. Παρόλα αυτά, μια αξιόπιστη απειλή τέτοιων ποινικών μέτρων παραμένει το μόνο μέσο που θα μπορούσε να αποτρέψει πολλές δράσεις και πολιτικές που αποσταθεροποιούν την περιοχή. Ο Κατευνασμός δεν θα έχει μεγαλύτερο αποτέλεσμα από ό,τι είχε στους πολέμους της δεκαετίας του 1990.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://ecfr.eu/article/the-german-greens-future-foreign-policy-challenge-in-the-western-balkans/

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ